|

نگاهی به تنها ملاقات برزیل و آلمان در جام‌جهانی

غروب‌ «کان»

سی‌ام ژوئن 2002، ورزشگاه بین‌المللی یوکوهاما. برزیل و آلمان، تیم‌های پرافتخار تاریخ جام‌جهانی که هیچ‌گاه مجبور نشده بودند با دیگری دست‌وپنجه نرم کنند، می‌خواستند اولین تیمی باشند که در قاره آسیا جام‌جهانی را بالای سر می‌برند. تا پیش از این فینال تنها یک‌بار یک تیم در قاره‌ای دیگر قهرمان شده بود؛ برزیل در جام‌جهانی 1958 سوئد. ژرمن‌ها با مربیگری فولر قصد داشتند نام خود را در تاریخ جاودانه کنند و تعداد قهرمانی‌هایشان را به برزیل برسانند. در آن‌سوی میدان فیل بزرگ (لوئیس فیلیپه اسکولاری) قرار داشت. فیل بزرگ به مثلث جادویی‌اش، مثلث R (رونالدو، ریوالدو و رونالدینیو) می‌بالید و فولر به دروازه‌بان تسلیم‌ناپذیرش اولیور کان. مردی با دست‌های طلایی که یک‌تنه آلمان را به فینال آورده بود. در مرحله حذفی آلمان در مصاف با پاراگوئه، آمریکا و کره‌جنوبی با سه برد مشابه یک بر صفر حریفانش را مغلوب کرده بود. درست است که مسیر فینالیست‌شدن تیم فولر مسیری هموار بود، اما در عبور از این مرحله دو بازیکن بیشترین نقش را داشتند. نفر اول کاپیتان ژرمن‌ها، اولیور کان بود که گل‌زدن به او به یک آرزوی تقریبا محال تبدیل شده بود و دیگری میشائیل بالاک که با تک‌گل‌هایش هنرنمایی کان را تکمیل می‌کرد. در آن فینال بالاک دواخطاره بود و در غیابش همه نگاه‌ها به «اولی» بود. ژرمن‌ها به درخشش دوباره کان و قرارگرفتن جام در دستان این دروازه‌بان فکر می‌کردند. آلمان یکی از کم‌ستاره‌ترین تیم‌های تاریخش بود و اگر قرار بود بازیکنی این تیم را قهرمان کند آن فرد کسی نبود به‌غیر از اولیورکان. تا دقیقه67 اوضاع همان‌طوری بود که فولر می‌خواست. ستارگان طلایی‌پوش در فروریختن دروازه آلمان ناکام بودند. تاکتیک آلمان در بازی‌های قبل هم همین بود، گل‌نخوردن و زدن گل پیروزی در دقایق پایانی، اما لحظه شوم برای کان فرا رسید. دقیقه 67 بازی، ریوالدو توپ را به سمت دروازه شلیک کرد، این شوت از آن شوت‌های مهارناپذیر «ریوالدویی» نبود و مشخص بود که قدرت و دقت کافی برای عبور از کان بزرگ را ندارد، اما توپ از دستان «اولی» سُر خورد و رونالدو زهردار دروازه بدون دروازه‌بان را باز کرد. دروازه‌بانی که در طول جام ضربات به‌مراتب محکم‌تر، دقیق‌تر و خطرناک‌تر را مهار کرده بود اشتباهی کرد که یک دروازه‌بان آماتور هم اگر مرتکب آن می‌شد مورد انتقاد قرار می‌گرفت. کان بزرگ‌‌ترین اشتباه را در بزرگ‌ترین بازی عمرش انجام داد. یاران کان قدرت جبران این اشتباه را نداشتند و در دقیقه 79 رونالدو با زدن گل دومش تیر خلاص را به سمت شماره یک شلیک کرد. هنگامی که «پی‌یرلوئیجی کولینا»ی ایتالیایی سوت پایان بازی را به‌صدا درآورد حتی آنهایی که از کان عبوث و مغرور هم خوششان نمی‌آمد با او ابراز همدردی کردند. با توجه به نمایش تحسین‌برانگیز این دروازه‌بان در طول جام کسی از سقوط او خوشحال نشد. کار برای کان تمام شده بود، برزیلی‌ها درحال جشن‌گرفتن پنجمین قهرمانی‌شان بودند و کان مستاصل به تیر دروازه تکیه زده بود. همدردی‌ها هم نمی‌توانست او را آرام کند. با این حال اشتباه مرگبار فینال هم موجب نشد تا نمایش درخشان کان در بازی‌های قبل فراموش شود و عنوان بهترین بازیکن جام به او رسید؛ عنوانی که اصلا نتوانست تسکین دردش باشد. سی‌ام ژوئن برای رونالدو هم روزی تاریخی شد. او موفق شد خاطره تلخ فینال 98 را پاک کند و به‌عنوان آقای گل، جام را در آغوش گرفت. به هرترتیب اولین ملاقات برزیل و آلمان در تاریخ جام به سود برزیل به پایان رسید و آلمان فرصت رسیدن به تعداد قهرمانی‌های حریف را از دست داد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.