|

برتری فلسفه بر هیجان

سجاد فیروزی

نه به «پاپ بندیکت شانزدهم» و نه به آنگلا مرکل؛ نه. آلمان برای قهرمان‌شدن در دنیا به «فیلسوف» نیاز داشت؛ همان فیلسوفی که بنای فوتبال «ماشینی» این کشور را به هم ریخت و جایش «فوتبال زیبا» را بنا کرد. در واقع تیم آلمان در حالی برابر تیم آرژانتین در فینال جام‌جهانی به صف شد که هوادارانش از آرژانتینی‌بودن «پاپ فرانسیس» و تاثیر او بر مذهبی‌های «واتیکان» هراس داشتند. با این حال پیش از بازی فینال آنها بحث «پاپ بندیکت شانزدهم» را پیش کشیدند تا حداقل در دعا و نیایش چیزی از رقیب لاتین خود کم نداشته باشند. اما آلمان‌ها از «فیلسوف» خود غافل شده بودند: یواخیم لوو. ژرمن‌ها در جام‌جهانی چند نقطه اوج داشتند؛ اولی برتری پرگل برابر پرتغال در مرحله گروهی بود و بعدی هم به‌رگباربستن برزیل میزبان در نیمه‌نهایی. اما نقطه اوج سوم همان زمان اصلی برای شناختن واقعی فیلسوفشان بود؛ یواخیم لوو در دیدار فینال با «اندیشه» به جنگ «احساسات» آرژانتین رفت و در نهایت هم برنده از زمین مسابقه خارج شد؛ اتفاق مهم این بازی هم درست در دقایق پایانی رقم خورد که ماریو گوتسه بازیکن تعویضی «یوگی» روی پاس شورله، دیگر بازیکن تعویضی آلمان، دروازه آرژانتین را باز کرد تا فلسفه لوو کامل شود. «وقتی می‌خواستم گوتسه را به زمین مسابقه بفرستم فقط فرصت‌ کردم در گوش او چند جمله زمزمه کنم؛ به او گفتم برو و به دنیا نشان بده که تو بهتر از مسی هستی. که می‌توانی سرنوشت بازی را عوض کنی و بازیکن تاثیر‌گذاری باشی». یواخیم لوو با گفتن این جمله در کنفرانس خبری بعد از بازی نشان داد به خوبی ارزش بازیکنان‌گرانبهایش را می‌داند: «این پسر (گوتسه) فوق‌العاده است. او توانایی‌های بی‌نظیری دارد و بالاتر از حد انتظار بازی می‌کند». آلمان با گلی که ستاره جوان تیم بایرن مونیخ در دقیقه 113 به ثمر رساند موفق شد برای چهارمین بار قهرمان دنیا شود؛ این تیم در حالی قهرمانی چهارم را جشن گرفت که رقیب برایش نام‌آشنا بود: آرژانتین. در واقع ژرمن‌ها که برای هشتمین‌بار حضور در فینال جام‌جهانی را تجربه می‌کردند بیش از هر تیم دیگری برابر «آلبی سلسته» به میدان رفته بودند؛ آنها ابتدا در جام‌جهانی 1986 مکزیک در فینال به مارادونا و تیمش باختند ولی چهارسال بعد یعنی در سال 1990 توانستند انتقام آن شکست را بگیرند و با یک گل آرژانتین و البته مارادونا را شکست دهند و قهرمان شوند؛ آخرین قهرمانی آنها. زمان گذشت و بعد از 24 سال آلمان و آرژانتین باز هم در فینال به هم خوردند؛ آنهایی که به خرافه اعتقاد داشتند می‌گفتند بازی در آمریکای‌جنوبی، مارادونای دوم (مسی) و حمایت تماشاگران آرژانتینی به این معنی است که در سومین فینال دو تیم، مسی خواهد بود که جام قهرمانی را بالای سر می‌برد. اما درست در مقابل هیجان زایدالوصف آرژانتینی‌ها برای قهرمانی این «فلسفه بازی آلمان» بود که جواب داد و این تیم اولین تیم اروپایی تاریخ لقب گرفت که توانست در آمریکای‌جنوبی جام قهرمانی جهان را بالای سر ببرد؛ دومین قهرمانی‌اش برابر آرژانتین و چهارمین قهرمانی‌اش در طول تاریخ. «ژرمن‌ها» با این قهرمانی به رکورد چهار قهرمانی ایتالیا در دنیا رسیدند و پشت سر تیم پنج ستاره برزیل در رتبه دوم ایستادند. «ما این پروژه (قهرمانی) را 10 سال پیش به همراه یورگن کلینزمن استارت زدیم و در فینال جام‌جهانی 2014 به بار نشست؛ پیشرفت کردیم و سرانجام توانستیم قهرمان شویم». یواخیم لوو در کنفرانس خبری ضمن بیان «خوش‌شانسی‌اش» به برنامه‌های بلند‌مدت تیم ملی آلمان اشاره کرد و ادامه داد: «این تیم با بازیکنانی که داشت شایسته قهرمانی بود. ما بهترین تیم تورنمنت بودیم و توانستیم بازی‌های درخشانی را به نمایش بگذاریم. این بچه‌ها روحیه تیمی باور‌نکردنی‌ای دارند. ما حالا اولین اروپایی‌هایی هستیم که جام را در آمریکای‌جنوبی به دست آورده‌ایم». آلمان بعد از سال‌های 54، 74 و 90 به انتظار 24 ساله‌اش پایان داد و یک‌بار دیگر به جام قهرمانی بوسه زد؛ این تیم که باثبات‌ترین تیم قرن بیست‌ویکم به حساب می‌آید پیش از فینال رکورد چهاربار حضور پی‌درپی در نیمه‌نهایی جام‌جهانی را به نام خود زده بود و حالا هم با عدد چهار جولان می‌دهد؛ آنها چهار بار قهرمان دنیا، چهار بار نایب‌قهرمان و چهاربار هم به‌عنوان سومی دنیا رسیده‌اند تا از این حیث هم رکورد‌دار باشند. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- بهترین گلزن. جیمز رودریگس جیمز رودریگس مهاجم 22ساله تیم کلمبیا موفق شد در پنج‌دیدار، شش‌گل بزند و عنوان آقای‌گلی جام‌جهانی را به خود اختصاص دهد. جیمز البته تعداد گل‌هایش را بین دو مرحله گروهی و حذفی جام‌جهانی تقسیم کرد و در هردو این مراحل به ترتیب سه‌گل برای تیمش زد. البته یکی از گل‌های مهاجم جوان تیم موناکو به‌طور قطع و یقین یکی از زیباترین گل‌های جام‌جهانی هم بود؛ او در مرحله یک‌هشتم نهایی برابر اروگوئه به زیبایی هرچه‌تمام‌تر دروازه موسلرا را از پشت محوطه جریمه گشود. او به این ترتیب جانشین توماس مولری شد که در جام‌جهانی قبلی با زدن پنج‌گل عنوان آقای‌گلی را به خود اختصاص داد. البته همین مولر امسال هم با زدن پنج‌گل به عنوان دومین گلزن برتر جام خودش را معرفی کرد. بهترین دروازه‌بان . مانوئل نویر تیم‌ملی آلمان علاوه بر کسب عنوان قهرمانی، نماینده‌ای هم در بین بهترین‌ها داشت: مانوئل نویر. دروازه‌بان ژرمن‌ها به‌عنوان بهترین دروازه‌بان جام‌جهانی معرفی شد تا مزد زحماتش در این جام را بگیرد. او در این رده‌بندی بالاتر از سرجیو رومرو دروازه‌بان تیم‌ملی آرژانتین قرار گرفت که در دیدار فینال هم مقابل او به میدان رفت. نویر در این جام چهاربار کلین‌شیت کرد تا جای ایکر کاسیاس که سال 2010 به عنوان بهترین دروازه‌بان جام شناخته شد را بگیرد. البته پشت‌سر نویر و رومرو، کیلور ناواس کاستاریکایی‌ در جایگاه سوم برترین دروازه‌بان‌های جام‌جهانی قرار گرفت. بهترین بازیکن . جوان پل پوگبا پل پوگبا به عنوان بهترین بازیکن جوان جام‌جهانی معرفی شد؛ هافبک تیم‌ملی فرانسه در این دوره فراتر از حد انتظار عمل کرد و فرمانده میانه میدان تیم فرانسه بود. بازیکن جوان تیم یوونتوس ایتالیا در دیدار یک‌هشتم نهایی یکی از دوگل تیمش برابر نیجریه را هم به‌ثمر رساند تا خروس‌ها را از زیر فشار احتمالی برهاند. البته رقیب او در راه رسیدن به این عنوان، هم‌تیمی‌اش رافائل‌واران بود؛ مدافع جوان تیم رئال‌مادرید در این رده‌بندی به عنوان دوم رسید. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- مسی، بهترین بازیکن جام‌جهانی شوخی یا واقعیت؟ مسی؛ ستاره‌ای که خیلی‌ها منتظر بودند تا مهر برتری او نسبت به مارادونا را بر پیشانی تاریخ فوتبال بکوبند، در نهایت دستش از رسیدن به جام قهرمانی کوتاه ماند؛ این بازیکن با وجود زدن چهار گل و دادن یک پاس گل در جام‌جهانی تنها به ‌عنوان نایب‌قهرمانی جام اکتفا کرد تا هنوز پشت‌سر مارادونای افسانه‌ای باقی بماند. البته همه تلخی جام نصیب او نشد و شماره 10تیم ملی آرژانتین به‌عنوان بهترین بازیکن رقابت‌ها انتخاب شد. او بعد از ماریو کمپس، مهاجم تیم ملی آرژانتین در سال 1978 و دیه‌گو مارادونا که در سال 1986 به‌عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد، سومین بازیکن آرژانتینی است که این عنوان را به دست آورده؛ هرچند کمپس و مارادونا در آن دو جام قهرمان رقابت‌ها هم شدند. با این حال مسی زمانی که این توپ را به دست آورد گفت این جایزه برایش ارزشی ندارد و جام قهرمانی او را آرام می‌کرد: «شایستگی قهرمانی را داشتیم. موقعیت‌های زیادی به دست آوردیم اما نتوانستیم ضربه نهایی را خوب بزنیم. احساس ناامیدی زیادی می‌کنم. در پایان چنین مسابقه‌ای هیچ‌چیز و هیچ جایزه‌ای برای من مهم نیست. برای من تنها بالابردن جام قهرمانی اهمیت داشت. همین و بس». البته اختصاص‌یافتن این توپ طلا به بازیکنی مثل مسی که جام نه‌چندان فوق‌العاده‌ای را سپری کرد بحث‌های زیادی در رسانه‌های مختلف به وجود آورد؛ روزنامه گاتزتا دلو اسپورت ایتالیا در این‌باره نوشت: «جام‌جهانی مسی با چهار گل در مرحله گروهی به پایان رسید. فرق او با مارادونای 86 در خیلی چیز‌هاست. مارادونا هم آرژانتین را قهرمان کرد و هم گل‌هایی که زد در مراحل حساس و تعیین‌کننده بود. در مقابل انگلیس و بلژیک. مسی از مرحله گروهی به‌بعد هیچ گلی نزد. آخرین ضربه او به توپ در جام‌جهانی نیز یک فاجعه بود. اما فیفا در نهایت جایزه بهترین بازیکن جام را به او داد. با این وجود واقعیت این است که این جام هم جام مسی نبود». حتی سایت OLE آرژانتین هم نسبت به این اتفاق جبهه‌گیری کرد و نوشت: «به مسی توپ طلای جام را دادند. خود مسی هم می‌داند که شایسته این عنوان نبود. البته او هنگام دریافت جایزه عصبی و بی‌میل بود چراکه در شوک شکست از آلمان قرار داشت. ولی واقعا ماسکرانو شایسته‌تر از مسی نبود؟» این در حالی است که دیگو مارادونا اسطوره سابق آرژانتین هم رسیدن توپ طلای جام جهانی به مسی را مورد نکوهش قرار داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.