|

مادر مهربان همه ما

حجت‌الاسلام شهاب مرادي. رییس سازمان فرهنگی-‌هنری شهرداری تهران

سخن از يک نام غريب است. نامي که در بين اسامي دختران ايراني هرروز کمتر مي‌شود؛ نام يک مادر؛ مادر مهربان همه ما. هميشه برايم اين «غربت» عجيب بوده! زيرا اسباب شهرت و محبوبيت تماما در او و تاريخچه زندگي‌اش جمع است؛ اما کوتاهي ما و شايد عوامل تاريخي ديگري باعث شده او را در حد شأنش تجليل نکنيم و در بين مسلمانان آنطور که شايسته حق اوست تکريم نشود؛ کسي که نزد خدا و پيامبر اعظم از اهميت و مرتبت خاص و والايي برخوردار بود؛ خانم بزرگواري که رسول خدا براي وفات او به جاي روز عزا، «سال حزن و غم» اعلام کرد؛ عام‌الحزن. او قبل از ازدواج خانمي ثروتمند، باشکوه و فخامت و جلال بود و بسيار زيبا و گرامي. او را اهل مکه، ملکه عرب ناميده بودند و به‌جهت نجابت و عظمتش مورداحترام همگان بود. او اولين همسر پيامبر خداست؛ او اولين زن مسلمان است؛ او اولين نمازگزار در اسلام است؛ او در تصديق و تاييد نبوت رسول‌خدا، در حمايت و فداکاري براي اسلام لحظه‌اي کوتاهي نکرد. او وفادارترين ياور و آرامبخش‌ترين حامي براي رسول خدا بود؛ او سخاوتمندترين پشتيبان و عاشق‌ترين معشوق براي همسرش محمد مصطفي (ص) بود. او مادر فرزندان رسول خداست؛ مادر فاطمه اطهر (س)، او در ايمانش به خدا و رسول ثابت‌قدم و پاکباز بود. رسول خدا فقط او و سه زن الهي را در زمره زنان برگزيده عالمين معرفي کرد و دربين تمام زنان خلقت، خديجه کبري و دخترش فاطمه‌زهرا و آسيه و مريم را «انسان کامل» ناميد. او در تمام مکارم اخلاق بي‌همتا بود. بنابراین بارها بعد از وفات خديجه - حتي به همسران خود- مي‌فرمودند: خديجه و أينَ مثلُ خديجه؟ و يک فراخوان متفاوت؛ هرساله در روز دهم رمضان؛ سالروز وفات حضرت خديجه‌کبري سلام‌الله‌عليها، هر مسلماني دخترش را با نام مبارک خديجه صدا کند، فقط يک‌روز! و در آن روز هر دختري نام خودش را براي يک‌روز خديجه بگذارد و به اين نام مباهات کند، تاکيد مي‌شود فقط براي يک‌روز (يعني سه‌شنبه 17 تيرماه سال‌جاري).

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.