تفاوت سرمایهگذاری و تهیهکنندگی موسیقی
محمدحسین توتونچیان
سرمایهگذاری در حوزه موسیقی، صرفا به ماهیت کلی که همان کسب درآمد و افزایش سرمایه اولیه است آنهم بهطور صددرصد اقتصادی، بدون درنظرگرفتن گروههای دیگر موسیقی، توجه میکند؛ حال آنکه در مدیریت و تهیهکنندگی موسیقی، اهداف یک کار با فکر انتخاب میشوند، عمدتا در یک ژانر قرار دارند، گزینهها با روند خاص و منظمی اجرا میشوند و هر یک بدون همپوشانی دیگری برگزار میشوند. موضوع مهمتر آن است که به دلیل ژانر همگون انتخابشده و فضای مخاطبی یکسان، یک مدیر با جامعهشناسی خود، با شناخت شرایط اقتصادی، شناخت نوع مخاطب، با ایجاد فضای فرهنگی و با فواصل مدیریتشده از تمامی ظرفیتهای موجود در جامعه بهرهگیری کند. در بیان واضحتر اگر عمدتا کنسرت گروههای موسیقی سنتی توسط یک موسسه برگزار شود، نهتنها لطمهای به یکدیگر نخواهند زد، بلکه به دلیل نوع موسیقی یکسان، اغلب مخاطبان نیز یکسان هستند و همینجاست که لازمه یک مدیریت واحد بیشتر به چشم میخورد. در شرایط اقتصادی کنونی هم، اگر چندین کنسرت سنتی در یکماه برگزار شود، اولا توان مالی عمده مخاطبان اجازه استفاده از همه کنسرتها را نمیدهد و دوما ممکن است عدم وجود وقت و فرصت کافی جایی
برای دیدن همه کنسرتها نگذارد که این باعث لطمه به هنرمندان و از سویی ازدستدادن علاقهمندان اینچنینی خواهد بود. این مهم با مدیریت یک موسسه آن هم با برگزاری کنسرت با فاصله زمانی یکماهه و در نتیجه استفاده از تمامی پتانسیل موجود در جامعه محقق میشود. سرعت، دقت و رابطه مستقیم با مخاطب بدون تماس و بدون دانستن مشخصات فردی ایشان، باعث حس آرامش و راحتی در اظهار بیان و انتقاد و در نتیجه رشد و ارتقای مدیر، بهبود کمی و کیفی موسسه تحت مدیریت و در کل آن سیستم خواهد شد. از سوی دیگر تدبیر در جهت ارتقای فرهنگی چه در مردم و چه در گروههای موسیقایی، نقش پررنگ مدیر و تهیهکننده موسیقی را بازی میکند. فرهنگ اطلاعرسانی درست، فرهنگ فروش متفاوت، فرهنگ شروع دقیق برگزاری زمان کنسرت، فرهنگ اجرای منظم، فرهنگ احترام چه در هنرمندان و چه در مخاطبان و... همه قسمتی از وظایف مدیران موفق موسیقی است.
مدیرعامل شرکت ققنوس
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.