|

زمانی برای فراموشی کابوس خانگی

تیلز‌آتزونی/نویسندهAP . ترجمه: سحر طلوعی

زمانش فرارسیده است. برزیلی‌ها مشتاقانه منتظر بودند این‌روز از راه برسد. به وقت محلی، پنجشنبه، برزیل در خانه‌اش برای کسب جام ششم استارت می‌زند و مقابل کرواسی قرار می‌گیرد. این در حالی است که آنها هفت‌سال پیش نهایت تلاششان را به کار گرفتند تا میزبانی این مسابقات را به دست بیاورند. هواداران برزیلی بالاخره بعد از حرف‌وحدیث‌های زیاد، اعتراض‌ها و مشکلات متعدد حالا می‌توانند جشن فوتبال را در خاک خودشان برگزار کنند. اگر برزیل بتواند بازی افتتاحیه را با پیروزی پشت‌سر بگذارد، این سوژه که استادیوم سائوپائولو در زمان مقرر به بهره‌برداری نرسیده، فراموش خواهد شد. این نقص برای ملتی که همواره به فوتبال متصل بوده و با فوتبال گره خورده موضوع کوچکی است. برزیل از سال ۱۹۵۰ تا امروز میزبان جام‌جهانی نبوده است. آنها در سال ۱۹۵۰ میزبان بودند و در آخرین بازی مقابل اروگوئه قرار گرفتند، که شکست خوردند و قلب یک ملت را شکستند. اما امروز همه می‌دانند آن شکست تمام شده و برای شادی این ملت تنها یک عنوان کافی است؛ قهرمانی. برزیل یکی از تیم‌هایی است که می‌تواند با اتکا به نیروی میزبانی و هواداران بی‌مشارش در خانه جام را از اسپانیا پس بگیرد؛ جامی که چهارسال پیش در آفریقای‌جنوبی برای برزیل از دست رفت و به اسپانیا رسید. ناگفته نماند بقیه مدعیان قهرمانی مثل آلمان، ایتالیا، آرژانتین و هلند که در سال ۲۰۱۰ در کورس قهرمانی بوده‌اند، تلاش می‌کنند امسال جام را از آن خود کنند. اما برزیل تلاش می‌کند جام را برای نخستین‌بار در خانه مال خود کند، همان‌طور که فرانسه در سال ۱۹۹۸ این کار را کرد. برزیل طی دو جام‌جهانی گذشته قهرمانی را در دور یک‌چهارم مسابقات از دست داده و از تورنمنت خارج شده است. در سال ۲۰۰۶ آنها به فرانسه باختند و در سال ۲۰۱۰ به هلند. فضای جام‌جهانی می‌تواند تیم برزیل را با وجود همه اعتراض‌ها و مشکلاتی که این کشور با آن روبه‌رو است، پیروز میدان کند. گرچه برزیلی‌ها خیلی آهسته وارد فضای جام‌جهانی شدند، اما حالا دیوار خیابان‌ها و کوچه‌های این کشور به رنگ سبز و زرد (پرچم برزیل) درآمده و حتی مردم از پنجره‌ها و پشت‌بام خانه‌شان پرچم ملی‌شان را آویزان کرده‌اند. به خاطر همین هواداران بی‌شمار است که لوییز فیلیپه اسکولاری سرمربی تیم ملی برزیل با صدای بلند و رسا فریاد می‌زند برزیل موظف است در خانه قهرمان جام‌جهانی شود. هواداران برزیل قبل از برگزاری جام کنفدراسیون‌ها در سال قبل تیمشان را مواخذه می‌کردند، اما وقتی برزیل در این تورنمنت قهرمان شد دوباره از تیمشان حمایت کردند. این مسابقات نشان داد تیم ملی برزیل می‌تواند مقابل تیم‌های ملی بزرگ صف‌آرایی کند و پیروز میدان باشد. آنها در فینال جام کنفدراسیون‌ها مقابل اسپانیا قرار گرفتند و قهرمان شدند. اسکولاری بعد از این مسابقات گفت جام کنفدراسیون‌ها اعتمادبه‌نفس ما را بازگرداند. او یک‌بار با برزیل در سال ۲۰۰۲ قهرمان جام‌جهانی شده است و می‌خواهد دوباره این عنوان را تکرار کند. بنابراین برزیل جام‌جهانی را در حالی استارت می‌زند که قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شده و البته بازیکنی چون نیمار را در خط حمله‌اش دارد که در بارسلونا بازی کرده و ۲۲سال دارد. کرواسی هم البته با حضور ایوان مودریچ در خط هافبکش مقابل برزیل بازی می‌کند. هافبک تیم باشگاهی رئال‌مادرید سعی می‌کند تیمش را مقابل میزبان به بهترین شکل رهبری کند، اما به نظر نمی‌رسد توفیقی به دست بیاورد. کرواسی آنقدرها قدرتمند نیست که بتواند میزبان را مهار کند. در ضمن نیکو کواچ، مربی کرواسی مانژوکیچ را در خط حمله ندارد. ماریو مانژوکیچ محروم است. او در مسابقات دور قبل کارت قرمز گرفته است. دیگر اینکه نیکو کرانچار هافبک مجرب کروات‌ها هم از فهرست نهایی جا مانده چراکه آسیب‌دیدگی همسترینگش بهبود نیافته است. کواچ مدافعی چون جوزف سیمونیچ را هم نمی‌تواند به کار بگیرد. او به‌خاطر تحریک تماشاگران و هواداری از نازی‌ها در مسابقات دور پیش توسط فیفا محروم شده است. سیمونیچ از 10 بازی ملی محروم است. مسابقه افتتاحیه در استادیوم نیمه‌کاره ایتاکوئرائو سائوپائولو برگزار خواهد شد. سقف این ورزشگاه هنوز کامل نشده است و به نظر می‌رسد تا آخر مسابقات هم کامل نشود.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.