|

شبیخون!

سجاد فیروزی

«مقصر منم. نباید یکی دیگر را سرزنش کرد. وقتی با چنین نتیجه فاجعه‌باری می‌بازید می‌توانید همه را مقصر جلوه دهید ولی نه، مقصر من هستم که چنین ترکیبی را چیدم و چنین سیستمی را برای بازی در نظر گرفتم. اگر کسی را می‌خواهید سرزنش کنید آن یک‌نفر من هستم.» این جملات بخشی از صحبت‌هایی فیلیپه اسکولاری، مربی مغموم برزیلی‌ها بعد از باخت 7 بر یک به آلمان است که تلاش کرد همه‌چیز را به گردن بگیرد. برزیل در شبی که آمده بود با شکست‌دادن آلمان راهی فینال جام‌جهانی آن هم در خانه شود، اسیر شبیخون مردان یواخیم لوو شد تا قهرمانی در یوکوهاما از دماغ این تیم درآید! 12سال پیش در ورزشگاه یوکوهاما، این دو تیم برای اولین‌بار در تاریخ جام‌جهانی به مصاف هم رفته بودند و برزیل با رونالدوی اورجینال با دو گل آلمان را شکست داد و جام قهرمانی را بالای سر برد. البته همان 12سال پیش بود که برزیل آخرین‌بار در خانه تن به شکست داد؛ این تیم با یک گل به پاراگوئه در دیداری دوستانه باخت و بعد از آن هرگز در خاک خودش اجازه نداد تیمی سودای شکستش را در سر بپروراند. اما سربازهای آلمانی نه‌تنها به خاک برزیل هجوم بردند و با هفت‌گل آنها را به خاک و خون کشیدند بلکه به رکورد 42بازی بدون شکست آنها در خانه هم پایان دادند تا رویای سلسائو تبدیل به کابوسی وحشتناک شود. البته رکورد 12سال شکست‌ناپذیری برزیلی‌ها تنها رکوردی نبود که در این بازی جابه‌جا شد؛ این تیم در عرض 10دقیقه چهاربار دروازه‌اش باز شد تا رکورد بیشترین گل خورده در کمترین بازه زمانی را هم به نام خودش بزند و اسکولاری را به کما ببرد. او درباره مستاصل ماندنش بعد از این دقایق وحشتناک به «اکیپ» گفت: «وقتی شما چهارگل در 10دقیقه می‌خورید مشخص است که نمی‌توانید کاری کنید. به من مدام می‌گویند چرا تعویض نکردی ولی واقعیت این است که کار از تعویض هم گذشته بود و لحظات وحشتناکی را در زمین تجربه می‌کردیم.» البته آسمان وقتی بر سر بازیکنان اسکولاری خراب شد که این تیم در همان نیمه اول پنج‌گل خورد و پایش لرزید. برزیلی‌ها آخرین باری که پنج‌گل خورده بودند خاطره خوشی داشتند؛ بازی آنها در جام‌جهانی 1938 با مجارستان همان دیدار معروفی بود که سلسائو پنج‌گل خورد. ولی با این تفاوت که در آن بازی شش‌گل هم زد و به مرحله بعد صعود کرد. پرواضح بود که این‌بار نه برزیلی‌ها برزیل سال1938 بودند و نه آلمان در حد و اندازه‌ مجارستان آن سال. البته در نیمه دوم کابوس سلسائو از چیزی که بود هم بدتر شد؛ آنها دو گل دیگر هم خوردند تا سنگین‌ترین شکست تاریخشان در جام‌جهانی را تجربه کنند؛ ضعیف‌ترین خط دفاعی جام را به نام خودشان بزنند و به غیر از اشک، برای برزیلی‌هایی که دیگر از سر لج، آلمان را تشویق می‌کردند چیز دیگری نداشتند. «اتفاقی که در این بازی رخ داد طبیعی نبود؛ این بدترین شکست تاریخ برزیل بود که حتی در بازی‌های دوستانه هم چنین نتیجه‌ای نگرفته بود ولی به هر حال اتفاقی است که افتاده و می‌توانم بگویم شکست برابر آلمان بدترین روز زندگی من بود.» اسکولاری با بیان‌کردن آخرین جمله با سری افکنده به فکر تحقیری است که تیم تحت رهبری او برای برزیلی‌ها به بار آورد. در واقع پیش از دیدار تیم‌های برزیل و آلمان در نیمه‌نهایی جام‌جهانی بیستم، تلخ‌ترین روز فوتبالی برزیل مربوط به سال1950 می‌شد که آنها در ماراکانا برابر اروگوئه تن به شکست 2 بر یک دادند و فاجعه «ماراکانا» را رقم زدند. اما حالا آن فاجعه نه فاجعه، بلکه اتفاقی ناچیز در تاریخ فوتبال برزیل است؛ اتفاق کوچکی که پشت تحقیری بزرگ و تاریخی نهفته است. برزیل با نتیجه 7 بر یک برابر آلمان به زانو درآمد تا «اشک» پایان کار آنهایی باشد که می‌گفتند جام باید در برزیل برگزار شود و برایش اعتراضی نکردند. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- سرمربی آلمان در گفت‌و‌گو با «اکیپ»: لوو: بین دو نیمه می‌دانستیم کار تمام است یواخیم لوو، تیم شما عملکرد فوق‌العاده‌ای برابر برزیل داشت. می‌توانید برایمان از حسی بگویید که بعد از بازی داشتید؟ فوق‌العاده خوشحال بودم. البته باید اعتراف کنم نتیجه چیزی نبود که انتظارش را داشته باشیم ولی بعد از اینکه 2 بر صفر پیش افتادیم فهمیدیم که آنها قافیه را باخته‌اند و در آستانه ازهم‌پاشیدن هستند و ما هم از این آشفتگی استفاده کردیم. البته در آنالیز قبل از بازی هم می‌دانستیم وقتی تیمی با سرعت بالا بازی کند برزیلی‌ها به مشکل برمی‌خورند. و با این پیروزی چه احساسی نسبت به بازی فینال دارید؟ همه بچه‌ها احساس خوبی دارند. ما قرار است با تیمی بازی کنیم که قابلیت‌های متفاوتی دارد ولی سعی کرده‌ایم متواضع باشیم و خودمان را برای بازی آماده کنیم. اصلا به یاد دارید چنین نتیجه‌ای در جام‌جهانی رقم خورده باشد؟ نه. یادم نمی‌آید چنین نتیجه‌ای در جام‌جهانی به دست آمده باشد ولی حال برزیلی‌ها به‌عنوان تیمی که برگزار‌کننده جام‌جهانی بودند را می‌فهمم. ما سال 2006 در همین نیمه‌نهایی برابر ایتالیا بازی را باختیم و حال اسکولاری را خیلی خوب می‌فهمم. می‌فهمم مردم برزیل چه حالی دارند. ما هم زمانی که در خانه بازی می‌کردیم و نتوانستیم به فینال برسیم همین حس‌ها را داشتیم ولی درک می‌کنم که هضم این موضوع برای برزیلی‌ها دردناک‌تر و سخت‌تر باشد. قبل از بازی آرژانتین و هلند ترجیح می‌دادید با کدام تیم در فینال روبه‌رو شوید؟ واقعیت این است که هر دو تیم جام‌جهانی فوق‌العاده‌ای داشته‌اند. آرژانتین خط دفاعی خوبی دارد و علاوه‌بر آن مسی و ایگواین را هم در ترکیب دارد. هلندی‌ها هم با روبن که این روزها در اوج است بازی‌های فوق‌العاده‌ای به نمایش گذاشته‌اند. در کل باید بگویم تفاوت زیادی نمی‌کرد. برگردیم به بازی برزیل. فکر می‌کنید غیبت تیاگو سیلوا در این بازی تاثیرگذار بود؟ همه می‌دانند که او مدافع فوق‌العاده‌ای است ولی پاسخ‌دادن به این سوال هم دشوار است. تیاگو نبود ولی جایش دانته‌ای بازی می‌کرد که در بوندس‌لیگا بازی کرده است. در مجموع همان‌طور که گفتم بعد از گل دوم کل تیم برزیل از هم پاشیده شد نه‌فقط خط دفاعی. در بازی با برزیل علاوه بر تونی کروس که بهترین بازیکن شد خدیرا هم نمایش فوق‌العاده‌ای داشت. به‌نظر می‌رسد دوباره به فرم ایده‌آلش رسیده است. سامی شش‌ماه مصدوم بود و بازی‌های زیادی انجام نداد ولی در این بازی نشان داد که فرم ایده‌آلش را به دست آورده است. در بازی با برزیل نبردهای تن‌به‌تنی که داشت و حرکت‌های روبه‌جلویی که انجام می‌داد کاملا تاثیرگذار بود. اینطور بازی‌کردن برای مدافعان حریف کار را دشوار می‌کند. حالا و با توجه به نتیجه‌ای که رقم خورده می‌توانید به ما بگویید وضعیت روحی بازیکنانتان چطور است؟ همه راضی و خوشحال هستند. راستش را بخواهید در بین دو نیمه بازی می‌دانستیم که کار را تمام کرده‌ایم ولی از آنجایی که نمی‌دانستیم واکنش برزیلی‌ها در نیمه‌دوم چه خواهد بود از بازیکنان خواستم با تمرکز بیشتری در نیمه‌دوم بازی کنند. به‌عنوان سوال آخر، می‌توانید بگویید تا روز بازی فینال چه کار خواهید کرد؟ سعی می‌کنیم ریکاوری خوبی داشته باشیم تا بدن بازیکنان انرژی لازم را به دست بیاورد. البته مهم‌ترین مورد این است که آرامش خودمان را حفظ کنیم. البته فکر می‌کنم که کار سختی نباشد چون در رختکن و بعد از بازی سرخوشی زیادی در بین بازیکنان وجود نداشت. همه بازیکنان می‌دانند که مهم بازی فینال است؛ دیداری که همه می‌خواهند در آن قهرمان شوند. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- رکوردشکنی «کلوزه» عزای «رونالدو » شرق: پیش از شروع جام‌جهانی همان‌قدر که خیلی‌ها تمرکز کرده بودند تا تیم قهرمان را پیش‌بینی کنند، نگاه ویژه‌ای هم به یک بازیکن خاص وجود داشت؛ میروسلاو کلوزه؛ بازیکنی که چهارمین جام‌جهانی‌اش را تجربه می‌کرد و 14گل هم زده بود. در واقع میرو فقط دو گل دیگر می‌خواست تا رکورد رونالدو برزیلی که 15گل زده بود و رکورددار گلزنی در جام‌جهانی بود را بشکند. رونالدو البته گفته بود آرزو می‌کند کلوزه بیمار شود و نتواند رکورد او را بشکند ولی کلوزه نه‌تنها دوگل زد و رکوردشکنی کرد، بلکه گل شانزدهم که او را به تنهایی در صدر برترین گلزنان ادوار جام‌جهانی قرار داد را به همین برزیل زد. او البته بعد از رکوردشکنی‌اش گفت نتیجه به‌دست‌آمده را باور ندارد: «نمی‌توانم اتفاقاتی که در این بازی رخ داد را هضم کنم. نمی‌دانم چه چیزی باید بگویم. ما واقعا خوب بازی کردیم. شروع فوق‌العاده‌ای داشتیم، هماهنگ بودیم و تمام آن چیزی‌هایی که در تمرینات انجام داده بودیم را در زمین بازی پیاده کردیم. حتی بازیکنان نیمکت‌نشین تیم نیز همان‌قدر تحت‌تاثیر اتفاقات زمین بازی قرار گرفته بودند که ما در داخل زمین.» ستاره خط حمله لاتزیو درباره گلی که به ثمر رساند هم گفت: «زمانی که تونی کروس توپ را برایم فرستاد آماده بودم تا آن را به سمت دروازه شلیک کنم و خوشبختانه توانستم این کار را انجام دهم. من واقعا خوشحالم.»

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.