|

منظور رییس‌جمهور، شما بودید آقای وزیر!

سیامک رحمانی . روزنامه نگار

صحبت‌های رییس‌جمهور در هفته‌های اخیر بسیار دلگرم‌کننده بوده ، به‌خصوص آنجا که از شنیدن صدای شهروندان گفته و تاکید کرده که زمان تریبون‌های یک‌طرفه تمام شده، هواداران دولت را به این باور رسانده که حسن روحانی شعارهایی را که یک‌سال قبل داد فراموش نکرده است. اما اگرچه به‌نظر می‌رسد مخاطب سخنان رییس‌جمهور فقط تندروها و جبهه مقابل دولت هستند، اما این درخواست‌ها باید در دستگاه دولت هم جدی گرفته شود؛ کابینه‌ای که حس می‌شود تغییر فضا در آن هنوز به‌خوبی انجام نشده است و بعضا عده‌ای از همکاران آقای روحانی هم تمایلی به شنیدن وعده‌های او و تن‌دادن به تغییر ندارند. یکی از بخش‌هایی که با وجود تحرک اول کار و شعارهای ارزشمند به‌تدریج نشان داد که اراده‌ای برای اصلاحات دامنه‌دار ندارد، وزارت ورزش است؛ وزارتی که به‌دلیل فعالیت زیر نور رسانه‌ها می‌توانست راحت‌تر و سریع‌تر از بقیه ارکان دولت به جراحی دست بزند و سازوکار متفاوتی در پیش بگیرد، اما با گذشت چندماه از حضور وزیر جدید امیدها به یأس تبدیل می‌شود. وزیر ورزش که مثل رییس دولت در آغاز کار از حاکم‌شدن ضوابط و برچیدن مدیریت طایفه‌ای و رابطه‌ای گفته و تاکید کرده بود که منافع ورزش و کشور را در اولویت کارهای خود قرار خواهد داد، در ادامه نشان می‌دهد که قرار نیست اتفاق عجیب و تازه‌ای بیفتد. این را در همان ابتدا و در انتخابات فدراسیون‌هایی چون بوکس و هاکی هم می‌شد دید. وقتی که با یک اشاره از بیرون دستگاه ورزش، همه تصورات فروریخت و نامزدهایی که تکیه بر روابط داشتند، توانستند قوانین را به طرفه‌العینی دور بزنند و در بر همان پاشنه قدیمی بچرخد. این ماجرا بعدتر در انتخاب هیات‌رییسه استقلال و پرسپولیس هم دیده شد و آه از نهادها برآورد؛ ترکیبی مصلحتی که قرار بود دل همه را به‌دست آورد و کمترین سنخیتی با تفکرات مدرن آقای وزیر نداشته باشد. برای مثال در هیات‌مدیره استقلال، یک عضو هیات‌مدیره از نزدیکان امیررضا خادم انتخاب شده است با این توجیه که: «چه اشکالی دارد اقوام من به باشگاه کمک کنند؟» مقداد نجف‌ن‍ژاد هم از مجلس آمده است، در حالی که انتخاب او در هیات‌مدیره باشگاه استقلال، در دوره‌های گذشته هم انتقادات بسیاری در پی داشت و برای همین دوره هم دکتر گودرزی وعده داده بود کار را به سیاسیون نسپارد و کاظم جلالی از اعضای هیات‌رییسه مجلس هم از وزارت ورزش خواسته بود تا با انتخاب نمایندگان مجلس باشگاه‌ها را سیاسی نکند. اما وزارت ورزش اینجا هم نخواست مقاومتی به خرج دهد و مقابل فشارها بایستد و همان کاری را کرد که در دوره‌های گذشته هم انجام می‌شد. آنچه در مورد اعضای هیات‌رییسه این دو باشگاه مطرح می‌شد، فارغ از درست یا غلط‌بودن‌، بر این حقیقت صحه‌ می‌گذارد که وزیر چندان به حرف‌های خودش پایبند نیست. اما اتفاقی که در پیش‌رو است و همین رویه را در آن هم می‌توان شاهد بود، انتخابات فدراسیون اسکی است. اخبار حاکی از این است که در انتخابات پیش‌روی این فدراسیون هم تفاهم خواهد شد تا بدون توجه به سازوکار دموکراتیک انتخابات و اهمیت‌دادن به نیاز این ورزش و نظر اهالی اسکی، یکی از کارکنان سابق وزارت ورزش به‌عنوان رییس فدراسیون انتخاب شود. ناصر طالبی که در چندماه گذشته از طرف وزارت ورزش سرپرست این فدراسیون بوده، به گواهی همه نزدیکان به اسکی، تا زمان گرفتن حکم سرپرستی، کمترین آشنایی‌ای با این ورزش نداشته است. اینکه امروز بنا بر مصلحت قرار بر این شود که همه مجموعه اسکی کنار گذاشته شوند و در انتخاباتی مشابه آنچه در این سال‌ها اتفاق افتاده، نظر وزارتخانه حاکم شود و نامزدی که گفته می‌شود مورد نظر آقای سجادی است رییس فدراسیون شود، شاید بی‌دردسرترین‌ کار باشد. همه اینها هم برای این است که یکی دیگر از روسای فدراسیون‌ها برای آینده و مثلا زمان انتخابات کمیته ملی المپیک، خودی و از مدیران وزارت ورزش حرف‌شنوی داشته باشد. اما نیازی به توضیح نیست که نه این «مصلحت» مصلحت ورزش است و نه این شیوه، شباهتی به آن چیزی دارد که وزیر بارها ادعایش را کرده. آقای طالبی چه‌بسا رییس فدراسیون خواهد شد و بعید است آب هم در دل کسی تکان بخورد، اما این افسوس برای دوستداران ورزش و مملکت باقی است که روحانی و وزیرش آمده‌اند، اما قصه همان است که بود. آقای گودرزی! وقتی رییس‌جمهور می‌گوید دوران گفتاردرمانی به سر آمده، قبل از منتقدان، نزدیکان ایشان باید این حرف را به خود بگیرند. اگر شما هم می‌خواهید وزیری باشید که در مقام سخن‌گفتن، جملات متفاوت می‌گوید اما در عمل همان شیوه مخرب و «مصلحت‌جویانه» گذشته را ادامه می‌دهد، باید گفت خسته نباشید. آقای گودرزی! در انتخابات فدراسیون اسکی می‌توانید عدالت و آینده‌نگری برای ورزش را بی‌خیال شوید و یکی از خودی‌ها را که چیزی از اسکی نمی‌داند و دو بار برای فدراسیون‌های دیگر نامزد شد و رای نیاورد در یک انتخابات نمایشی سر کار بیاورید. راه دیگر این است که اجازه دهید بدنه فدراسیون اسکی رییس مورد نظر خود را انتخاب کند؛ تمرینی برای دموکراسی؛ یک قدم برای تاکید بر شایسته‌سالاری و غلبه بر مصلحت‌سنجی. انتخاب با شماست.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.