|

پیشنهاد قرارداد ضعیف

بیژن ذوالفقارنسب . کارشناس فوتبال

جزییات پیشنهاد قرارداد فدراسیون فوتبال به «کارلوس کی‌روش» دیروز منتشر شد. این بسته پیشنهادی که هشت بخش دارد حاوی نکات زیادی است که می‌توان در مورد آن بحث کرد:‌1- مبلغ قرارداد «کی‌روش» در سه‌سال گذشته بر اساس دلار بوده است . اما این مبلغ در حال حاضر بر اساس یورو است (4/1میلیون‌یورو)، بدون اینکه مبلغ از نظر عددی زیاد شود به‌خاطر تغییر ارز از دلار به یورو حدود 35درصد افزایش پیدا کرده است. اگر به مبلغ مربیان تیم‌های حاضر به جام‌جهانی که به دور دوم صعود کردند مانند یونان، کاستاریکا، الجزایر و نیجریه نگاه کنیم، می‌بینیم که همگی آنها پایین‌تر از یک‌میلیون‌دلار بوده و حتی مربی الجزایر سالانه 300هزاردلار دریافت می‌کند. به نظرم مبلغ «کی‌روش» بسیار بالاست و باید در این مورد تجدیدنظر صورت گیرد. 2- اگر مدت قرارداد به دو بخش پایان جام ملت‌های آسیا2015 و پایان جام‌جهانی 2018 تقسیم می‌شد بسیار بهتر بود، اما به نظر می‌رسد «کی‌روش» قبول نکرده و خواهان قرار داد چهارساله شده است. اگر قرار داد به دو بخش تقسیم می‌شد می‌توانستیم بعد از پایان بخش اول و ارزیابی در مورد آن وارد بخش دوم شویم. 3- «کی‌روش» نشان داده به مربی ایرانی اعتقاد ندارد و در قرار داد جدید هم تنها با حضور یک مربی ایرانی موافقت کرده که آن‌هم به‌طور قطع مارکار آقاجانیان خواهد بود، او از دستیاران زیاد خارجی در سه‌سال گذشته استفاده کرد که لازم نبود در طول سال فدراسیون با آنها قرارداد برای کل یک‌سال ببندد، اما به‌خاطر سرمربی تیم‌ملی این کار را صورت داد. «کی‌روش» حتی به بعضی از این مربیان اعتقاد هم نداشت، امید نمازی مربی‌ای بود که «کی‌روش» به ایران آورد و اهالی فوتبال هیچ شناختی در ایران از او نداشتند، بعد از رفتن نمازی سرمربی تیم‌ملی اعلام کرد که او در حد تدارکات تیم بوده. به نظرم فدراسیون باید بر انتخاب دستیاران سرمربی تیم‌ملی نظارت داشته باشد تا اشتباهاتی مانند امید نمازی تکرار نشود. 4- بخش چهارم این بسته پیشنهادی به پاداش‌های «کی‌روش» اختصاص دارد. «کی‌روش» برای جام‌جهانی مبلغ قابل‌توجهی به‌عنوان پاداش دریافت کرد که در هیچ‌جای دنیا مرسوم نیست، دریافت 800هزاردلار؛ در حالی که بازیکنان بسیار کمتر گرفتند. در دنیای فوتبال مرسوم است که مربی دوبرابر بازیکنان پاداش بگیرد. برای جام ملت‌های آسیا و جام‌جهانی 2018 هم باید پاداش معقول‌تری به «کی‌روش» داده شود. 5- فدراسیون به «کی‌روش» تعهد داده بهترین امکانات را در اختیارش قرار دهد؛ امکاناتی که فدراسیون در تهران و در کمپ تیم‌های ملی در اختیار «کی‌روش» قرار داده است به‌مراتب بهتر از کمپ آفریقای‌جنوبی است که «کی‌روش» تیم‌ملی را به این کشور برده بود. فدراسیون فوتبال نباید انتخاب اردوها را به‌طور کامل در اختیار «کی‌روش» قرار بدهد، کمیته بین‌الملل فدراسیون فوتبال باید نقش پررنگ‌تری در این زمینه ایفا کند. 6- قید شده که سرمربی تیم‌ملی باید با کمیته فنی تعامل داشته باشد. تعامل با کمیته فنی می‌تواند باعث شود روی کارهای «کی‌روش» نظارت بیشتری وجود داشته باشد، اما یک شرط وجود دارد که کمیته فنی یک کمیته قوی باشد و بیشتر اعضای آن از مربیان باشند تا مدیران فدراسیون فوتبال. 7- در بخش هفتم تاکید شده «کی‌روش» مجاز به دخالت در امور مدیریتی نیست. در دوره سه‌ساله قبل دخالت‌های «کی‌روش» در همه زمینه‌ها کمی از اقتدار فدراسیون فوتبال کم کرده بود، «کی‌روش» در زمینه تعداد تیم‌های لیگ برتری هم دخالت کرد که به نظرم بسیار درست بود. اما در این دوره فدراسیون می‌خواهد در این زمینه بیشتر روی کارهای «کی‌روش» تسلط داشته باشد و این بند را در قرارداد او گنجانده است. 8- نظارت «کی‌روش» بر تیم‌های پایه در قرار داد قبلی این مربی هم وجود داشت و به‌طور دقیق‌تری هم در این زمینه در قرار داد بندهایی وجود داشت، اما در عمل این اتفاق نیفتاد، حالا باید دید در این قرار داد که الزام زیادی هم در این مورد وجود ندارد، می‌توان از «کی‌روش» انتظار کمک داشت. نقطه قوت این قرار داد بحث تعامل بین کمیته فنی و سرمربی تیم‌ملی است و نظارت «کی‌روش» روی تیم‌های جوانان و امید، اما نقطه‌ضعف‌هایی هم وجود دارد، قرار داد بسیار ‌گران این مربی، در کنار نامشخص‌بودن تعداد مرخصی‌های ایشان و کم‌بودن دستیاران ایرانی را می‌توان از ضعف‌های این قرار داد دانست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.