وضعیت درمان بیماریهای مغز و اعصاب در ایران
پیشرفت قابلتوجه کشور در زمینه «نورولوژی»
حسین پاکدامن . رییس انجمن متخصصان مغز و اعصاب ایران
تاکنون 20کنگره بیماریهای مغز و اعصاب در ایران برگزار شده است که اولین دوره آن در تاریخ ششمخرداد سال70 در هتل آزادی تهران برگزار شد و اکنون بیستویکمین دوره آن در هتل المپیک و از تاریخ 20 تا 23خرداد برگزار میشود. اصولا هدف از برگزاری کنگرهها را بهطورکلی میتوان در سهمحور اصلی زیر خلاصه کرد: بالابردن سطح علمی شرکتکنندگان در کنگره، آشنایی با آخرین پیشرفتهای جهانی در آن حوزه خاص و تبادل افکار. نورولوژی به چند دلیل اهمیت بسیاری دارد: شیوع زیاد بیماریهای نورولوژی در سطح دنیا و همچنین در کشور ما. همانطور که میدانید سکتههای مغزی دومین عامل مرگومیر در جهان است. آلزایمر نیز نوعی بیماری است که پس از 65 سالگی، ششدرصد افراد و پس از 85سالگی نیز بیش از 30درصد مردم را مبتلا میکند. بیماریهای دیگر مانند صرع، اماس و پارکینسون نیز بیماریهای نسبتا شایعی هستند. اهمیت دوم این موضوع آن است که در سالهای اخیر پیشرفتهای بسیار مهم و چشمگیری در سطح جهان برای درمان بیماریهای نورولوژی روی داده است، که دلیلش هم پیشرفت در شناخت بهتر و کاملتر این بیماریها به کمک دستگاههای نوروالکترودینامیک مانند امآرآی است. شناخت
بهتر عامل بیماری نیز به تشخیص بهتر و راحتتر و همچنین درمانهای کارآمدتر منجر شده است. پس در نظر داشته باشید بیماریهایی که زمانی غیرقابل درمان تلقی میشدند، امروزه تا حدودی در دسته بیماریهای قابل درمان قرار گرفته است. علاوه بر این، امروزه این امکان نیز وجود دارد که از پیشرفت علایم این بیماریها جلوگیری کنیم. هدف از برگزاری این کنگره در کشور ما نیز شناسایی بهتر این رشته در کشور ما بود. اکنون میخواهم در ادامه این یاداشت، به دو نکته اشاره کنم که بسیار اهمیت دارد: 1- در اولین کنگره نورولوژی ایران که برگزار شد، ظرفیت تعداد بخشهای آموزشی مغز و اعصاب با تعداد پزشکان فارغالتحصیل و داوطلبان برای این رشته برابر بود. در صورتی که در چهارسال اخیر، تعداد داوطلبان به ادامه تحصیل در این رشته بهشدت افزایش یافته است. تعداد رزیدنتهایی که خواهان تغییر رشته از رشتههای دیگر و آمدن به رشته مغز و اعصاب هستند، کم نیست. 2- از نظر علمی نیز پیشرفتهای بسیار زیادی داشتیم که برای اطلاعات بهتر آماری را ارایه میدهم. اگر تعداد مقالههای ایندکسشده در مجلات معتبر دنیا در چهار سال آخر دهه70 را با چهارسال اخیر مقایسه کنیم،
میبینیم در آن زمان معدل تعداد مقالههای منتشرشده، حدود هشتونیم بود در حالیکه هماکنون این تعداد 435 است، یعنی تعداد مقالههای علمی ما در این زمینه از 50برابر هم بیشتر شده است. پس پیشرفت علمی عظیمی صورت گرفته است. برای مثال چندی پیش کنگرهای درباره اماس (یکی از مشکلات امروز ما در زمینه پزشکی)، در اصفهان برگزار شد. دانشمندان کشور ما 12مقاله در این کنگره عرضه کردند، بعد از ما ترکیه با 52مقاله قرار داشت و رتبه سوم در اختیار عربستان بود با چهارمقاله. در نظر بگیرید که عربستان با آن همه امکانات عظیم مالی، فقط چهار مقاله منتشر کرده بود. پس میبینیم پیشرفتهای ما در این زمینه بسیار چشمگیر بوده است و به این نتیجه رسیدیم زحمتهایی که دانشمندان ما کشیدهاند، بهخصوص در این رشته بسیار قابلتوجه بود و نتایج خوبی هم به بار آورد. اینجانب از 30سال پیش در این زمینه فعالیت میکنم؛ هم رییس انجمن بودم و هم دبیر بُرد بودم، استادیار دانشگاه علوم پزشکی یوسیالای در آمریکا بودم و پس از 30سال به کشورم برگشتم تا ببینم نتیجه آنچه بوده است. خدا را شکر میبینم که پیشرفت ما در این زمینه بسیار قابلتوجه بوده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.