|

ورزشگاه سائوپائولو چندساعت مانده به بازی افتتاحیه

کارگران هنوز مشغول کارند

مهدی زعیم‌زاده . خبرنگار اعزامی به برزیل

با توجه به ذهنیت ما ایرانی‌ها از برزیل انتظار داریم وقتی که پایمان را در این کشور می‌گذاریم در همه‌جا نشانه‌هایی از فوتبال ببینیم. البته از همان ابتدای ورود به برزیل می‌توان فضای جام‌جهانی را در همان فرودگاه‌های این کشور حس کرد، با این حال فضای سائوپائولو با آنچه انتظار می‌رفت فاصله داشت. در فرودگاه سائوپائولو تماشاگرانی از کشورهای مختلف دیده می‌شود حتی از کشورهایی مثل سودان، نیوزیلند یا کویت. جالب اینکه تماشاگر سودانی در رودررویی با ایرانی‌ها اطلاعاتش را از فوتبال ایران به رخ می‌کشید، او از خیلی از ایرانی‌ها نسبت به تیم‌ملی خوشبین‌تر است: «درست است که شما در جام‌جهانی 2006 تیم قوی‌تری بودید و بازیکنانی مثل علی کریمی و علی دایی داشتید اما نباید ناامید باشید. نیجریه تیم قوی‌ای نیست، از بوسنی هم می‌شود امتیاز گرفت.» اما آنچه در شهر بیشتر از فوتبال در سرزمین قهوه و سامبا به چشم می‌آید ترافیک سنگین سائوپائولو است؛ هفتمین شهر بزرگ و دهمین شهر پرجمعیت دنیا با جمعیت 5/11‌میلیونی که بی‌شباهت به تهران نیست تردد را برای مسافران سخت کرده است. از فضای شهر و بیلبوردهای تبلیغاتی می‌توان متوجه شد در برزیل همه تنها به یک چیز فکر می‌کنند: «ششمین قهرمانی برزیل در جام‌جهانی» تنها قهرمانی می‌تواند برزیلی‌ها را راضی کند و از همین حالا مشخص است که نرسیدن به ستاره ششم چه فاجعه‌ای در برزیل به‌همراه می‌آورد؛ اتفاق تلخی که می‌تواند تبعات اجتماعی و سیاسی هم داشته باشد. بی‌دلیل نبود که لوییس فیلیپه اسکولاری، سرمربی طلایی‌پوشان عنوان کرده بود اگر برزیل قهرمان نشود به سفارت کویت پناهنده می‌شود. ورزشگاه یک‌روز قبل از افتتاحیه اولین بازی جام‌جهانی در شرایطی تا ساعاتی دیگر در ورزشگاه سائوپائولو برگزار می‌شود که تا همین چندروز پیش تردیدهایی نسبت به آمادگی کامل این ورزشگاه وجود داشت. وضعیت دیروز ورزشگاه هم اصلا شباهتی با ورزشگاهی که قرار است امشب میزبان یکی از پربیننده‌ترین و مهم‌ترین مسابقات تاریخ باشد ندارد. در شرایطی که همه خود را برای شروع جام بیستم و تماشای بازی برزیل-کرواسی آماده می‌کنند کارگران در این ورزشگاه هنوز مشغول کار هستند. برخی قسمت‌های ورزشگاه به کارگاه ساختمانی شباهت دارد، داربست‌ها هنوز نصب هستند و بوی رنگ به مشام می‌رسد. حتی این خطر وجود دارد تا شروع بازی این وضعیت سروسامان نگیرد؛ ورزشگاهی تازه‌تاسیس که 965میلیون‌دلار برای ساخت آن هزینه شده است، اما از برنامه‌های فیفا عقب ماند. چند هفته پیش گفته می‌شد سقف این ورزشگاه برای جام‌جهانی تکمیل نمی‌شود و فیفا اعتراف کرد فرصت آزمایش‌کردن این ورزشگاه را ندارد؛ ورزشگاهی با ظرفیت 61‌هزارو606نفر که میزبان شش بازی جام‌جهانی شامل دیدار افتتاحیه و یکی از دو بازی نیمه‌نهایی است و برای ساخت آن دست‌کم سه کارگر جان خود را در این ورزشگاه از دست دادند. وضعیت دیروز ورزشگاه سائوپائولو تردیدها را نسبت به آمادگی برزیل بیشتر کرد. برای خیلی از خارجی‌ها باور اینکه کارگران هنوز کارشان تمام نشده سخت است و جام‌جهانی برزیل را با جام‌جهانی 2006 آلمان مقایسه می‌کنند. شور برزیلی‌ها با وجود وضعیت نه‌چندان‌بسامان ورزشگاه سائوپائولو، مردم برزیل از دیروز در کنار این ورزشگاه حضور پیدا کرده‌اند و با تشویق تیم ملی کشورشان نشان دادند بی‌صبرانه منتظر بازی اول سلسائو‌ هستند. بساط فروش کلاه و پیراهن طلایی‌پوشان هم بسیار داغ بود. برزیلی‌ها از دیروز تشویق را شروع کرده‌اند. خیلی از کارهایی که برزیلی‌ها انجام می‌دهند بی‌شباهت به کارهایی که در ایران هم در کنار ورزشگاه‌ها می‌بینیم نیست. از اصرار بر خرید کلاه و پیراهن و پوستر گرفته تا انجام شیرین‌کاری‌های مختلف برای جلب توجه. امشب برزیل شب سختی خواهد داشت؛ هم برای راضی‌کردن این تماشاگران پرحرارت، هم برای راضی‌کردن میهمانان خارجی‌اش.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.