|

عشق خرد‌کننده

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

- تو از من چه مي‌خواهي؟ من پيرم. ولي تو هنوز جواني. - حتي اگر متاهل باشم؟ - در اين صورت اوضاع فرق مي‌کند. - پس مرا به ازدواج خودت درآور! کلارا فکر مي‌کرد مخالفت خواهد کرد. اما او پذيرفت. «آه. تو ‌داري گريه مي‌کني! براي چه گريه مي‌کني؟ چه دختر عجيبي! چرا گريه مي‌کني؟ چه شده. مرا دوست‌ داري يا نه؟ چه چيز من تورا شيفته کرده است؟ به من بگو. چي...؟ نمي‌دانم. تو ديوانه شدي. يا اينکه حواست نيست؟ ... اگر من جوان بودم... اگر مجرد بودم... . برعکس اينها من يک برده هستم.» با اين حال کلارا با نامزدش ازدواج کرد. مراسم جشن ازدواج او با ريکارکو فدريکي در تاريخ 27 ژوئن سال 1934 در کليساي سنت مارکو واقع در روبه‌روي قصر ونيز برگزار شد. موسوليني خود در اين مراسم شرکت نداشت، اما بر افکار احاطه داشت. او هنوز آن دختر کنار دريا را از ياد نبرده بود. مراسم عروسي به صورتي اشرافي برگزار شد، اما ماه‌عسل تلخي را به‌دنبال داشت. چون کلارا و ريکاردو با هم هيچ تفاهمي نداشتند و به فاصله کمتر از دوسال از هم جدا شدند. بنيتو، مادر کلارا را خواست و او را در ژانويه سال 1936 به قصر فراخواند. با لباس يک گروهبان نظامي از او استقبال کرد و يک درخواست صريح را با آن زن درميان گذاشت: «خانم، به من اجازه مي‌دهيد دخترتان را دوست داشته باشم؟» از همان برخوردي که با مادر راشل داشت ديگر فهميد چگونه بايد با مادرزن‌ها رفتار کرد. او البته نيازي به موافقت آن مادر براي داشتن رابطه گرم با دخترش نداشت. چون چندماه پيش يعني در تاريخ ششم آگوست سال 1936 موسوليني نه‌تنها به اتيوپي حمله کرد بلکه کلارا را هم در زمره معشوقان خود قرار داد. کلارا وسواسی بود و روزش را این‌طور شروع می‌کرد: «مامان! من چی بپوشم؟» سپس طبق عادتش به آرامی از تختخواب بلند می‌شد، صبحانه‌اش را می‌خورد، با دقت در حمام اشرافی‌اش خود را می‌آراست. نه از پودر استفاده می‌کرد و نه سرمه. به آرامی می‌گذاشت ناخن‌هایش بلند شود. موهایش را با مهارت پوش می‌کرد. در نهایت منتظر می‌شد تا بعد از 12‌روز نخستین مکالمه دوچه را پاسخ دهد. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.