برزیل- هلند نمایش دردآور 2014
سینا حلیمی
تکرار تاریخ برای برزیلی که پنج فینال از شش بازی نهایی خودش در جامجهانی- در جامجهانی 1950 بازیهای دور پایانی به صورت گروهی برگزار میشد و فینالی وجود نداشت- را برده، بازی ردهبندی جذابیتی ندارد؛ نشان به آن نشان که حالا به اجبار برای اولینبار از سال 1978 پا به رقابتی برای سومشدن در جهان میگذارد. درست مانند امسال در جامجهانی 1978 آرژانتین، میزبان به فینال رسیده بود و برزیل بازی ردهبندی را برگزار میکرد. این یعنی بدترین اتفاق ممکن برای تنها تیم همیشه حاضر در جامجهانی. میزبان زخمخورده 2014 تا به حال سهبار به بازی ردهبندی تبعید شده است. بار اول در جامجهانی 1938، 2 بر4 سوئد را برد، ردهبندی جامجهانی 1974 را یک بر صفر به لهستان طلایی لاتو- آقای گل جام 74- باخت و چهار سال بعد در آخرین تجربه نیمهنهایی، چهار سال قبل از نامیدهشدن بهعنوان زیباترین بازنده تاریخ جامجهانی، 2 بر یک ایتالیا را برد. سه بازی، دو برد، یک باخت، شش گل زده و چهار گل خورده، سهم قهرمان پنج دوره جهان از حضور در ردهبندی جامجهانی بوده است. در سوی مقابل، هلند قبلا فقط یکبار در ردهبندی حاضر بود و 2 بر یک به
کراوسی درخشان سال 1998 باخت. هرچقدر آنها به گل زیبای زندن در آن رقابت که کاندیدای زیباترین گل جام هم بود افتخار میکنند، برزیل بابت حضور در این بازی و نه جدال 24 ساعت بعد در ماراکانا سری افکنده دارد. دومین شکست هلند در سومین تجربهاش در ضربات پنالتی جامجهانی شباهت زیادی به اولین ناکامیاش در این عرصه داشت. هر دو شکست در ضربات پنالتی با نتیجه 4 بر 2 رقم خورد و هر دو بار، آنهایی که باید پنالتیهای اول را میزدند به هر دلیل، موفق به انجام این کار نشدند؛ سال 2014 به دلایل نامعلوم و شاید هم ترس و سال 1998 هم به دلیل نژادپرستی! بههرحال سیاهپوستان هنرمند هلند از زدن ضربات پنالتی نیمهنهایی جامجهانی 1998 مقابل همین برزیل منع شدند و جالب اینکه مربی هلند در آن دوران گاس هیدینگ، سرمربی بازی بعدی لالهها بود! کمکمربی فعلی برزیل در نیمهنهایی خاطرهانگیز سال 1998 مقابل هلند، درست مانند امروز نفر دوم نیمکت بود. کارلوس آلبرتوپریرا، آن دوران برای زاگالوی بزرگ دستیاری میکرد و حالا برای فیل بزرگ کوچک شده! اوضاع فعلی برزیل با دریافت هفت گل از آلمان، عنوان بدترین خط دفاعی جام را به دست آورده و در خط
حمله هم با وجود فِرد، یک پای همه آمارهای منفی است. حتی تراشیدن سبیل هم افاقه نکرد و حالا اگر مهاجم فلومیننسه در بازی ردهبندی هم کاری صورت ندهد، بالاتر از استفان گیوارش فرانسوی- رکورددار خرابکردن تکبهتک در تاریخ فینالهای جامجهانی- عنوان بدترین مهاجم تاریخ جامجهانی را به دست میآورد. هلند تا قبل از بازی آرژانتین، روندی خوب و یکپارچه در تمام خطوط داشت اما در نیمهنهایی به دام آرژانتینی افتاد که برخلاف همیشه در زمین حریف به انجام بازی پرفشار نپرداخت. درواقع هلندیها برای اولینبار در این جام، باعث شدند آلبیسلسته کمتر از رقبایش مالک توپ باشد اما احتیاط حریف، ابزارهای تهاجمی تیم فانخال را فلج کرد و نتیجه آن شد که دیدیم. حالا وقتی جمال حمودی، داور 43ساله الجزایری با قضاوت در چهارمین بازی خود در این تورنمنت به اولین داور آفریقایی تاریخ بازیهای ردهبندی جامجهانی تبدیل شود، هلند و برزیل در یک نقطه اشتراک خواهند داشت: تلاش برای التیامبخشیدن به غرور زخمخورده. در 11 رویارویی گذشته، سه پیروزی سهم هر دو تیم بوده، پنج تساوی هم رقم خورده است و جالب اینکه 30 گل ردوبدل شده در رقابتهای گذشته به شکل مساوی بین
دو رقیب تقسیم شده است. اظهارنظرها فرد: «برای حفظ غرورمان میجنگیم. میدانیم در بازی قبلی چه فاجعهای رخ داد اما از هواداران انتظار داریم در این گام آخر هم ما را تنها نگذارند.» اسنایدر: «هدف ما حضور در فینال و قهرمانی بود. در حال حاضر روحیه خوبی نداریم اما میدانیم میتوانیم برگردیم و در آخرین حضور فانخال، سرمربی خودمان را خوشحال، روانه منچستریونایتد کنیم.» اسکار: «هیچ تیمی دوست ندارد در بازی ردهبندی حاضر باشد؛ مخصوصا ما که میزبان جامجهانی بودیم و فقط میخواستیم قهرمان شویم. قصد داریم از این بازی، آینده روشنمان را بسازیم.» ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- جامانده از نیمهنهایی «رومرو» نزدیک بود آرژانتین را عزادار کند شرق: اگر همین حالا پرسیده شود خاطرهانگیزترین بازی نیمهنهایی تاریخ کدام بازی خواهد بود همه بلافاصله به افتضاحی که برزیل آن را رقم زد اشاره میکنند؛ اما چیزی نمانده بود تا اتفاقی مهمتر، عنوان خاطرهانگیزترین بازی
نیمهنهایی را به دیدار تیمهای هلند و آرژانتین اختصاص دهد. در واقع این بازی با نتیجه بدون گل به ضربات پنالتی کشیده شد و بازیکنان هلند و به طور مشخص فلار بهعنوان اولین ضربهزن پنالتی برای هلندیها پشت توپ قرار گرفت. او ضربهاش را زد و «رومرو» مثل قهرمان آرژانتین پنالتی را دفع کرد؛ توپ دفعشده دوباره به سمت فلار برگشت و این بازیکن ابتدا میخواست از سر عصبانیت دوباره توپ را به تور دروازه بچسباند ولی لحظهای به خودش آمد و حتی پایش را پس کشید تا توپ به پای او برخورد نکند. در همین لحظه بود که توپ ریباند داشت و دوباره به سمت دروازه آرژانتین برگشت. فلار مثل همه آنهایی که پنالتیشان را خراب میکنند سرش را میان دو دست گرفته بود ولی به ناگاه برگشت و به سمت دروازه آرژانتین خیره شد. رومرو هم که برای شادیکردن دروازه را ترک کرده بود و اصلا حواسش به توپ برگشتی نبود! توپ برگشتی رفت و درست روی خط دروازه ایستاد تا داور بازی ضربه پنالتی اول را به سود آرژانتین حساب کند. اما اتفاق مهم این بود که با وجود اینکه دوربینهای تلویزیونی مسیر توپ را دنبال نکردند اگر توپ چند سانتیمتر دیگر حرکت میکرد و کامل از خط دروازه میگذشت آن
وقت تکنولوژی خط دروازه سیگنالی برای داور ارسال میکرد به این معنی که توپ از خط دروازه گذشته است. البته این اتفاق از چشم همه دور ماند ولی ظاهرا داوران بازی حواسشان به این موضوع بوده است. داریو اوبریاکو یکی از داوران بینالمللی فوتبال در این مورد و در گفتوگویی که با سایت «الاوبسروادور» داشته هم به این موضوع اشاره کرده است: «اگر توپ برگشتی خط دروازه را رد میکرد گل کاملا درست بود چون ضربه پنالتی وقتی تمام میشود که توپ از حرکت بایستد.» نکته قابل توجه اینکه این اتفاق پیشتر در بازیهای جامجهانی رخ داده؛ سال 1986 بازی معروف تیمهای برزیل و فرانسه شاهد صحنهای مشابه بود؛ برونو بولون ضربهاش را به تیر دروازه زد و توپ برگشت ولی به پشت دروازهبان برزیل خورد و راهی دروازه شد. داور گل را پذیرفت و برزیلیها اعتراضکنان بهدنبال او حرکت کردند. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- نیمار: 2سانتیمتر مانده بود فلج شوم نیمار، شش روز بعد از شکستهشدن یکی
ازمهرههای کمر و البته دو روز بعد از تحقیر تیمش برابر آلمان در مرحله نیمهنهایی جامجهانی، به کمپ تمرینی تیمملی برزیل در «ترسپولیس» رفت و تمرین همتیمیهایش را از نزدیک دید. او بعد از این تمرین در کنفرانس خبری حاضر شد و ابتدا درباره لحظه مصدومیتش صحبت کرد: «فقط دو سانتیمتر شانس آوردم وگرنه باید امروز روی ویلچر مینشستم.» او بعد از گفتن این حرف دوباره احساسی شد و اشک از چشمانش جاری شد. شماره 10 تیمملی برزیل در ادامه به زونیگا، بازیکن تیمملی کلمبیا که او را مصدوم کرد اشاره کرد و گفت: «هیچگونه کینه و نفرتی از او به دل ندارم. زونیگا به من زنگ زد و گفت قصد نداشته من را مصدوم کند و بابت اتفاقی که افتاده متاسف است». نیمار در ادامه به شب تلخ تیمملی برزیل در نیمهنهایی جامجهانی پرداخت: «نمیتوانم درباره آن بازی حرف خاصی بزنم. وقتی همتیمیهایم نمیتوانند این شرایط را توضیح دهند من چه کسی هستم که بخواهم درباره آن حرف بزنم.» مهاجم تیم بارسلونا که در این کنفرانس خبری پیراهن تیمملی برزیل را پوشیده بود و همه همتیمیهایش آن را امضا کرده بودند از بازیکنان سلسائو خواست هر طور شده برابر هلند در دیدار ردهبندی به
برتری برسند و عنوان سومی را به دست بیاورند: «ما با هم جام را شروع کردهایم و روز شنبه هم با هم جام را تمام میکنیم. با انداختن سرمان به پایین نمیتوانیم شکست تاریخیمان را تاب بیاوریم. بالاخره این فوتبال است و هر اتفاقی ممکن است در آن رخ دهد.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.