هوشنگ مرادیکرمانی، عبدالحسین مختاباد و شبنم مقدمی پیشنهاد دادند
کمک به کتابخوانی، جایگزین سفره افطار مجلل
عسل عباسیان
اگر خواننده این صفحه باشید، حتما باخبرید که در روز نخست ماه مبارک رمضان، «حبیبالله پیمان» طی یادداشتی برای جایگزینی هزینه سفرههای مجلل افطار، با تشکیل تعاونی فراخوان داد و از آن به بعد، هر روز یک چهره پیشنهادی جهت این جایگزینی مطرح کرد. امروز هم سه نفر از اهالی فرهنگ پیشنهادهایشان را حول این ماجرا بیان کردهاند. «هوشنگ مرادیکرمانی» میگوید که فعالیتهای خیرخواهانهای نظیر مدرسهسازی به اندازه کافی رواج دارد و باید بهدنبال کارهایی بود که کمتر به آنها توجه شده. او بهعنوان یک نویسنده، کتابخانهسازی را پیشنهاد میکند و میگوید: «کتابخانه «فاطمهها» بهعنوان کوچکترین کتابخانه کشور در اتاقی 9 متری و خشت و گلی با سقفی چوبی که هماکنون جهانی شده، یکی از نمادهای همین مشارکتهای عامالمنفعه است. راهاندازی کوچکترین کتابخانه ایران در روستایی دورافتاده به نام «دهگان» یکی از این نمونههاست. در 30کیلومتری کهنوج که سه قلب بزرگ در آن میتپید، سه دختربچه به نامهای فاطمه از تیرماه سال 89 سعی کردند با جمعآوری کتابهای شخصی و کمک معلمشان کتابخانهای را در روستای خود راهاندازی کنند. حرکت فرهنگی فاطمهها به صورت یک
موج همه جا را در برگرفت و کتابخانه کوچک و خشتی و گلی آنها که تنها 9متر مساحت دارد هماکنون جهانی شده. با راهاندازی این کتابخانه کوچک طی ماههای گذشته با کمک اهالی فرهنگدوست جنوب کرمان وبسایت این کتابخانه نیز راهاندازی شده و هماکنون این کتابخانه دهها عضو افتخاری دارد، در کنار این اقدام و درحالی که تاکنون مسوولان فرهنگی جنوب کرمان و امور کتابخانهها و حتی مسوولان استان کرمان کاری برای توسعه این کتابخانه خودجوش انجام ندادهاند اما مردم ایرانزمین با اهدای هزاران جلد کتاب به این کتابخانه کمک کردند. سقف چوبی و شکننده کتابخانه فاطمهها همچنان سرپناه سه فاطمه و صدها کودکی است که هماکنون کنار این کتابداران کوچک گرد هم آمدهاند و در این مکان هم درس میخوانند، هم کلاسهای قرآن برگزار میکنند و هم امور کتابخانه را میگذرانند. این حرکت یک نهضت کتابخانهسازی را در روستاها به راه انداخت، که ماه رمضان فرصت خوبی برای همراهی خیرین با این نهضت است. هر کس هر کمکی که در توان دارد را باید صرف این موضوع کند. یک نفر اگر حتی به اندازه اهدای چند کتاب بضاعت دارد، همان کتابها را هدیه کند. و البته درباره کتابهای اهدایی هم
باید تنوع را حفظ کرد تا کودکان و نوجوانانمان به کتابخوانی علاقهمند شوند. یا حتی مبالغی که افراد برای نذوراتشان در طول سال پرداخت میکنند را میتوانند در یک قلک جمعآوری کرده و صرف این کتابخانههای کوچک کنند. میتوان به بهانه یک رویداد مذهبی یعنی ماه مبارک رمضان، با وسعت دید و اندیشه، کودکان ایران را به ضیافت کتاب و مطالعه دعوت کرد.» «عبدالحسین مختاباد» از اهالی آواز سنتی ایران پیشنهاد خود را به شکلی دیگر مطرح میکند: «کاش در ماه مبارک رمضان سنتی پا گیرد که بر اساس آن، هزینههای افطار صرف بچههای بیسرپرست شود یا برای کسانی که خانه و سرپناهی ندارند این پولها کنار گذاشته شود.» اما تاکید اصلی عضو شورای شهر تهران کمک به دانشجویان و دانشآموزان بیبضاعت است. او با اینکه فکر نمیکند حرفهایش خریدار داشته باشد، میگوید: «میتوان در این ماه، دانشجویان بیبضاعت را تحت پوشش قرار داد و هزینه تحصیل افرادی که میخواهند درس بخوانند اما نمیتوانند را تامین کرد.» «شبنم مقدمی» که سال گذشته برای بازی در فیلم «امروز» سیمرغ بلورین جشنواره فجر را دریافت کرد و این شبها هم با دو سریال «مدینه» و «هفت سنگ» میهمان خانههاست،
نظری متفاوت دارد. او میگوید: «اطعام مساکین -طبق توصیههایی که شده- نباید امری تجملی باشد. اغلب مراسمهای افطاری در هتلهای چندستاره برگزار میشود و با تجمل توام است که در آنها عدهای از افرادی که دستشان به دهانشان میرسد دور هم جمع میشوند و غذاهای همیشگیشان را میخورند در حالی که این هزینهها به نظر من باید صرف خیریههایی شود که افراد کمبضاعت را تحت پوشش دارند. ترجیح من این است که اگر قرار است برای این قشر هزینهای بکنم بهدور از شو و نمایش باشد. اول باید نیازهای اولیه مساکین نظیر خوراک، پوشاک، بهداشت و تحصیلات را تامین کنیم و سپس به فکر فعالیتهای فرهنگی مثل ساخت کتابخانه یا سالن تئاتر برای این قشر باشیم.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.