ناداوری
یوزهای ستودنی سزاوار باخت نبودند
مهدی زعیمزاده، خبرنگار اعزامی شرق به برزیل: گل: لیونل مسی (دقیقه 90) 31 خرداد 1393، ورزشگاه مینیهرو بلوهوریزونته برزیل 16سال پس از پیروزی تاریخی ایران برابر آمریکا در 31خرداد 1377 دوباره ایران این فرصت را داشت که تاریخساز شود، اما در روزیکه بهترین نمایش خود را در تاریخ جامجهانی ارایه کرد، مغلوب نبوغ بهترین بازیکن دوران شد. با این حال شکست یک- صفر ایران برابر آرژانتین قطعا بهعنوان یکی از بازیهای ماندگار تاریخ ایران ثبت خواهد شد. ساعاتی قبل از بازی حضور پرتعداد ایرانیها در کشورهای مختلف از نیوزیلند گرفته تا برزیل باعث شده تا در اکثر مواقع تیمهای ایرانی در مسابقات ورزشی با کمبودن تماشاگر روبهرو نشوند، اما در شهر بلوهوریزونته برزیل و بازی ایران - آرژانتین از این خبرها نبود. از روز قبل بازی معلوم بود برتری مطلق با آبیآسمانیهاست. در روز بازی این موضوع کاملا به چشم میآمد. شهر بلوهوریزونته به معنی «افق زیبا» سومین شهر بزرگ برزیل به حساب میآید و ورزشگاه این شهر «مینیهرو» یکی از ورزشگاههای مهم جام بیستم است که پذیرای ششبازی جام از جمله یکی از نیمهنهاییهاست. مسیرهای منتهی به
این ورزشگاه 62هزارو160نفری که در سال 1965 ساخته شده و در سال 2012 برای میزبانی جامجهانی بازسازی شد، از ساعاتی قبل از بازی پر بود از طرفداران آرژانتینی، حتی آنهایی که بلیت نداشتند و به امید بازار سیاه آمده بودند. اما در داخل ورزشگاه ایرانیها با جمعشدن دور هم سعی میکردند برابر حریف کم نیاورند، البته با حمایت برزیلیها. همانطور که از قبل هم قابل پیشبینی بود برزیلیها در این بازی حامی صددرصد ایران بودند. رقابت سنتی آرژانتین و برزیل اینجا کاملا به سود ایران تمام شد. هواداران تیم اتلتیکو مینیهرو با پیراهنهای سفید و مشکیشان دوشادوش ایرانیها برای آرژانتینیها کری میخواندند. بازار کری برزیل- آرژانیتن و پله- مارادونا هم داغ بود. با اینحال تمام این کریها حالت دوستانه داشت. ایرانیها، برزیلیها و آرژانتینیها با لباسهای جالب، کلاهگیس و پوششهای رنگارنگ در کنار هم عکس میگرفتند. جوی که پیش از تمام بازیهای جام بیستم به خاطر روحیه دوستانه برزیلیها وجود دارد. البته میشد از رفتار آرژانتینیها متوجه شد خلقوخوق آنها به خوشاخلاقی همسایههایشان نیست. به همین دلیل فضای این بازی نسبت به بازی
ایران-نیجریه امنیتیتر بود. پلیسهای اسبسوار کاملا تماشاگران را احاطه کرده بودند. گفته میشد سفارت ایران در برزیل هم از پلیس برزیل خواسته بود در این بازی نظارت بیشتری داشته باشد چون احتمال خرابکاری و شیطنت وجود داشته است. پیشبینیها اکثر ایرانیها امیدوار به ارایه یک بازی محکم و کسب یک نتیجه آبرومندانه بودند و تنها تعداد کمی با قاطعیت از برد تیمملی میگفتند. نظر آرژانتینیها متفاوت بود. گروهی از برد پرگل میگفتند و گروهی با احتیاط تاکید میکردند نباید حریف را دستکم گرفت و در جامجهانی هر اتفاقی ممکن است. خبرنگاران ایرانی با دیدن چهرههای سرشناس سابق جهان که هماکنون مفسر فوتبال شدهاند، از آنها میخواستند که نظرشان را درباره بازی بگویند. کارلوس والدراما، کاپیتان سابق کلمبیا ایران را تیم خوبی دانست اما از بازی دفاعی این تیم انتقاد کرد. آندونی گویی گوچهآ، دروازهبان سابق آرژانتینیها برای ایران شانسی قایل نبود اما اندی تاون سند، کاپیتان سابق تیمملی ایرلند با تشبیه تیمملی ایران به الجزایر، ایران را بدون شانس ندانست. البته دغدغه خبرنگاران آمدن یا نیامدن دیهگو مارادونا به ورزشگاه
بود. دقایقی قبل از بازی با آمدن دو تیم به داخل زمین در هنگام گرمکردن مشخص شد چه جو وحشتناکی در انتظار شاگردان کیروش است. این بازی از آن بازیهایی بود که به دلیل استقبال تماشاگران آرژانتینی، خیلی زود بلیتهایش تمام شد. ورزشگاه پر و در سیطره آرژانتینیها بود. بیش از 50هزار طرفدار آرژانتینی، جوی در ورزشگاه حدودا 67هزارنفری مینیهرو به وجود آورده بودند که گویی ایران قرار است در بوئنوسآیرس با آرژانتین بازی کند. ورزشگاه را با تشویقهایشان روی سرشان گذاشته بودند، البته ایرانیها هم از هر لحظه سکوت آنها استفاده میکردند. در داخل زمین هم مشخص بود که ترکیب ایران نسبت به بازی قبل یک تغییر دارد. خسرو حیدری جای خود را به مسعود شجاعی داده بود. «یوزها» سزاوار باخت نبودند در جمع آرژانتینیها ستارهها جمع بودند: لیونل مسی، گونسالو ایگواین، آنخل دیماریا، زابالتا، سرخیو آگرو، خاویر ماسکرانو و... . نیمه اول ساعت 13 به وقت محلی (20:30 به وقت تهران) با سوت میلوراد مازیچ، داور صربستانی «ملاقات بزرگ» شروع شد. جالب اینکه قرمزپوشان ایرانی بودند که اولین خطر را به وجود آوردند. در دقیقه
چهار ارسال اشکان دژآگه با ضربه سر سیدجلال حسینی از کنار دروازه بیرون رفت. مشخص بود کارلوس کیروش با دفاعی متمرکز و چندلایه چشم به کرنر، ضربات آزاد، پرتاب اوت دستی و ضدحمله دارد. با گذشت دقایقی مشخص شد، قرار نیست ایران در چنگ حریف باشد و مسی و شرکایش موجوداتی فرازمینی نیستند. دفاع ایران منطقی بود، بااینحال آرژانتینیها صاحب چند موقعیت شدند. در دقیقه 14 ایگواین با حقیقی تکبهتک شد اما خروج بهموقع دروازهبان ایران اجازه گلزنی را به مهاجم ناپولی نداد. چند دقیقه بعد، حقیقی با واکنشی عالی ضربه اگرو را به کرنر فرستاد. در دقیقه 24 ضربه سر مارکوس روخو روی کرنر ارسالی به شکل خطرناکی از کنار دروازه بیرون رفت. تا دقیقه 31 بازی اثری از مسی دیده نشد تا اینکه «آندو» روی ستاره آرژانتینی خطا کرد، آنچه همه از آن میترسیدند، رخ داد: ضربه کاشته برای مسی. تماشاگران ایرانی با تشویق حقیقی به او روحیه دادند و مسی هم با فرستادن توپ به بالای دروازه خیال همه را راحت کرد. تماشاگران اعتمادبهنفس بیشتری برای تشویق پیدا کردند و صدای سه، چهارهزار تماشاگر ایرانی و البته حدود 10هزار برزیلی حامی ایران، در مقابل 50هزار آرژانتینی به
گوش میرسید. چند دقیقه بعد، تیموریان توپی را از مسی گرفت که برای مدافعان رئالمادرید هم یک کلاس آموزشی بود. بازیکنان آرژانتین عصبی شده بودند و تماشاگرانشان کمحوصله. این؛ همان، شرایط ایدهآل برای ایران بود. تنها خطر، ضربات آزاد آرژانتینیها بود که ضربه سر گارای کم مانده بود کار دست تیم ایران بدهد، کاری که سیدجلال هم در دقیقه 41 انجام داد و با گلزدن به آرژانتین فاصله کمی داشت. مقاومت ایران جانانه بود؛ ایرانیها و برزیلیها با شعار مشترکشان ورزشگاه را پر کردند: «اوله، اوله، اوله... ایران، ایران» بله، باورش آسان نبود: ایران صفر- آرژانیتن صفر در پایان نیمه اول. بازیکنان ایران در قواره یک لشگر فاتح وارد رختکن شدند. نیمه دوم پس از نمایش بینقص «یوزپلنگهای ایرانی» در نیمه اول نیمه دوم با امیدواری زیاد شروع شد. پس از چند حمله آرژانیتن، ایران در آستانه گلزدن به آرژانیتن قرار گرفت. مسعود شجاعی پس از انجام یکسری حرکات تکنیکی فوقالعاده در وسط زمین در سمت راست، منتظری را صاحب توپ کرد؛ ارسال عالی منتظری با ضربه سر رضا قوچاننژاد همراه شد اما رومرو، دروازهبان حریف مانع گلزنی مهاجم ایران شد. چند
ثانیه بعد ایران دوباره صاحب فرصت شد. مدافع آرژانتین در محوطه جریمه دژاگه را سرنگون کرد. ایرانیها معتقد به پنالتی بودند اما داور صربستانی چنین اعتقادی نداشت تا کیروش حسابی عصبانی شود. هرچه میگذشت اعتمادبهنفس ایرانیها بیشتر میشد، البته در دقیقه 59 کم مانده بود مسی با یکی از همان حرکات همیشگیاش گل بزند اما ضربه او با فاصله کمی به بیرون رفت. در دقیقه 63 احسان حاجصفی با شوت از راه دور جواب مسی را داد، کرنر بعدی ایران هم خطرناک بود. حملات ایران ادامه داشت. برزیلیها باور نمیکردند ایران چنین بلایی سر آرژانتین بیاورد. دقیقه 67 یکبار دیگر ایران با بدشانسی به گل نرسید: ارسال عالی پژمان منتظری و ضربه سر عالی اشکان، اما شانس با اشکان و ایران همراه نبود. این همان صحنهای بود که میتوانست سرنوشت بازی را عوض کند. دقیقه 73 مسی یکبار دیگر صاحب ضربه آزاد شد که بازهم به جایی نرسید. دیگر دنیا به احترام فوتبال ایران کلاهش را برداشته بود. در دقیقه 86 این فرصت پیش آمد که تاریخسازی ایران تکمیل شود. قوچاننژاد در پی پاس عالی جهانبخش تکبهتک شد اما ضربه او را دروازهبان حریف مهار کرد. برای تاریخسازی باید خوششانس
بود و البته حریف هم نابغهای مثل مسی نداشته باشد. در دقیقه 90 در شرایطی که آرژانتینیها تسلیم به نظر میرسیدند مسی کاری را کرد که نباید بکند. ستارهای که در طول 90 دقیقه اسیر تفکرات کیروش بود، در یک لحظه با یک ضربه استثنایی کار ایران را تمام کرد. ایران میتوانست برگی تاریخی به تاریخ جامجهانی اضافه کند اما بخت با افتخار پارس یار نبود. با این حال نمایش عالی تیمملی باعث شد تا دنیا فوتبال ایران را باور کند. ایران با این نمایش قطعا شانس صعود خواهد داشت. ترکیب ایران: علیرضا حقیقی، سیدجلال حسینی، پژمان منتظری، مسعود شجاعی (خسرو حیدری 76)، امیرحسین صادقی، احسان حاجصفی (رضا حقیقی 87)، مهرداد پولادی، آندرانیک تیموریان، جواد نکونام، اشکان دژاگه (علیرضا جهانبخش) و رضا قوچاننژاد بازیکن اخطاری ایران: جواد نکونام، مسعود شجاعی حاشیهها هنگام پخش تصویر مارادونا از اسکوربورد ورزشگاه هواداران آرژانتین با سرودن ترانهای او را تشویق کردند. جواد نکونام به واسطه حضور در لالیگا و تسلط به زبان اسپانیایی رابطه گرمی با بازیکنان حریف برقرار میکرد. او در ابتدای بازی قصد داشت «زیست توپ» را به مسی بدهد که این
توپ نماد محیطزیست همراه اعضای تیم نبود. مسی هم با رویی خوش پذیرفت نیمه دوم آن را بگیرد. در پایان بازی مسی بهترین بازیکن زمین شد. در پایان بازی چند بازیکن ایران مانند علیرضا حقیقی و رضا قوچاننژاد بسیار ناراحت بودند و سایرین به آنان دلداری میدادند. --------------------- «کیروش»: داور و «مسی» نتیجه را تغییر دادند «کیروش» در نشست خبری بعد از بازی با آرژانتین به خبرنگاران حاضر در سالن کنفرانس ورزشگاه مینیهرو شهر بلوهوریزونته با بیان اینکه داور برتری را از ایران گرفت، گفت: «تیم ما خیلی خوب سازماندهی شده بود و تمرکز زیادی داشت. ما یک بازی احساسی را دیدیم. تلاش ما این بود که بتوانیم در این دیدار دفاع کنیم و در برخی موارد هم به سمت دروازه آنها حمله کنیم. این نتیجه، ماحصل دو نفر بود: یکی تیمملی آرژانتین با همه ستارههایش و یکی هم مسی که در نیمه دوم داشت کمکم متوجه میشد که باید چه کار کند. شخصیت بعدی داور بود که یک پنالتی روشن را برای ما نگرفت و وقتی یک تیم اینهمه تلاش میکند میتواند با چنین صحنهای به گل برسد.» سرمربی تیمملی فوتبال ایران افزود: «اگر داور پنالتی را گرفته بود و ما یک
گل جلو بودیم، آن وقت شرایط برای آرژانتین سخت بود که بتواند به گل برسد. برنامه ما این بود که در پنج دقیقه پایانی به دروازه حریف شوت بزنیم تا به گل برسیم اما تیم حریف، مسی را داشت و او در دقایق پایانی کارش را کرد.» «کیروش» درباره نبرد با بوسنی هم گفت: «من نمیتوانم نتیجه این دیدار را پیشبینی کنم. اگر میتوانستم این کار را کنم یک زندگی دیگری داشتم. چیزی که مهم است اینکه ما نیاز به استراحت داریم. ما چهار روز وقت داریم که باید یکی از این روزها به استراحت بپردازیم. ما باید روحیه بازیکنان را بالا نگه داریم و تا آخر مبارزه کنیم.» «کیروش» خاطرنشان کرد: «در نیمهاول خیلی زجر کشیدیم اما در نیمه دوم بهتر شدیم و توانستیم موقعیتهایی را هم ایجاد کنیم. مطمئنا نمیشود مقابل برتری آرژانتین علامت سوال گذاشت اما آنچه اتفاق افتاد این بود که در طول 90دقیقه شهرت، بازی را نمیبرد. ما 90دقیقه مقاومت کردیم اما در نهایت این آرژانتین بود که با یک بازیکن نابغه به پیروزی رسید. ما بازیکنان تلاشگری داشتیم اما آنها یک نابغه داشتند. مسی بازی عالیای ارایه کرد و گل زیبایی را هم زد اما متاسفانه داور در مورد آن پنالتی، تصمیم خوبی
نگرفت. او پنج متر با بازیکن ما فاصله داشت و امکان نداشت که آن صحنه را ندیده باشد. داور یک پنالتی مسلم ما را نگرفت. او اشتباه کرد و من باید محترمانه به او اعتراض کنم. البته اگر با من برخورد نکنند. داور در سطح این مسابقه نبود.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.