|

اروپا و آسیا نا کام شدند

جولان آمریکای لاتین در جام جهانی

مینا ساجدی‌نیا: از همان روزی که برزیل به‌عنوان میزبان جام‌جهانی 2014 انتخاب شد، اروپایی‌ها حساب کار دستشان آمد که روزهای سختی پیش‌رو دارند. در تمام ادوار برگزارشده جام‌جهانی تاکنون کشورهای منطقه آمریکای‌شمالی و جنوبی توانسته‌اند هشت‌بار میزبانی این رویداد بزرگ را بر عهده گیرند که اتفاقا در هفت‌‌دوره گذشته هیچ‌وقت بخت با تیم‌های اروپایی یار نبوده است. شاید به همین دلیل بود که در فاصله چند روز مانده به آغاز جام‌جهانی برزیل «اوتمار هیتسفیلد» مربی کهنه‌کار اروپایی‌ها در مصاحبه با نشریه لاروس‌‌اسپورت گفت: «قهرمانی تیم‌های اروپایی بسیار دشوار خواهد بود. اگر تیم‌های اروپایی در آمریکای‌جنوبی قهرمان نشوند، به‌هیچ‌وجه عجیب نخواهد بود. آنها پیش از این در اروگوئه، مکزیک، آرژانتین و برزیل نتوانسته‌اند قهرمان جام‌جهانی شوند.» هنوز چند روزی از شروع این تورنمنت نگذشته بود که صحت این ادعا که شاید در ابتدا خاطر خیلی‌ها را مکدر کرده بود، مشخص شد. طلسم آمریکای‌جنوبی یک‌بار دیگر دامن اروپایی‌ها را گرفت. به غیر از تیم آلمان که جام‌ را مقتدرانه آغاز کرد ایتالیا، انگلیس و اسپانیا که این یکی دوره قبل قهرمان جهان شده بود از دور مسابقات کنار رفتند و پرتغال هم با کریستیانو رونالدو آشفته‌تر از همیشه به خانه برگشت. در حالی که حالا تیم‌های کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا مقتدرانه در این جام پیشروی می‌کنند این سوال پیش می‌آید که «چه اتفاقی برای تیم‌های مدعی اروپایی افتاده است؟» برخی طولانی‌بودن لیگ‌های اروپایی در کشورهای مدعی قهرمانی جهان را عامل اصلی این ناکامی می‌دانند و بسیاری هم حضور بی‌رویه بازیکنان کشورهای آمریکای‌لاتین و آفریقایی را به‌عنوان اصلی حضور ضعیف مدعیان قهرمانی در این دوره از مسابقات معرفی می‌کنند و البته بهانه طلسم و نفرینی را که اروپایی‌ها از آن به‌عنوان توجیه عامل شکست خود یاد می‌کنند را خنده‌دار می‌دانند و عقیده دارند کار از این حرف‌ها گذشته است. در میان این تیم‌های مدعی فقط ایتالیا بود که توانست در بازی اول انگلیس را شکست دهد و اسپانیا هم که در همان بازی اول آنقدر ناامید‌کننده ظاهر شد که کسی دیگر به بازی دوم این تیم هم امیدی نداشت. تا پیش از این هواداران فوتبال ایتالیا از بحران حاکم بر باشگاه‌های این کشور گله می‌کردند اما از آنجایی که تیم‌ملی این کشور در رقابت‌های بین‌المللی خوب نتیجه می‌گرفت همه ترجیح می‌دادند در این مورد سکوت کنند. تیم‌های ایتالیا در طول این سال‌ها حتی نتوانسته‌اند به مرحله چهارم نهایی لیگ قهرمانان صعود کنند. میلان فصل گذشته تنها تیم ایتالیایی بود که از گروه خود صعود کرد، هر چند بعدا در مرحله حذفی لیگ قهرمانان متحمل شکست 5 بر یک مقابل اتلتیکومادرید شد. در رده‌بندی اتحادیه فوتبال اروپا در سال 2012 ایتالیا جایگاه چهارم خود را به آلمان تقدیم کرد. تیم ملی ایتالیا در حالی به رقابت‌های جام‌جهانی برزیل راه یافت که در رده‌بندی فیفا در جایگاه نهم قرار داشت اما وداع زودهنگام این تیم از جام‌جهانی موجب تنزل چندین رتبه‌ای این تیم در این رده‌بندی می‌شود. در مورد اسپانیا هم اگرچه تیم‌های باشگاهی این کشور در سال‌های اخیر همواره در رده نخست بوده‌اند، اما چه کسی است که نداند وابستگی شدید اسپانیا به بازیکنان خسته‌ای که همگی از تیم‌هایی آمده بودند که تا روزهای آخر منتهی به شروع جام‌جهانی درگیر بازی‌های باشگاهی و اروپایی تیم‌های خود بودند و رقابت‌های سخت و فشرده‌ای را پیش از برپایی جام‌جهانی 2014 برزیل پشت سرگذاشته بودند، یکی از دلایل ناکامی اسپانیا در جام بیستم بود و نباید به‌راحتی از آن گذشت. ترکیب تیم‌ملی اسپانیا در این سه‌دیدار عمدتا شامل بازیکنان باشگاه‌های بارسلونا، رئال و اتلتیکومادرید و منچسترسیتی بود، بازیکنان این چهار تیم باشگاهی سال سختی را در لالیگا و لیگ برتر انگلستان پشت‌سر گذاشتند و برای کسب عنوان قهرمانی در لالیگا، لیگ باشگاه‌های اسپانیا و لیگ قهرمانان اروپا تا روز آخر، رقابت شدیدی با یکدیگر داشتند به طوری که عناوین اول تا سوم جدول رده‌بندی لالیگا نهایتا به این سه تیم تعلق گرفت. تکلیف انگلیسی‌ها در رقابت‌های ملی هم سال‌هاست که مشخص است و به نظر می‌رسد مردم این کشور دیگر با این ناکامی‌ها خو گرفته‌اند و چندان از شکست تعجب نمی‌کنند. حالا تقریبا نیم‌قرن است که انگلیسی‌ها با قهرمانی بیگانه‌اند و سعی می‌کنند به روی خودشان نیاورند و با خونسردی از کنارش بگذرند. هرچند همیشه حساب هولیگان‌های انگلیسی از این مقوله جداست و هنوز هم با ناکامی تیم‌ملی این کشور مکان‌های عمومی مورد هجوم آنها قرار می‌گیرند و آنهایی که یک زمانی اعتقاد داشتند برای یک انگلیسی فوتبال یعنی زندگی حالا سال‌هاست که این زندگی روی سرشان آوار شده است. با این همه بسیاری هم بر این عقیده‌اند بیشتر بازیکنان این تیم اصلا میانه خوبی با سرمربی تیمشان «روی هاجسون» ندارند و البته در سه‌تمرین پیاپی انگلیس در خاک برزیل هشت‌مورد درگیری لفظی بین بازیکنان گزارش شده و ماجرای دوگروه‌شدن بازیکنان تحت عناوین «مردان ‌هاجسون» و «مردان بریتانیا» هرگز از سوی سرپرست تیم‌ملی انگلیس تکذیب نشد. حالا یک نسل ناکام روی دست انگلیسی‌ها مانده که سرمربی‌اش در کنفرانس مطبوعاتی بعد از شکستش با دستان لرزان از انگلیسی‌ها عذرخواهی می‌کند. آنطور که از شواهد پیداست قرار نیست به این زودی‌ها رویای قهرمانی جهان برای مدعی خالق این ورزش هیجان‌انگیز تعبیر شود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.