«واقعیت افزوده» در روزنامه «همشهری»
سعید ارکانزادهیزدی
محمد 34ساله و پدر پسری دوساله، کارشناس دفتر تحصیلات تکمیلی یکی از دانشگاههای تهران است. دوربین موبایلش را روی صفحه اول روزنامه «همشهری» گرفته و در پاسخ به برخی از دانشجویان که کنجکاوند بدانند چرا از روزنامه عکس میگیرد، میگوید: «عکس نمیگیرم. «همشهری» از امروز فیلم و صوت هم نشان میدهد.» چند لحظه بعد، صدای «جلالخالق» یکی از دانشجویان که به صفحه «موبایل» محمد نگاه میکند، بقیه دانشجویان را هم پشت میز چوبی تحصیلات تکمیلی میکشاند. روزنامه «همشهری» دیروز ابزاری را به مخاطبان خود معرفی کرد که در ایران سابقه نداشته و نام آن را «واقعیت افزوده» گذاشته است؛ مخاطبان باید ابتدا روی تلفن همراه هوشمند یا تبلت خود، نرمافزار مخصوص «همشهری» را نصب کنند و سپس با دوربین تلفن یا «تبلت»، روی برخی از مطالبی که علامت «ه» دارند، بایستند و پس از تشخیص مطلب بهوسیله نرمافزار، با لمس کردن مطلب، محتوای افزوده را ببینند. با این کار، یک مطلب که گفتوگو است، میتواند شامل صوت یا ویدیوی آن گفتوگوهم باشد یا عکسهای مختلف از یک ماجرا برای مخاطب به نمایش درآید. در سالهای گذشته دیده شده بود که برخی از مطبوعات چاپی ایران برای
مخاطبان خود، ابزار دیگری غیر از قالب چاپی را ارایه میکنند. مثلا روزنامه «جهان اقتصاد» تلاش کرده بود با عینک مخصوصی که به مخاطبان ارایه میکرد، اولین روزنامه «سه بعدی» ایران باشد یا برخی مطبوعات همراه با نشریه، یک «سیدی» یا «دیویدی» فیلم هم به مخاطبان میدادند. موسسه «همشهری» در نوروز سال گذشته، وقتی شماره آخر سال ماهنامه «همشهریداستان» را منتشر میکرد، یک «سیدی» حاوی داستانهایی که نویسندگان ایرانی در استودیو خوانده بودند نیز با مجله همراه کرده بود. اما این اولین بار است که یک روزنامه در ایران، با نرمافزاری اختصاصی تلاش کرده؛ قالبهای متنوع رسانهای را روزانه به مخاطبان ارایه کند. روزنامه «همشهری»؛ اغلب، یک گام از روزنامههای ایران در دو دهه اخیر جلوتر بوده است؛ «همشهری» اولین روزنامه تمام رنگی ایران بود، اولین روزنامهای بود که محتوای خود را روی اینترنت قرار داد، اولین روزنامهای بود که سازمان آگهیهای منسجمی برای انتشار یک کتابچه نیازمندیها تاسیس کرد و حالا اولین روزنامه است که قالبهای مختلف رسانهای را در هم آمیخته است. البته یکی از نیازهای چنین پیشرو بودن، پشتوانه مالی بالا و توان
سرمایهگذاری زیاد است که به لطف اتکا به بودجه شهرداری تهران میسر شده اما این بخشی از واقعیت است و از نقش مدیریت آیندهنگر نیز در این پیشگامیهای مطبوعاتی؛ نمیتوان بیتفاوت گذشت. بهگفته مسوول پروژه «واقعیت افزوده» همشهری، بنا نیست که تیم خبری جداگانهای همراه با خبرنگاران روزنامه به خارج از تحریریه اعزام شود، بلکه خود خبرنگار است که تولید محتواهای اضافی را بر عهده میگیرد و برای این کار نیازمند داشتن مهارتهای اضافی و جانبی است. هنوز؛ پیشبینی اینکه «همشهری» چقدر توان این را خواهد داشت که هرروز برای برخی مطالب خود «واقعیت افزوده» تولید کند، زود است. اما آنچه فعلا میتوان پیشبینی کرد؛ این است که خوانندگانی مثل محمد، وقتی که هر شب به خانه میرسند، دیرتر از همیشه باید تلفن همراه خود را کنار بگذارند. محمد کمتر میتواند به پسرش برسد، چون از این پس، روزنامه «همشهری» را هم باید با گوشی همراه خود بخواند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.