کنایه پاسخگویی نیست!
کریم ارغندهپور
سیاستهای خانهسازی بهویژه در شمال تهران، افسارگسیخته شده است. در هر معبر تنگی، ساختمانهای بلند ساختهشده یا در حال ساختهشدن است. روشن است که این خانهسازیها برای مدیریت فعلی شهرداری پولساز است ولی آینده مردم این مناطق را تیرهوتار میکند. اصلا آینده مطلوب برای این سبک زندگی غیرقابل تصور است. با این ساختوسازها دیر نیست که تراکم جمعیتی در این مناطق به چند برابر -در مواردی به 10برابر یا بیشتر- برسد، واقعا در این صورت چگونه میتوان از یک برنامه دوراندیشانه برای شهر سخن گفت؟ دوست فرهیختهای میگفت پاسخ شهردار محترم به این نکته، سخنی کنایهآمیز بوده است. مواجهه مطایبهگونه با مشکلات حوزه مدیریتی در دوران احمدینژاد به حداکثر میزان خود رسید. این غیرمسوولانهترین نوع پاسخگویی یک مقاممسوول است و پارهای از جوابهای او هنوز از اذهان بیرون نرفته. درست است که مقاممسوول به این ترتیب به صرافت از پاسخ به پرسش طفره میرود ولی این روند در حکم اصرار بر ادامه کار و بیاعتنایی به انتقادات و طفرهرفتن از حق شهروندان برای شنیدن پاسخ است. دکتر همایون کاتوزیان معتقد است جامعه ایرانی، کوتاهمدت است. یعنی همه تصمیمات و
چشمانداز آنها در جامعه، کوتاهمدت است. ریشه بسیاری از پسافتادگیها هم همین عدمانباشت سرمایه و تجربه و دانش است. هرجا تا میخواهد چیزی انباشت شود با تصمیمی همه آنچه در گذشته به زحمت ساخته شده خراب میشود و چیز جدیدی بنا میشود. چیزی که خودش تضمینی برای دوام طولانیمدت ندارد. متاسفانه با این روند، بهنظر میرسد قسمتهایی از شهر تخریب و در برابر به نحوی بازسازی میشود که آیندهاش مبهم و به احتمال زیاد پردردسر است. این روند در کوتاهمدت برای برخی، آمارساز و پولساز است ولی در بلندمدت آتیهاش روشن نیست. ناهنجاری در ساختوسازهای شهری نشانهای از گسیختگیها در عرصه مدیریتی هم هست. مادامیکه پاسخگویی در این کشور نهادینه نشود دوراندیشی هم انتظاری واقعی نخواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.