حسین شیخالاسلام در گفتوگو با «شرق»:
ایران، کنار «حق» ایستاده است
طیبه میرحسینی: آنچه امروز در غزه میگذرد حتی با وجود اعلام آتشبسهای بسیار کوتاه و مقطعی، تجاوزگری یک رژیم نسبت به مردم بیگناه و بیدفاع را نشان میدهد. این امر سبب شده تا نگاهها بیش از گذشته به سمت کشورهایی که با همه توان خود به حمایت از مقاومت میپردازند، جلب شود. حسین شیخالاسلام که در سوابق خود، معاونت عربی وزارت خارجه و حضور در جایگاه سفیر ایران در سوریه را در کارنامه دارد، در گفتوگو با «شرق» به واکاوی نوع حمایت ایران از آرمان فلسطین و دلایل آن پرداخته است. مشاور بینالملل رییس مجلس، نوع حمایت ایران را آموزشی و تجهیزاتی میداند که توسط مبارزان فلسطینی، فراگرفته شده است.
بعد از حملات اخیر اسراییل به غزه، ایران نیز به حمایت از مردم فلسطین پرداخت و مواضع خود را اعلام کرد. نشست تعدادی از اعضای جنبش غیرمتعهدها و کمیته فلسطین این جنبش و قبل از آن، اجلاس تروییکای بینالمجالس برای جلوگیری از تداوم حملات برگزار شد. حمایتها و مواضع ایران در قبال جبهه مقاومت، چه روندی را پس از انقلاب طی کرده است؟
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، مردم با پیروی از رهبری امامخمینی، ساختار جدیدی را بهجای شاهنشاهی انتخاب کردند که عدالتخواهی و مبارزه با ظلم از اصول و ارکان اصلی آن بود. بعد از انقلاب اسلامی، دنیا و منطقه در برابر انقلاب ایران به دو دسته تقسیم شد؛ دسته اول استکبارطلبان و حامیان آن بودند و دسته دیگر عدالتخواهان و جبهههای ضداستکبار. درواقع جبهه مستضعفین در مقابل مستکبرین شکل گرفت. این جبهه ضد ظلم، مهمترین سمبل ظلم معاصر را در جنایات صهیونیستها علیه فلسطینیها میدید. امامخمینی به دلیل نگرانی از رسمیتیافتن چنین ظلمی، از همان ابتدا، نابودی اسراییل و این غده سرطانی را وجهه همت خود قرار داد. ملت ایران نیز این مواضع را قبول و دنبال کرد؛ البته موضع امام در اینباره قبل از انقلاب هم همینطور بود. امام بعد از پیروزی انقلاب در بهمن 57، در اولین ماه رمضان یعنی مردادماه سال 58، آخرین جمعه ماه مبارک رمضان را روز «قدس» اعلام کردند و مردم از همان روز با حضور در راهپیمایی، انزجار خود را از اسراییل نشان داده و با حمایت از مردم فلسطین و جبهه مقاومت، شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل سر دادند.
رژیم اسراییل چندینبار، غزه را بهعنوان هدف عملیات نظامی خود برگزیده است. پس از محاصره غزه چرا این حملات در مقاطع مختلف تکرار شده است؟
اسراییل طبق طرحی که در نظریههای خود مطرح کرده بود، آرزوی رسیدن به توهم «از نیل تا فرات» را داشت که دو نوار آبیرنگ روی پرچم این رژیم، نماد آن است. آنها میخواستند با داشتن این دو، همه میادین نفتی و آبراههای منتهی به آن را از آن خود کنند. پس این رژیم بسیار پیش از غزه، طرحهای مختلفی را در ذهن پرورانده است. اسراییل در سال 1978 یعنی یکسال قبل از پیروزی انقلاب، جنوب لبنان را بهعنوان کمربند امنیتی و در سال 1982 بیروت را اشغال کرد که در این جنگ انگلیس، فرانسه، آمریکا و ایتالیا هم از نظر سیاسی و هم نظامی اسراییل را حمایت میکردند. از طرفی هم مقاومت لبنان و حزبالله ایجاد شد که در این میان راهنماییها و بیعت امام نقش مهمی داشت که در چارچوب سیاست ایران در قبال فلسطین و لبنان قابل ارزیابی است. این روند در نهایت با تلاش و مقاومت حزبالله و ازبینبردن نیروهای اسراییل بالاخره در سال 2000 به آزادسازی کل لبنان منجر شد. بر اساس قانون، حق تعیین سرنوشت هر ملتی با خود مردم است که اسراییل این اصل را بهکل نادیده گرفت و بعد از شکست در لبنان و ترس از پیشروی اسلام و بهمنظور تحریک احساسات جهان غرب و مسیحیت و برای اینکه
آنها را علیه اسلام بسیج کند، از حادثه 11 سپتامبر 2001 استفاده کرد. با این تحریکات آمریکا وارد منطقه شده و افغانستان و عراق را اشغال کرد. آنها با این اشغال میخواستند نیروی مقاومتی که از طرف ایران پشتیبانی میشود را مهار کنند. اسراییل برای جبران شکست خود در لبنان وارد غزه شد و در این منطقه چندینبار به مبارزه با مقاومت پرداخت و هربار برخلاف تصورش شکست خورد. یکبار در سال 2005 وارد غزه شد اما در برابر انتفاضه مجبور به عقبنشینی شد. در سال 2006 به حزبالله حمله کرد و در نهایت پس از 33 روز جنگ، شکست را پذیرفت و همچنین در جنگ 22 روزه سال 2008 بود که اسراییل نتوانست اراده ملت فلسطین را در غزه بشکند و آنها را خلعسلاح کند. بعد از آن جنگ هشتروزه سال 2012 است که نتانیاهو این جنگ را برای پیروزی در انتخابات از طریق امنیتیکردن فضای رژیم جعلی صهیونیستی به راه انداخت اما ارتش این رژیم نتوانست جنگ هشتروزه را به مانند دورههای پیشین برای مدت زیادی ادامه دهد و خیلی زود مجبور به پذیرش آتشبس شد.
حمایتهای ایران از آرمان فلسطین در چه برهههایی بیشتر خود را نشان داده و شامل چه نوع کمکهایی میشود؟
حمایت جمهوری اسلامی ایران از غزه امری است که بر هیچیک از کشورهای منطقه پوشیده نیست. شکی نیست که یکی از مهمترین پارامترهای جنگ هشتروزه، تسلیحاتی است که از سوی جمهوری اسلامی ایران در اختیار مقاومت قرار داده شد و منجر به خلق کابوس برای صهیونیستها شد و به گفته سیدحسن نصرالله ایران نقشی انکارناپذیر در شکست رژیم اشغالگر قدس داشت. همانطور که رهبر معظم انقلاب در خطبه نمازجمعه 14 بهمن 1390 فرمودند: «ما آنجایی که دخالت کنیم، صریح میگوییم. ما در قضایای ضدیت با اسراییل دخالت کردیم؛ نتیجهاش هم پیروزی جنگ 33روزه و پیروزی جنگ 22روزه بود. بعد از این هم هرجا هر ملتی، هر گروهی با رژیم صهیونیستی مبارزه کند، مقابله کند، ما پشتسرش هستیم و کمکش میکنیم و هیچ ابایی هم از گفتن این حرف نداریم. این حقیقت و واقعیت است. اما اینکه حالا حاکم جزیره بحرین بیاید بگوید ایران در قضایای بحرین دخالت میکند، نه، این حرف درستی نیست؛ حرف خلاف واقعی است. ما اگر در بحرین دخالت میکردیم، اوضاع در بحرین جور دیگری میشد!»
و آنها هم اعلام میکنند روشهایی برای جلوگیری از کمک ایران به مقاومت به کار گرفتهاند.
بله بعد از شکستهای مکرر، اسراییل و همپیمانانش برای شکستن کمر مقاومت، بههمریختن ثبات در سوریه را طراحی میکنند تا ارتباط پشتیبانان مقاومت را قطع کنند. غرب معتقد بود که اژدهایی به جانش افتاده است که سر این اژدها در ایران، دمش در لبنان و کمرش در سوریه قرار دارد. آنها معتقدند که چنانچه کمر این اژدها را بشکنند، ارتباط میان سر و دم قطع میشود بنابراین درصدد ضربهزدن به کمر این ارتباط یعنی سوریه بودند اما با بیداری و هوشیاری ملت و دولت سوریه و حمایت حامیان این دولت نتوانستند به اهداف خود برسند.
وضعیت حمایتها در این سالها، چه تحولاتی را به خود دیده است؟
ایران در این مبارزه بین حق و باطل، کنار حق ایستاده است، برای اینکه میدانیم این جبهه یکپارچه است و اگر خدایناکرده شکست بخورد ما شکست خوردهایم و اگر آمریکا و اسراییل از این جنگ پیروز بیرون بیایند قدرتمندی آنها علیه ما استفاده خواهد شد. ما کمکهای خود به این جبهه را نفی نمیکنیم، هم در بعد آموزشی و هم تجهیزاتی کمکهایی میشود ولی استعداد و نوآوری خود نیروهای مقاومت فلسطینی است که مهمترین عامل پیروزیشان است. تونلهایی که در این منطقه حفر شده بزرگترین تهدید علیه اسراییل هستند که چندینبار با محاسبات اشتباه از این ناحیه ضربه خوردهاند. بههرحال ایران با همه توان و با وجود همه مشکلات، چه در داخل و چه در خارج در خدمت ملت فلسطین است و ما معتقدیم که هیچ راهی جز بازگشت این سرزمین به صاحبانش وجود ندارد. ما امروزه شاهد ضعف عمومی صهیونیستها در مقابل مقاومت هستیم. در گذشته این رژیم صهیونیستی بود که به سران عرب توهین میکرد و میگفت که ساکت شوید همه شما در تیررس ما هستید. اما الان این مقاومت است که میتواند به اسراییل بگوید ساکت شو، همهجای سرزمینهای اشغالی در تیررس موشکهای ماست. مقاومت هنوز از همه
تواناییهایش استفاده نکرده و اگر لازم باشد برای نجات ملت فلسطین این کار را خواهد کرد. بعد از حملات چندروز اخیر اسراییل به غزه و مقاومت جبهه ایران حمایت خود را دوباره اعلام کرد و حتی در اجلاس تروییکای بینالمجالسی که در تهران برگزار شد، آقایان بروجردی و علی لاریجانی برای کمک به غزه تاکید کردند ولی مصر هنوز در این زمینه همکاریهای لازم را صورت نمیدهد. در همه جنگهایی که اسراییل علیه مقاومت در غزه بهراه انداخته و برخلاف اصول انسانی و قانونی گذرگاه رفح را بسته و راه را برای ارسال هرگونه مواد غذایی و دارو بسته است، مقاومت بهخوبی توانسته با تکیه بر ایمان از عزت، ناموس و کرامت خود و حتی مسلمانان ایستادگی کند. جبهه غرب و استکبار سهسال در سوریه کشتار بهراه انداختند تا دولت بشار اسد را ساقط کنند اما با اراده ملت توانستند و مردم در انتخابات این کشور اراده خود را نشان دادند. الان هم بهطور غیرمنطقی حرف از خلعسلاح مقاومت میزنند که مضحک است. اوباما میگوید غزه باید خلعسلاح شود آیا نمیپرسد مردم بیدفاع چگونه باید از خود دفاع کنند؟ خود سازمانملل هم تاکید کرده که 80درصد قربانیان جنگ غزه کودکان و زنان هستند
در حالی که کشتهشدگان اسراییل فقط نظامیاند آیا خلعسلاحشدن مقاومت در برابر این کشتوکشتار درست است؟ ارتش اسراییل نمیجنگد بلکه آدمکشی و کودککشی میکند. شهیدکردن 150نفر در یکروز و مجروحکردن چندین کودک و زن بیدفاع در یکروز کار هر وحشی و گرگصفتی نیست.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.