«گاردین» بررسی کرد
دنیا؛ عاشق ایران
جان دوردن، نویسنده گاردین، ترجمه: مینا ساجدینیا: حالا که چندروزی از بازی ایران و آرژانتین گذشته صحبتکردن به دور از احساسات، در مورد این بازی عجیب، خالی از لطف نیست. از زمانی که یادم میآید گلزنی «لیونل مسی» همواره میلیونهانفر را در سراسر جهان خوشحال کرده اما شاید ظهر شنبه (به وقت برزیل) جزو معدود دفعاتی بود که مسی با گلزنیاش در دقایق تلفشده انگار آب سردی روی میلیونهانفر در گوشهوکنار جهان ریخت. در این روز بخشی از تماشاگران حاضر در ورزشگاه بلوهوریزونته و میلیونها بیننده تلویزیونی برای ایرانیها فریاد شادی سر میکشیدند چون باوجود باخت ایران در این بازی، شکی نیست که آنها قهرمانانه بازی کردند. اجازه بدهید روراست باشیم. در سالهای اخیر در مورد ایران تنها چیزی که به گوش میرسید اخبار تحریم و مذاکرات و برنامههای هستهای بود، اما از روز شنبه به لطف قدرت جادویی ورزشی بهنام فوتبال، ایران در صدر اخبار رسانههای دنیاست و البته اینبار آنچه بر سر زبانهاست، استعداد و نظم بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران به رهبری «کارلوس کیروش» است. در طول 90دقیقه بازی با آرژانتین تنها چیزی که به چشم میآمد یکسری جوان
خوشقدوبالا و خوشتیپ بودند که تصویری متفاوت از ایرانیها در ذهن جهانیان حک کردند و آنقدر خوشدرخشیدند که یک لحظه اینطور به نظر میآمد که همه دنیا عاشق ایران شدهاند. شاید خیلی از افرادی که ایرانیها را بهخاطر روز بازی با نیجریه سرزنش میکردند و از این گله میکردند که زشتترین بازی جام را به تماشاگران تحمیل کردهاند، بعد از این بازی حرفشان را پس گرفته باشند. با این همه هنوز هم هستند کسانی که در مورد شرایط سیاسی و فوتبال منحصربهفرد ایران با غرض صحبت میکنند. با اینکه در نیمه اول به نظر میرسید که ایرانیها دستبهعصا وارد زمین شدهاند اما در نیمهدوم به طرز هیجانانگیزی ورق برگشت. حالا این ایرانیها بودند که مدافعان و دروازهبان آرژانتین را به زحمت انداختند و اگر آن اشتباه مرگبار دقایق آخر رخ نمیداد یکی از عجیبترین نتایج جام بیستم در این بازی رقم میخورد. ایرانیها در نیمهدوم آنقدر خوب بازی کردند که شاید اگر مسی آن گل لحظات آخر را به ثمر نمیرساند، «رومرو» دروازهبان آرژانتینیها به خاطر مهار ضربات خطرناک ایرانیها بازیکن برتر زمین شناخته میشد. اما شاید آنچه در این بازی باوجود حدس و گمانها موجب
امیدواری کارشناسان شد این بود که ایرانیها به دفاع «اتوبوسی» متوسل نشدند، تیم را عقب نگه نداشتند و خیلی خونسردانه آرژانتینیها را تحت فشار گذاشتند. در این میان نباید از نقش پررنگ «کارلوس کیروش» در تزریق اعتمادبهنفس برای پیادهکردن این تاکتیک موثر غافل شویم. مردی که حالا استعداد ایرانی را با نظم و دیسیپلینی که از سالهای حضور در منچستریونایتد در کنار «آلکس فرگوسن» به ارث برده ترکیب کرده و تیمی متفاوت از آنچه ما همیشه از ایران در ذهن داشتیم به جامجهانی آورده است. شاید تیم کنونی ایران ستارههایی که در جامجهانی آلمان با خود آورده بود را این بار در ترکیبش نداشته باشد، اما حالا تیمی متحد در اختیار دارد که علاوه بر توان بدنی و تکنیک ناب و اعتمادبهنفس مثالزدنی از هوش بالایی هم برخوردار است و به بهترین نحو ممکن از آن استفاده میکند. بازیکنانی که کیروش با خودش به جامجهانی آورده، آنقدر در این چند روزه با فوتبالشان دلبری کردهاند که اگر حتی در بازی چهارشنبه با بوسنی به در بسته بخورند و نتوانند به دور بعدی صعود کنند تا مدتها نقل مجالس ورزشی و اجتماعی هستند و به قول معروف، دلها را بردهاند. کارلوس کیروش و
شاگردانش با این نمایش، غرور را به فوتبال ایران برگرداندند و البته بازیکنان ایران چشمه کوچکی را از آنچه در ایران و میان جوانان ایرانی میگذرد، به جهانیان نشان دادند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.