|

کاستاریکا؛ بدون ارتش پر از جنگجو

سجاد فیروزی

«ارتشی در کار نیست ولی در زمین تا دلتان بخواهد جنگجو داریم». مردم کاستاریکا، کشور کوچکی که در آمریکای مرکزی واقع شده است به همین جمله می‌نازند. آنها بدون داشتن ارتش و قدرت نظامی، در گروه مرگ درسی فراموش‌نشدنی به افرادی دادند که روزگاری با جنگ‌افروزی و قدرت نظامی‌شان برای بقیه کشورها شاخ و شانه می‌کشیدند. با این حال اگر قرار باشد آمریکایی‌ها درباره این کشور نظر دهند کمتر از نام کاستاریکا استفاده می‌کنند. در این منطقه همه این کشور را به‌نام «سوییس آمریکای مرکزی» می‌شناسند و برای آن هم دلایل زیادی دارند؛ از ثبات سیاسی گرفته تا ارتباطات پرسود و همچنین مناظر فوق‌العاده‌ای که این کشور را درست مثل تیم ملی‌اش از بقیه متمایز کرده است. کاستاریکا با جمعیت چهارمیلیون‌و600هزارنفری‌اش اولین کشوری بود که توسط قانون مشروطه در سال 1984 ارتش را منحل کرد. درواقع این تصمیم زمانی عملی شد که آنها یک‌سال پیش یعنی در سال 1983 «بی طرفی دایمی» در همه منازعات را اعلام کردند. به گزارش خبرگزاری فرانسه، انحلال ارتش تنها ویژگی بارز این کشور به نسبت ناشناخته نیست. خورخه وارگاس کولل، پژوهشگر علوم سیاسی دانشگاه «استادو دلا ناسیون» درباره کاستاریکا نظرات جامع‌تری دارد: «ویژگی بارز این کشور فقط مربوط به انحلال ارتش نمی‌شود؛ کاستاریکا ثبات سیاسی و دموکراتیک دارد و با درآمد متوسط شهروندانش سطح اجتماعی بسیار بالایی هم دارد. البته باید به این ویژگی‌ها تنوع زیستی را هم اضافه کرد تا مشخص شود این کشور چه غنای قابل توجهی دارد.» کاستاریکا که با 51هزاروصدمترمربع بین دریای کاراییب، پاناما و نیکاراگوئه محصور شده است، کشوری است که تا دلتان بخواهد پناهنده سیاسی داشته است. در واقع بین سال‌های 1970 تا 1980 فعالان سیاسی کشورهای همسایه که از دیکتاتوری نظامی کشورهای آمریکای لاتین در امان نبودند به این منطقه پناهنده شدند تا از جنگ‌های داخلی موجود در کشورشان در امان باشند. اما حالا این کشور نه به‌خاطر پناه‌دادن به فعالان سیاسی بلکه به‌خاطر سواحل بی‌نظیر، جنگل‌های سرسبز و آتشفشان‌هایش شناخته شده است و سالانه بیش از یک‌میلیون توریست را در دل خود جا می‌دهد. به این موارد باید درخشش بازیکنان گمنام این تیم در جام‌جهانی هم اضافه شود تا کاملا چرخش سرها به سمت این منطقه کوچک در آمریکای مرکزی قابل‌توجیه شود. در واقع این تیم در شرایطی باید 30دقیقه بامداد به مصاف تیم یونان برود که پیش‌تر هم حضور در این مرحله از جام‌جهانی را تجربه کرده است؛ آنها در جام‌جهانی 90 به یک‌هشتم نهایی رسیده‌اند و دوبار هم در کوپا آمریکا به مرحله یک چهارم نهایی صعود کرده‌اند. «تیکوس»‌ها البته در قاره خودشان درخشیده‌اند؛ آنها در سال 2002 به فینال گلدکاپ رسیده‌اند و هفت عنوان قهرمانی هم در جام آمریکای مرکزی دارند؛ همان جامی که بزرگ‌ترین رقیبشان در آن تیم هندوراس است. کاستاریکا اما در این جام همه را شوکه کرده است. این تیم که در گروه مرگ به همراه سه قهرمان سابق دنیا یعنی اروگوئه، ایتالیا و انگلیس قرار گرفته بود به‌عنوان صدرنشین راهی دور دوم شده است؛ دو تیم اول را شکست داد و با تیم انگلیس هم مساوی کرد. «در مرحله یک‌هشتم نهایی می‌خواستم از تیمی مثل اسپانیا یا ایتالیا طرفداری کنم و مطمئن بودم که تیم کاستاریکا حذف می‌شود ولی حالا می‌بینم که همه چیز خلاف تصوراتی است که حدسش را می‌زدم.» به گزارش AFP همین جمله کوتاه از یکی از راننده‌های تاکسی در «سن خوزه» که دیوانه فوتبال هم است، نشان می‌دهد تا چه اندازه شگفتی کاستاریکا دامن مردم این کشور را هم گرفته است. کاستاریکا حالا برای کامل‌کردن شگفتی، تیمی اروپایی آن هم از نوع نه‌چندان بزرگش را پیش‌رو دارد؛ یونان. رقیبی که بیشتر به‌خاطر کارهای تدافعی‌اش در خاطره‌ها مانده و البته عنوان ارزشمندی در جام ملت‌های اروپا به دست آورده است. این دیدار شاید عجیب‌ترین دیدار مرحله یک‌هشتم نهایی باشد چون پیش از مسابقات کمتر کسی فکرش را می‌کرد غول‌هایی مثل اسپانیا و ایتالیا حذف شوند و دو تیم کم‌نام و نشان‌تر مانند کاستاریکا و یونان یک پای بازی‌های یک‌هشتم نهایی باشند. با این حال شاید کاستاریکایی‌ها هنوز موارد زیادی برای اثبات توانایی‌ها و البته خلق شگفتی‌ها داشته باشند. شاید برای پایان این مطلب کافی است آغاز صحبت‌های مربی تیم کاستاریکا را مرور کنیم: «ما آمده‌ایم تا هر تیمی را شکست دهیم.» -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- جلال حسینی: باید از جام‌جهانی درس بگیریم شرق: اگر اشتباه سیدجلال حسینی، در بازی با بوسنی را که منجر به گل دوم این تیم شد، کنار بگذاریم، این مدافع در جام‌جهانی مثل سایر مدافعان ایران نمایش بسیار خوبی داشت، به‌ویژه بازی اول مقابل نیجریه. حسینی هم مثل بسیاری از هم‌تیمی‌هایش خواهان حفظ کی‌روش است. جام‌جهانی برای ایران تمام شد، به نظر شما جام بیستم چه درس مهمی برای فوتبال ایران داشت؟ مهم‌ترین درس این بود که جام‌جهانی به ما نشان داد ما خیلی کار داریم. خیلی باید تلاش کنیم. ما متوجه شدیم تیم خوبی داریم. همه دیدند ما اگر بخواهیم می‌توانیم خیلی کارهای بزرگی انجام دهیم، اما مستلزم این است که کمک شود. باید از شرایط جام‌جهانی درس بگیریم تا بازی‌های بهتر و اردوهای بهتری داشته باشیم و همه‌چیز باید کامل‌تر شود. شما از جمله بازیکنانی هستید که تاکید بر حفظ کی‌روش دارید، در این‌باره توضیح می‌دهید. من بعد از بازی با بوسنی هم گفتم که کی‌روش به معنای واقعی یک معلم برای ما بود. من خیلی خوشحالم که با کی‌روش کار کردم چون درس‌هایی که ایشان به من داد از همه‌چیز مهم‌تر بود. همان روز آخر پس از پایان بازی با بوسنی هم با کاری که انجام داد به ما درس جدیدی داد. آقای کی‌روش از زحمات ما تشکر کرد و نشان داد مثل یک معلم واقعی عاشقانه شاگردانش را دوست دارد و در هر شرایطی نگران شاگردانش است. تمامی بازیکنان خواهان حفظ کی‌روش هستند. ‌‌به بازی با بوسنی اشاره کردید، چرا ایران نتوانست در بازی آخر مثل دو بازی قبل بازی کند. از نظر توانی تحلیل رفته بودید؟ بله، کمی تحلیل رفته بودیم. در بازی آخر تیم ما خیلی تلاش کرد، ما آمده بودیم ببریم. حمله می‌کردیم اما آنها در ضدحمله به ما گل زدند. فوتبال همین است. تیم ما در بازی با بوسنی کمی خسته بود. حالا جام‌جهانی تمام شده و ما باید از این مسابقات درس بگیریم. خدا را شکر ما در مجموع عملکرد خوبی در برزیل داشتیم و مردم هم از ما راضی بودند. ‌‌ به نظر شما تیم‌ملی با نتایجی که در جام‌جهانی گرفت پتانسیل قهرمانی در جام ملت‌های آسیا را دارد؟ این تیم باید حفظ شود، سرمربی باید حفظ شود. انشاءالله در جام ملت‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن خواهیم داشت. ‌‌برخی کارشناسان می‌گویند میانگین سنی تیم‌ملی کمی بالاست و باید جوان‌گرایی در تیم صورت گیرد. آیا بهتر نیست برای جام ملت‌ها جوان‌گرایی شود؟ این را من نباید بگویم، باید سرمربی نظر دهد. ‌‌پس از دو جام‌جهانی 1998 و 2006 چند بازیکن ایران راهی اروپا شدند. آیا این‌بار هم شاهد این اتفاق خواهیم بود؟ صددرصد بازیکنان جوان ما به اروپا خواهند رفت، بازیکنانی مثل مهرداد پولادی و حاج‌صفی. ‌‌خود شما برای فصل آینده چه تصمیمی می‌گیرید، گویا چند پیشنهاد جدی از قطر دارید؟ حالا اجازه دهید چندروزی استراحت کنم. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- هلند- مکزیک تکرار تاریخ یا فرار به سوی رویا برخلاف سال 2010 که حضور هلند در جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی برای جامعه‌شناسان از مناظری مانند نقش این کشور در نژادپرستی آفریقای‌جنوبی جالب بود، حالا تیم فان خال کاری کرده که همه فقط‌وفقط به‌خاطر مسایل فوتبالی، حضور «لاله‌های نارنجی» را در جام‌جهانی مورد اشاره قرار می‌دهند. امشب هم با همه شب‌های جام‌جهانی 2014 تفاوت ندارد؛ حتی اگر رقیبی مثل مکزیک مقابلشان قرار بگیرد. هلند و مکزیک برای هفتمین‌بار به مصاف هم می‌روند. شش رویارویی قبلی که با سه برد برای هلند و دو پیروزی برای مکزیک همراه بود، کمکی به حدس‌زدن نتیجه این بازی نمی‌کند. به قول اسنایدر، هلند نه‌فقط به این بازی بلکه به افق‌های دوردست می‌نگرد: «از اول جام به قصد قهرمانی وارد برزیل شدیم و حالا با کسب سه پیروزی متوالی، انگیزه ما بیشتر هم شده است.» کار او و خط حمله آتشین هلند برای گذر از سد دفاع مکزیک، بسیار دشوار و سخت تلقی می‌شود. گیرمو اوچوآ مکزیکی در کلیدی‌ترین بازی تیمش در دور اول جام‌جهانی یک ستاره تمام‌عیار بود. او حالا می‌خواهد تیمش را به سمت یکی از تاریخی‌ترین پیروزی‌هایش رهنمون کند: «اطمینان دارم می‌توانیم از این بازی هم سربلند خارج شویم. ما تیم خوبی داریم. اگر برزیل را متوقف کردیم، پس قطعا توان گذر از سد بلند هلند را داریم.» هلند که پس از برتری در هر سه بازی یورو 2008 در عین ناباوری به روسیه هیدینگ باخت، آیا این‌بار هم مقابل مکزیک مجبور به قبول تکرار تاریخ می‌شود یا یک قدم به جلو رفته و نیمه‌نهایی رویایی با آرژانتین را در آستانه تحقق خواهد دید؟

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.