|

انتخابات از نگاه رسانه‌ها

پس از گذشت نزدیک به یک‌ماه از برگزاری دور دوم انتخابات شرایط پیچیده‎تر و نگران‎کننده‎تر از گذشته به نظر می‌رسید به‌دلیل نگرانی‎هایی از این‌دست بود که جان کری، وزیرخارجه آمریکا، شخصا برای میانجیگری به افغانستان رفت. به نوشته نیویورک‌تایمز، جان کری یکی از معدود سیاستمداران آمریکایی است که حامد کرزای هنوز رابطه نسبتا خوبی با او دارد. جان کری در انتخابات ۲۰۰۹میلادی هم از این نفوذ خود استفاده کرده و حامد کرزای را قانع کرد تا به دور دوم تن دهد. در حالی که هر دو کاندیدای انتخابات، عبدالله عبدالله و اشرف‌غنی احمد ‎زی، به وجود تقلب در انتخابات اذعان دارند و البته هریک دیگری را به دست‌داشتن در دستکاری آرا متهم می‎کند، جان کری پس از چندین دیدار با نامزدهای انتخابات (به‌صورت جداگانه و مشترک) اعلام کرد ظرف چند هفته آینده تمام آرای انتخابات بازبینی خواهد شد. به گفته وی، این بازبینی زیر نظر متخصصان بین‌المللی صورت خواهد گرفت و تمامی اوراق رای‌دهی از ولایات افغانستان توسط نیروهای ایساف به کابل منتقل خواهند شد. هردو نامزد تمام بندهای توافق به دست‌آمده را پذیرفتند و از هواداران خود هم خواستند به این توافق احترام بگذارند. به نظر می‎رسد جان کری توانسته بن‎بست سیاسی انتخاباتی افغانستان را بشکند. عبدالله عبدالله که تا پیش از این از پذیرش هرگونه پیشنهادی برای حل این معضل سیاسی خودداری کرده بود، در کنفرانس خبری با حضور جان کری و اشرف‌غنی‎زی گفت درباره ایجاد دولت وحدت ملی در دو بخش فنی و سیاسی توافق صورت گرفته است. عبدالله همچنین از حامد کرزای خواسته مراسم تحلیف رییس‌جمهوری جدید را تا پایان بازبینی آرا به تاخیر بیندازد. احمدزی نیز با تایید این توافق گفته است: «بر سر دولت وحدت ملی توافق کرده‌ایم، ما بر سر چارچوب‌های عمومی آن توافق کرده‌ایم و درباره جزییات آن بعدا کار می‌کنیم.»این در حالی است که تا پیش از سفر کری به افغانستان، ستاد انتخاباتی عبدالله سه‌راهکار را برای پایان بن‌بست سیاسی در افغانستان پیشنهاد کرده بود: نخست، احمدزی با معیار قراردادن نتایج دور اول در رده دوم حکومت قرار گیرد و سهیم حکومت آینده باشد. دوم، تفکیک آرای پاک از تقلبی بود که به گفته ستاد انتخاباتی عبدالله در آن‌صورت هم برنده انتخابات عبدالله خواهد بود و سوم، «تشکیل حکومت موقت» و کمیسیون مستقل برای برگزاری مجدد انتخابات. اشرف‌غنی احمدزی هیچ‌کدام از این پیشنهاد‌ها را نپذیرفته بود. هزینه‎های داخلی و خارجی گرچه امیدواری‎ها به حل اختلافات سیاسی در کابل بالا گرفته است، اما ناظران سیاسی بسیاری به‌ویژه در افغانستان معتقدند گذشته از این چه کسی سرانجام وارد دفتر ریاست‎جمهوری خواهد شد، تحولات اخیر تصویر افغان‌ها از انتخابات را به‌شدت مخدوش و هزینه‎های جبران‌ناپذیری را بر ساختار سیاسی این کشور تحمیل کرده است. به گزارش روزنامه افغانستان‌دیلی، مهم‌ترین هزینه انتخابات بر افغان‎ها این بود که مردم اعتماد خود را بر روند دموکراسی تا حدود زیادی از دست داده‌اند. انتخابات و برگزاری انتخابات در کشورهای دموکرات بیانگر اهمیت مردم و به صحنه‌آمدن مردم و تعیین‌‎کنندگی مردم در امر سیاست است. در سومین دور انتخابات ریاست‌جمهوری اما افغان‌ها به این خاطر اعتماد خود را به مکانیسم‌های دموکراتیک از دست دادند که نقش خود را در امر تعیین حکام سیاسی بسیار ناچیز دیدند. اکنون این بی‌اعتمادی می‎تواند منجر به کاهش مشارکت سیاسی افغان‌ها شده و در نهایت بحران مشارکت در نظام سیاسی و بحران مشروعیت نظام را درپی داشته باشد. هزینه دیگر این انتخابات برای افغان‎ها، تحت‌تاثیر قرارگرفتن بازار و تشدید رکود اقتصادی در این کشور است. به نوشته رسانه‎های افغان، بیکاری در این کشور به اوج خود رسیده و وضعیت اقتصادی مردم رو به وخامت گذاشته است؛ شرایطی که دلیل اصلی‌اش خروج سرمایه‌داران و سرمایه‌های خارجی از افغانستان است. گفته شده اغلب سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی سرمایه‌گذاری خود را در افغانستان به حالت تعلیق درآورده‌اند. اما هزینه‎هایی که دولت افغانستان متحمل شده به همین چند مورد محدود نمی‎شود. یکی از جدی‎ترین هزینه‎های این انتخابات برای دولت افغانستان کاهش مشروعیت نهادهای ملی است. کمیسیون مستقل انتخابات و کمیسیون شکایات انتخاباتی یک نهاد ملی و قانونی برای برگزاری انتخابات بود که در دور دوم انتخابات به‎طور جدی با کاهش مشروعیت مواجه شده است. بحران مشروعیت تنها به نهادهای برگزاری انتخابات ختم نمی‎شود. حکومت بعدی خود هم با کاهش مشروعیت مواجه خواهد بود به همین دلیل می‌توان گفت دستاوردهای بیش از یک‌دهه در امر نهادینه‌سازی دموکراسی تا حدودی از میان رفته است. همچنین به اعتقاد کارشناسان افغان، طالبان که فضای تنش و بحرانی کنونی را بهترین غنیمت و فرصت طلایی برای خود می‌بینند، طوری وانمود می‌کنند که فضای کنونی فضای رقابت‌های ناسالم جریان‌های سیاسی است و در نهایت کشور را به خشونت خواهند کشانید. پس بهترین راه مصونیت و حفاظت افغانستان از جنگ، حمایت از طالبان است.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.