تجربه ناخوشایند «ماه عسل» برای «برند»ها
«یعنی من آدم خوبی نیستم که در هیچ قرعهکشی برنده نمیشوم؟» این سادهترین واکنش مشتریان برندهایی است که برندگان خوششانس خداشناس خود را راهی برنامه پربیننده ماهعسل کردند. مشتریانی که در رقابتی الهی توانستند از طریق واردکننده یک ماده غذایی به پاداش اعمال نیک خود برسند. در نگاه نخست تصمیم شبکه سه تلویزیون بهعنوان یک رسانه ملی برای انتخاب این موضوع و سعی زیرکانه و ترفندشان برای اینکه نامی از برندهای تجاری نبرند اما به شکل غیرمستقیم از فعالیتهای تبلیغاتی آنها حمایت کند، اتفاقی است که هم اهالی ارتباطات و هم مخاطبان را آشفته کرده است. درباره ویژگیهای یک برنامه تلویزیونی و مناسبتی آنهم در ماه رمضان به اندازه کافی انتقاد شده است. اما نکتهای که به آن توجه نشده گلی است که برندهای تجاری ناآگاهانه در این برنامه به خودشان زدهاند. شاید حضور غیرمستقیم یک برند تجاری در یک برنامه پرمخاطب تلویزیونی از دید مسوولان تبلیغاتی این شرکتها یک فرصت طلایی بوده آنقدر که هرگز به عواقب آن فکر نکردهاند. تقصیری هم ندارند چون وقتی به تبلیغات تنها به چشم تبلیغات نگاه کنی هر فرصتی مغتنم است چه برسد به یک برنامه جنجالی و پرمخاطب
تلویزیونی، اما شاید لازم باشد برندهای تجاری از این واقعه و حواشیاش برخی نکات را بیاموزند. برندهای تجاری همیشه دغدغه حضور در رسانهها را دارند. آنها میخواهند بدون اینکه تبلیغ کنند سوار بر موج حوادث و اخبار شوند. در کنار دولت و نهادهای مردمی بر جامعه تاثیر بگذارند و علاوه بر فروش و افزایش سرمایه، برای خود کسب مقبولیت و محبوبیت کنند چراکه خوب میدانند حضور و موفقیت در بازار به یک بازی پیچیده چند معادلهای تبدیل شده است. آدمها این روزها فقط بر حسب نیاز یا قیمت خرید نمیکنند، تنوع کالا آنقدر زیاد است که بدون اطلاعرسانی نمیتوان کیفیت و برتری را به مشتریان ثابت کرد، مصرفکنندگان دیگر به نام و نشان کالایی که استفاده میکنند هم اهمیت میدهند. برای همین دیگر فقط با تبلیغات آن هم با شیوههای قدیمی مثل قرعهکشی و برگزاری مسابقه و... نمیتوان مشتری وفادار دست و پا کرد. بیرون از مرزهای ایران برندهای تجاری برای اعلام حضور خود در جامعه به جز تبلیغات از روشهای دیگری هم استفاده میکنند. Corporate social responsibility یا همان «مسوولیت اجتماعی شرکتها» یکی از راهکارهایی است که میتواند به برندهای تجاری کمک کند تا
بیدردسرتر و البته محترمتر در اذهانعمومی جلوه کنند؛ شرکت در فعالیتهای محیطزیستی، اجتماعی، تربیتی، ورزشی و هر فعالیتی که گروهی از مردم را منتفع کند. البته این فعالیتها معمولا برندهای ایرانی را مجاب نمیکند چون هیچگاه به شکل مستقیم بر فروش و کسب درآمد آنها تاثیر نمیگذارد و معمولا کسب سود آنی را به موقعیتهای آتی ترجیح میدهند. ماجرای ماهعسل یک هشدار بجا برای همه برندهای تجاری است که اگر میخواهند به روشهای منسوخ هم عمل کنند حداقل به نوع رسانه، انتخاب زمان و زبان مناسب توجه کنند. شاید خیلی از مشتریان بالقوه یا بالفعل این برندهای تجاری به حاشیههای این برنامه در رسانهها و شبکههای اجتماعی دسترسی نداشته باشند اما یکسوال ساده و پیشافتاده برای همه کسانی که محصولات آنها را خریدهاند و برنده قرعهکشی نشدهاند پیش میآید: «منظورشان این بود من به قدر کافی آدم خوبی نبودهام که برنده جایزه آنها نشدهام!؟» قطعا برندهای تجاری نه تنها مایل نبودند که حتی تصور نمیکردند چنین سوالی در ذهن مشتریانشان شکل بگیرد؛ برای همین شاید برندهای تجاری ماهعسل هم که بیگدار به آب زدهاند از این ماجرا ناراضی باشند. اما لازم
است برندهای تجاری وطن، ارتباطات را فارغ از مفهوم سنتی تبلیغات در عصر جدید بشناسند؛ حرفهای تصمیم بگیرند و برای حضور در رسانهها خودشان را به آب و آتش نزنند، برای باورها و احساسات مردم ارزش قائل باشند و صادقانه با مردم و مشتریان خود ارتباط برقرار کنند. کافی است فارغ از حساب و کتابهای تجاری کار مفیدی انجام دهند و روی جامعهای که حضور دارند تاثیر مثبتی بگذارند، آنوقت خبرنگاران با کمال میل درباره آنها خواهند نوشت و در همه برنامههای تلویزیونی به رویشان باز خواهد بود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.