|

آموزگار خشن

دایان دوکریه . ترجمه: محمدعلی عسگری

پینا شروع کرد به گریه. راشل خرت‌وپرت‌هایی را برداشت و به‌دنبال شوهرش که منتظر ایستاده بود راه افتاد. کفشی کهنه با عمری سه‌ساله پوشید. به‌همراه یک روسری، یک دامن و پیراهن معمولی به همراه هفت سکه و یک فرش کوچک. زندگی مشترک آنها همین‌طوری شروع شد. بعدها، بنیتو اعتراف کرد که او راشل را فقط برای این جذب کرده است که دیگران می‌خواستند به او دست پیدا کنند و اینکه: «هرچه مردم تو را منع کنند، بیشتر بر آن پافشاری می‌کنی.» دو زوج جوان رفتند تا دارایی‌هایشان را محاسبه کنند: اما هیچ‌چیزی نداشتند. تصمیم گرفتند در مسافرخانه‌ای بمانند. در راه تلاش کردند چیزی به دست آورند. باید به کسی برخورد می‌کردند که حاضر باشد به آنها قرض بدهد. رفتند. با همان لباس‌های ژنده و با سری برهنه. موسولینی همان پالتوی کوتاه با رنگ روشنش را داشت. به سمت «فورلی» رفتند. در آنجا بود که توانستند کسی را پیدا کرده و در آنجا پناه بگیرند. این نخستین شبی بود که با هم یکجا می‌خوابیدند. اگر این حرف درست باشد... «لحظه‌ای از لحظات، تقریبا ساعت‌های سه صبح بود که همسرم به من گفت: بنیتو. احساس نمی‌کنی یک چیز عجیبی در این تختخواب وول می‌خورد؟ به او گفتم: چراغ را روشن می‌کنم. وقتی نگاه کردیم یک شپش دیدیم به این بزرگی! به محض اینکه دید شروع کرد به جیغ‌زدن. به دلیل جیغ‌هایش تا صبح نتوانستم بخوابم.» بعد از ماجرای آن شپش دو زوج تصمیم گرفتند با هم زندگی کنند. اما برای یک فعال کمونیست خیلی مرسوم نبود که سنت‌های بورژوازی را رعایت کند. به‌خصوص درمورد ازدواج. بنابراین دو زوج به صورت آزاد و بدون نیاز به عقد ازدواجی رسمی یا برگزاری جشنی زندگی مشترکشان را شروع کردند. راشل 11‌سالش بود که شاگرد کلاس مادر بنیتو یعنی «رزا مالتونی» شد. او یک کلاس داشت. هنگامی که خانم معلم بیمار شد، پسرش بنیتو که 18‌سال داشت آمد تا جایگزین او باشد. دخترک دست به کار احمقانه‌ای زد اما باورش نمی‌شد کسی با خط‌کش به پشت دستش بزند. «در حالتی بین خشم و گریه، دستم را به طرف دهانم بردم. دو چشم سیاه و گشاد و عمیق او توجهم را جلب کرد. از درون آن اراده‌ای قوی تراوش می‌کرد تا آنجا که فورا مرا آرام کرد. دیگر نفهمیدم معلم به من چه می‌گوید.» بعدها، صفتی برای بیان وضعیت چشمانش پیدا کرد و گفت: «مانند فسفر می‌درخشید.» در طول هفت‌سال، این دانش‌آموز نتوانست آن معلمی را که از او دیگر خبری نشد فراموش کند. سال 1908 بود که راشل داشت در مزرعه‌ای نزدیک فورلی کار می‌کرد. یک کولی آینده مبهم و پیچیده‌ای را برای او ترسیم کرد: «غرق در شکوه و احترام می‌شوی. با ملکه رقابت می‌کنی. سپس زمین زیر پایت شکاف برمی‌دارد و تو را غم می‌گیرد.» ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.