|

معادله یک به ۳۱۰ در جنگ ۱۱ روزه

وقتی همه خواب بودند

امیلی امرایی

خانه اغلب ماهیگیرهای غزه کنار ساحل است، خانه که نه، بلوک‌های سیمانی که روی هم چیده‌اند و سقفی از چوب بالایش انداخته‌اند. کار و بار فعلا تعطیل است، در این بمباران‌های بی‌امان حتی نمی‌شود به دل دریا زد. از سال 2012 محدوده مجاز برای ماهیگیری بیشتر وقت‌ها فقط سه مایل است و تازه هر آن ممکن است از سوی مرز اسراییل حتی در روزهای آتش‌بس به سویشان تیراندازی شود. بکر به چهار پسربچه و عموزاده‌های کوچکشان حکم کرده توی همین خانه بمانند، اما عصر چهارشنبه بچه‌ها دیگر دوام نمی‌آورند، می‌زنند به دل ساحل جلوی خانه تا بازی کنند. آنچه دوربین‌های ساحل ثبت کرده‌اند، «خون‌بازی» است. چنددقیقه بعد موشک‌های اسراییلی کلبه‌ای در چندقدمی جایی که بچه‌ها بازی می‌کنند را زیر باران موشک می‌گیرد، یکی از بچه‌ها در جا کشته می‌شود و بقیه پرت می‌شوند این‌سو و آن‌سو. هیچ تلویزیونی توان نمایش بدن سوخته و تکه‌پاره‌شان را لابه‌لای شن‌های ساحل نداشت، در گزارش شبکه «TF1» پیکر تکه‌پاره بچه‌ها را شطرنجی و محو کردند تا دل تماشاچیان فرانسوی این گزارش چندان به درد نیاید، اما دوربین‌ها روی چین‌های عمیق صورت مادر خسته بچه‌ها زوم می‌کنند، او بهت‌زده در ساحل می‌دود، می‌کوبد روی صورتش و باد دنباله روسریش را پهن می‌کند روی صورت اشکبارش، فریاد می‌زند و از کادر دوربین دور می‌شود. «جاناتان میلر» گزارشکر کانال چهار بریتانیا هم یکی از غمناک‌ترین گزارش‌هایش را از این حادثه مخابره می‌کند. او در حساب توییترش از مرگ غم‌انگیز غیرنظامیان نوشته است؛ مرگی که اسراییل در مقابل دوربین‌های خبری حتی دیگر نمی‌تواند، نفی‌اش کند و در عوض می‌گوید: «تقصیر ما نیست.» این اولین‌بار نیست که کودکان غزه قربانی می‌شوند، آنها در دنیای تنگ و کوچکی زندگی می‌کنند و زنان و کودکان، بیشترین جمعیت این قفس خاکی با 40 کیلومتر طول و 10 کیلومتر عرض هستند. بر اساس آمار سازمان ملل نزدیک به دو میلیون و 200‌هزارنفر در این باریکه زندگی می‌کنند و تراکم جمعیت غزه یکی از بالاترین‌ها در جهان است و به شکل تقریبی در هر یک کیلومتر از خاک این منطقه چهارهزارو500نفر سر می‌کنند. با این وصف معلوم می‌شود چرا فرود هر بمب اسراییلی این‌قدر کودک و غیرنظامی را به کام مرگ می‌کشاند. «بلال» پزشک جوان بیمارستان «وفا»ی غزه این‌روزها یکی از پرمخاطب‌ترین حساب‌های توییتر درباره غزه را دارد، او حمله‌های اخیر را سنگین‌ توصیف می‌کند و می‌نویسد: «با هر بمبی که بر سر مردم غزه می‌افتد، تخت‌های بیمارستان ما پر می‌شوند، اینجا همه‌چیز تنگ هم است و کودکان و زنان بیشترین قربانیان این جنگ نابرابر هستند.» بیمارستان «وفا»ی غزه گرفتار بی‌برقی است و با بسته‌شدن گذرگاه رفح، دیگر تجهیزات پزشکی‌اش جوابگوی مردم غزه نیست. دکتر«بلال» در توییترش نوشته است: «اوضاع در خان‌یونس و دیرالبلح از این هم بدتر است، بیمارستان‌های کوچک‌تر زخمی‌های بیشتر و کمبود دارو معضل همیشگی است.» در کمتر از 11روز، بیش از 310 فلسطینی کشته شده‌اند و یک اسراییلی هم در آن‌سو بر اثر اصابت راکت کشته شده است، اما در این جنگ نابرابر کودکان فلسطینی بیشترین آسیب را می‌بینند، برخیشان کشته می‌شوند و هزاران کودک به دلیل تخریب خانه‌ها و تاسیساتی همچون مدرسه‌شان آواره می‌شوند، از جنگ‌های پیشین هنوز آوارگان بسیاری باقی مانده‌اند، بر اساس آمار سازمان‌ملل، غزه با کمبود 70هزارخانه روبه‌رو است و بسیاری از کودکان هنوز در اردوگاه‌ها به‌سر می‌برند. «محمد ابوخضیر» نوجوان 16 ساله فلسطینی به تلافی کشته‌شدن سه نوجوان اسراییلی کشته و پیکرش آتش زده شد، صدها نفر در شمال نوار غزه از خانه‌های‌شان گریخته‌اند و بنابر آمار سازمان‌ملل چهارهزار فلسطینی در رویارویی چندروز اخیر آواره شده‌اند، کودکان بیشترین کشته‌شدگان حملات دور اخیر هستند و اسراییل در حضور بیش از 200 فعال رسانه‌ای از زیربار هر مسوولیتی شانه خالی می‌کند و می‌گوید طرف فلسطینی، غیرنظامیان را در معرض خطر مرگ قرار می‌دهد. می‌گویند مادر «محمد ابوخضیر» به دیدن مادران چهار کودک کشته شده رفته است؛ مادرانی که نانشان از راه ماهیگیری همسران‌شان تامین می‌شد، حالا در انتظار خون‌واهی خواهند بود، آنها دل‌خوشی از راکت‌پرانی‌هایی که در جوابش بمب‌هایی روی سر محل سکونتشان فرود می‌آمد، نداشتند، اما لابد از این پس دعای خیرشان را بدرقه راه شبه‌نظامیانی خواهند کرد که می‌خواهند خواب و آسایش را از چشم شهرک‌نشینان اسراییلی که به تماشای بمباران غزه روی تپه‌ها گعده می‌کنند، بربایند و این دور مرگ و «خون‌بازی» ادامه خواهد داشت.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.