«خسرو شکیبایی» صبر کرد تا درخشید
رسول صدرعاملی
ششسال از مرگ خسرو شکیبایی میگذرد اما محبوبیت او نهتنها ماندگار است و کسی فراموشش نکرده، بلکه حتی پس از رفتنش تعداد طرفداران او هم بیشتر شده. راز این ماندگاری و محبوبیت چیست؟ در عالم بازیگری نمونههای دیگری هم داشتهایم که از چنین محبوبیتی برخوردار بودهاند، مثل پرویز فنیزاده یا حسین پناهی. اما آنها در زمان حیاتشان آنطور که باید دیده نشدند. در حالی که برای خسرو شکیبایی این اتفاق افتاده بود. شاید دلیل اصلی محبوبیت خسرو این است که او به مفهوم واقعی کلمه هنرمند بود. چه بهلحاظ حضور مقتدرانهاش در تئاتر طی سالهای متوالی و چه از نظر حضور جدیاش در سینما. فراموش نکنیم که اغلب کسانی که به بازیگرانی علاقهمندند توقع دارند که فورا تبدیل به ستاره شوند در حالی که خسرو شکیبایی بیش از 20سال تلاش کرد تا شناخته شد، ستاره شد و درخشید. تا قبل از آن بازیگری خوب بود اما یک ستاره نبود. او صبوری کرد و منتظر ماند تا سرانجام سینما را تسخیر کرد. او بر ویژگیهایش اتکا نمیکرد و مدام در حال تمرین بود برای اینکه بتواند هنرمندی کامل باشد. نوع رفتار و گفتار او از جنس مردم بود. کلام و نوع صدایش توام با همدلی و مهربانی باورپذیری
برای مردم بود. مجموعه این ویژگیها باعث میشود تا پس از این سالها همچنان به یادش باشیم و تا روزها و سالها بعد، هرگز فراموشش نکنیم.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.