چالشهای بزرگ آرژانتین
مجتبی تقوی .کارشناس فوتبال
تیمهای در کلاس جهانی مانند آرژانتین، آلمان، برزیل و ایتالیا همیشه در تمام نقاط زمین تعادل برقرار میکنند، یعنی یک بالانسی میان ساختار دفاعی و حمله خود برقرار میکنند. اما در تیم آرژانتینی که در بامداد دوشنبه مقابل بوسنی به میدان رفت این بالانس وجود نداشت و دلیل آن برمیگردد به مشکلات آقای سابیا سرمربی آرژانتین در خط دفاعی که مهره مناسب مانند خط حمله ندارد. این عدم تعادل باعث شد که سرمربی تیمملی آرژانتین از سیستم 2-5-3 استفاده کند تا بتواند ساختار دفاعی خود را محکم کند، اما این تغییر سیستم باعث شد تا یاران مسی در خط حمله دچار مشکل شوند و نتوانند آنچنان در خط حمله قدرتمند باشند. سابیا با سهچالش بزرگ در حال حاضر روبهرو است؛ اول ساختار دفاعی که به هیچ عنوان قابلمقایسه با ساختار حمله نیست، همین عامل باعث شد تا بسیار محتاط بازی کنند بهخصوص در نیمه اول، اما با آغاز نیمه دوم این تیم با تغییر سیستم به 2-4-4 با فشار بیشتری حمله کرد و موفق هم بود. چالش دوم برمیگردد به عدم خلاقیت در خط حمله آرژانتین، به غیر از مسی بقیه بازیکنان فاقد خلاقیت هستند، همین عاملی شده تا در سیستم اول با مشکل روبهرو شوند، اما با
سیستم دوم و برقرارشدن ارتباط درست میان خطمیانی و حمله آرژانتین دیدیم که آرژانتین به وسیله مسی به گل رسید. چالش سوم آرژانتین جایی است که ماسکرانو بهعنوان هافبک دفاعی نمیتواند شکاف میان خط دفاع و هافبکها را پر کند و همین عامل باعث میشود در ضدحملات و با جلورفتن دوهافبک کناری دچار مشکلات اساسی شود. آرژانتین در این بازی در نیمه اول در کنار مسی از هیگواین استفاده کرد تا دوندگیهای لازم را انجام دهد، اما این بازیکن به هیچ عنوان از پس این کار برنیامد، در حالی که باتوجه به سیستم اول آرژانتین، تبس که با این شیوه در تیم یوونتوس آشناتر است، میتوانست مناسبتر باشد. در این نیمه دی ماریا هم که در تیمهای باشگاهی خود در کناره زمین بازی میکرد، در این بازی در نقش هافبک وسط بازی کرد و بسیار بد و سردرگم بازی میکرد. به نظر میرسید سابیا هنوز مهرههای خود را نشناخته است و نمیتواند بهخوبی از آنها بازی بگیرد. در این نیمه هم اگر آرژانتین به گل رسید، تنها بر اساس اتفاقات بود. در نیمه دوم آرژانتین با تغییر شیوه و قرارگرفتن پشت مهاجمان موفق شد تا حدودی همان آرژانتین همیشگی شود و موفق شد به دروازه حریف هم برسد، اما همین
تغییر شیوه و ضعف در خط دفاعی آرژانتین باعث بهوجودآمدن موقعیتهای زیاد روی دروازه آرژانتین شد که یکی از آنها تبدیل به گل شد و اگر بازیکنان بوسنی تمرکز بیشتری داشتند، میتوانستند به گل مساوی هم برسند. فضایی که تیم سابیا در کنارهها در اختیار حریف خود قرار میداد، میتواند در بازیهای بزرگ به ضرر این تیم شود چون تیمهایی مانند برزیل و هلند نشان دادند به خوبی میتوانند از این موقعیت استفاده کنند. بهنظرم آرژانتین در بازیهای سختتر نه در مقابل تیم ما با سیستم 1-3-2-4 بازی کند و قابلیتهای بالای خود را نشان دهد، اما آرژانتین با همین سیستم2-5-3 هم در مقابل تیم ما خطرناک است چون از همه نظر از نظر مهره و تاکتیک بالاتر است. اما برسیم به تیم بوسنی این تیم از نظر تکنیکی و تاکتیکی دارای مهارتهای بالایی است و قدرت انتقال توپ از دفاع به خط حمله در این تیم بسیار زیاد است. آنها با کارهای گروهی مناسب در مقابل حریف قدرتمند خود با اعتماد به نفس خوبی بازی کردند و در دقایق زیادی هم بسیار موفق بودند. این تیم برای هر تیمی دردسرساز است و در مقابل ایران هم با تمام وجود برای صعود بازی میکند، حساسترین بازی ما با این تیم است
که میتواند حکم صعود یکی از این دو تیم در این بازی صادر شود. البته اگر ما برای صعود هم به این بازی نرویم برای سوم شدن در گروه هم باید تلاش کنیم که بهتر از چهارمی است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.