بازرگان و آب آشامیدنی تهران
محمد توسلی: در سال 1331 وقتی مهندس بازرگان با درخواست دکتر مصدق، مدیرعامل سازمان (لولهکشی) آب تهران شدند، گفتند: «چه کاری از آبرساندن به مردم و زندهکردن یک شهر بالاتر» و با استناد به آیه شریفه «و َجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ کلَّ شَیءٍ حَی» آن را بر سربرگهای اداری این سازمان و بالای دفترشان نقش بستند تا نشانهای باشد از اهمیت موضوع آب. آب، یک مساله حیاتی برای انسان و تمام موجودات جهان است چراکه تمام حیات جهان وابسته به این مایع حیاتبخش است. در آن زمان هم توجه به موضوع آب به حدی جدی بود که مهندس بازرگان برنامه لولهکشی آب تهران را آغاز کردند و اتفاقا شروع این برنامه از جنوب شهر بود تا تکمیل آن تضمین شود. اگرچه بعد از کودتای سال 32 و خروج مهندس بازرگان از سازمان آب، پروژه لولهکشی آب تهران با وقفههایی انجام شد اما این حرکت در آن زمان نشانهای بود بر اینکه ایشان سازمان آب را با چنین نگاه انسانیای پایهریزی کرده بودند. اما حالا با توجه به بحران جهانی آب، مساله آب در کشور و بهخصوص در تهران به یک مشکل جدی بدل شده و لازم است برای مهار آن در درجه اول، طرح جامع آب در سطح کشور تهیه شود تا
استفاده از این مایع حیاتی در بخشهای مختلف شهری، صنعتی و کشاورزی، بهینه شود. اما قدم بعدی صرفهجویی، متوجه مردم است. این موضوع از اهمیت زیادی برخوردار است که سرانه مصرف آب در بین مردم بسیار بالاست و باید از کوچکترین واحدهای مصرف، یعنی از مصرف روزانه و شخصی خود قدم اول صرفهجویی را برداریم. در حمام از مصرف زیاد آب پرهیز کنیم و باغچههای خود را با آب آشامیدنی آبیاری نکنیم. اگر تجسم کنیم که در بیآبی مطلق، ما برای ادامه حیات نیازمند یک لیوان آب گوارا هستیم در حالی که دیگر شهروندان ما دارند آن را بیرویه مصرف میکنند، احساس مسوولیت ما در زمینه صرفهجویی، جدیتر خواهد شد. تهران که روزگاری به داشتن بهترین آب جهان معروف بود دیگر چنین شهرتی ندارد اما همین آب باکیفیتی که دارد نیز باید بهصورت بهینه مصرف شود تا آینده این شهر با تشنگی همراه نباشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.