ظرایف تبلیغات درباره اهدای عضو
فرهنگسازی باید علمی باشد
عباس خدادادی . مسوول واحد فراهمآوری اعضای پیوندی بیمارستان امامخمینی
از سال 80-79 مجلس شورای اسلامی و هیات وزیران اعمال جراحی پیوند اعضا را تصویب کردند و به این ترتیب تعداد اعمال پیوند اعضا در ایران رشد صعودی پیدا کرد. امروزه در کشور ما تعداد اهدای عضو از تعداد لازم کمتر است و ما همیشه با کمبود اعضای اهداشده مواجه هستیم. اما باید درنظر داشت از زمان شروع اهدای عضو در کشور، مدتزمان بسیار کوتاهی میگذرد، ولی تعداد آن نسبت به کشورهای دیگر قابل توجه است. نکته دیگر اینکه تعداد اهدای عضو در کشور ما با شیب ملایمی در حال افزایش است و در سالهای آینده وضعیت از این هم بهتر خواهد شد. در برخی از شهرها نیز این نسبت کمتر است که بیانگر آن است که گروه هماهنگکننده این اعمال نتوانسته است به خوبی اولیای متوفیان مرگ مغزی را توجیه کند. برای آنکه یک هماهنگکننده بتواند کارش را به بهترین شکل انجام دهد، لازم است که انگیزه بسیار قویای داشته باشد، اما برای اینکه تعداد اهدای عضو از مقدار کنونی بیشتر شود، در چند حیطه میتوان فعالیت کرد، از جمله در حوزه فرهنگسازی. برای مثال اگر صدا و سیما و دیگر رسانههای گروهی، در این زمینه اطلاعرسانی کنند، وضعیت اهدای عضو بسیار بهبود مییابد. اما نکتهای که
لازم است حتما درباره آن صحبت کنیم این است که موضوع اهدای عضو، مبحثی بسیار ظریف و دقیق است و مانند یک شمشیر دودم عمل میکند، زیرا با عواطف و احساسات متوفیان مرگ مغزی ارتباط دارد و اگر تبلیغات و اطلاعرسانی در این زمینه، خدایناکرده با کمی و کاستی همرا باشد، پیامدهای بسیار ناخوشایند و ناخواستهای را به همراه دارد و حتی ممکن است با موضعگیریهای منفی خانوادهها همراه باشد. برای مثال در یک فیلم نشان میدهند که چشم یک متوفای مرگ مغزی را اهدا میکنند، اما پس از عمل جراحی و اهدای عضو، این شخص زنده میشود در حالیکه چشم ندارد و نابیناست. در حالیکه همه ما میدانیم که مرگ مغزی با کما بسیار متفاوت است. اگر کسی به کما برود، ممکن است به زندگی برگردد، اما متوفای مرگ مغزی به هیچ عنوان زنده نمیشود، بنابراین ساخت چنین فیلمی، باعث دلسردی خانوادهها میشود.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.