پاسخ ابراهیمیزدی به عطریانفر
شرق :پیرو انتشار گفتوگویی با عطریانفر درباره «انجمن حجتیه» در روز شنبه 4 مرداد، ابراهیم یزدی با ارسال متنی به روزنامه اعلام کرد: «در بخشی از مصاحبه سرکارخانم مهسا جزینی با آقای عطریانفر آمده است: «س- روی این بخش از اتهام انجمن که بعداز انقلاب، دنبال جمعآوری اطلاعات و نفوذ درمراکز اطلاعاتی بودهاند و با نهادهای دیگر همکاری لازم را نمیکردهاند، چه ارزیابیای دارید؟ ج- ظاهرا این بحث ریشه در یک واقعه تاریخی دارد. در دولت موقت، آقای دکتریزدی، وزیر مشاور در امور انقلاب بودند. ساواک و مرکز اطلاعات آن در ذیل مسوولیت ایشان قرار داشت. به قراینی، ایشان فردی به نام آقای فیاض را سرپرست مرکز اسناد کردند، ایشان جزو نیروهای انجمن بودند و ناشناخته هم نبودند. به نظر میرسد شاید این بحثی که مطرح شده از همینجا ریشه گرفته است. آقای فیاض همزمان مسوول تشریفات ریاستجمهوری وقت شدند.» خواهشمند است توضیح زیر را در مورد نظر ابرازشده آقای عطریانفر چاپ نمایید: 1- در دولت موقت شادروان مرحوم مهندس مهدی بازرگان، من معاون نخستوزیر در امور انقلاب بودم نه وزیر مشاور. 2- در زمان مسوولیت من در نخستوزیری، یک هیات
پنجنفره مرکب از آقایان مهندس عبدالعلی بازرگان، مهندس ذهبیون، مهندس هادینژادحسینیان، مجید حدادعادل و حسامالدین انتظاری به سرپرستی مرکز اسناد و تاسیسات ساواک منصوب شده بودند. این هیات در یکی از اتاقهای ساختمان نخستوزیری کار خود را شروع کرد. در روزهای پرتلاطم انقلاب، که دولت موقت هنوز مستقر نشده بود و مرکز ساواک توسط نیروهای مسلح مردمی سقوط کرده بود، گروههای سیاسی- نظامی و حتی عناصر وابسته به ساواک به این مرکز و اختصاصا به ساختمان اداره سوم، امنیت داخلی، برای دستیابی به پروندههای موردنظر خود حمله میکردند. دولت موقت حتی نیروی مسلح لازم برای تصرف این مرکز را در اختیار نداشت. یک گروه مسلح، تحتنظر فردی به نام شادنوش با معرفی مرحوم آیتالله طاهری از اصفهان به تهران آمد و ما با کمک این نیرو توانستیم مرکز ساواک را در اختیار بگیریم. از آن پس این هیات در ساختمان ساواک در سلطنتآباد مستقر شد. با کمک یکی از متخصصان ایرانی، از اعضای سابق انجمن اسلامی دانشجویان در آمریکا و کانادا، که به این هیات معرفی کردم، به تمام اطلاعات موجود در حافظه کامپیوترهای ساواک، شامل ساختار اداری، نام و مشخصات کارمندان رسمی و
خبرچینان دسترسی پیدا کردیم. در اواخر اسفند 57 یا در اوایل فروردین 58 شورای انقلاب، که بر طبق اساسنامه مصوب خود، قوهمقننه موقت بود و در امور اجرایی نباید دخالت میکرد، بنا به دلایل و با انگیزههایی که جای طرح و بحث آن اینجا نیست، طی مصوبهای مسوولیت تاسیسات ساواک را از دولت گرفت و زیرنظر یکی از اعضای روحانی خود، قرار داد. آقای فیاض توسط این مسوول تعیینشده شورای انقلاب، به سرپرستی ساواک منصوب شد؛ نه در زمان تصدی اینجانب در دولت موقت.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.