|

یحیی گل‌محمدی، مدافع تیم ملی در جام‌جهانی ۲۰۰۶:

فیگو داور را فریب داد

پویان امیری: یحیی گل‌‌محمدی بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران در سال 1349 در اردبیل به دنیا آمد. او سابقه بازی در تیم‌های هلال‌احمر قم، بانک تجارت، پرسپولیس، فولاد خوزستان و صبا را در کارنامه خود دارد. حضور در تیم ملی و گلزنی در جام‌جهانی 2006 برای این تیم از افتخارات یحیی گل‌محمدی به حساب می‌آید. وی همچنین ۷۴بازی برای تیم ملی فوتبال ایران انجام داد و پنج گل به ثمر رساند که دو گل او در برابر ایرلندجنوبی در مقدماتی جام‌جهانی 2002 و همچنین گل او به مکزیک در جام‌جهانی 2006 برای او بسیار ارزشمند هستند. با او در مورد اتفاقات جام‌جهانی 2006 صحبت کردیم.  آقای گل‌محمدی چند دوره در مسابقات مقدماتی جام‌جهانی حضور داشتید؟ سه دوره در مسابقات مقدماتی جام‌جهانی حضور داشتم (98، 2002 و 2006) در دوره اول زمان آقای مایلی‌کهن عضو تیم ملی بودم با آمدن آقای ویرا مصدوم شدم و هر چه تلاش کردم برای جام‌جهانی حاضر نشدم. بعد از جام‌جهانی هم دو سال درگیر مصدومیت و دوران نقاهت بودم.   در پایان بازی با ایرلند، در مقدماتی جام‌جهانی 2002 به شدت گریه می‌کردید، علت چه بود؟ در آن زمان در اوج فوتبالم بودم و فکر می‌کردم جام‌جهانی دیگری وجود نخواهد داشت، ضمن اینکه یک‌گل در ثانیه‌های پایانی زدم و امیدها را زنده کردم که شاید در لحظات پایانی یک گل دیگر هم بزنم. همین ناامید شدن و بعد امیدوارشدن و بعد دوباره ناامیدشدن، باعث شد تا در پایان بازی نتوانستم جلو احساسات خودم را بگیرم و گریه نکنم.  آقا یحیی‌ یادت هست آن شب چه جوری گذشت و حال و هوای بعد از بازی چه جوری بود؟ اصلا یادم نمی‌آید چه جوری تمام شد، من خیلی‌ ناراحت بودم. بعد بلاژ آمد و زد روی شانه‌ام و گفت که من از تو راضی‌ام، ناراحت نباش. بعد رفتم خانه و تا صبح نتوانستم بخوابم حتی مثلا مادرم می‌آمد به من می‌گفت عیبی ندارد ولی‌ واقعا تا دو، سه روز من از خانه بیرون نیامدم.  اما شما در جام‌جهانی بعدی هم حضور داشتید؟ بله از زمانی که برانکو به‌عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد، خیلی روی قضیه روحی و روانی کار کرد و در بازی‌های آسیایی پوسان و جام‌ملت‌های 2004 چین نتایج خوبی گرفتیم. در مقدماتی جام‌جهانی هم بدون هیچ استرسی توانستیم به دور نهایی صعود کنیم. با توجه به صعودی که داشتیم، امیدواری به تیم خیلی بالا رفت و قرعه‌کشی نیز انتظارات را بالاتر برد.  چرا؟ وقتی معلوم شد با تیم‌های مکزیک، پرتغال و آنگولا هم‌گروه هستیم، خیلی‌ها گفتند مکزیک و آنگولا را می‌برید و با پرتغال مساوی می‌کنید، اما واقعا توان تیم ملی ایران آن اندازه نبود که هفت امتیاز از سه بازی جام‌جهانی بگیرد، آن هم جام‌جهانی‌ای که گرفتن یک امتیاز هم بسیار سخت است. ضمن اینکه ما مشکلات دیگری هم داشتیم برای اینکه در جام‌جهانی موفق شویم.  چه مشکلاتی وجود داشت؟ اولین مشکل اختلاف شدیدی بود که سازمان تربیت بدنی با فدراسیون فوتبال و شخص دکتر دادکان داشت، این اختلاف به‌شدت روی کار بچه‌های تیم ملی تاثیر داشت، معلوم نبود که بعد از جام‌جهانی چه اتفاقی می‌افتد و برای همین بچه‌ها نمی‌توانستند تمرکز کنند. دلیل دوم برمی‌گشت به حاضرنبودن بچه‌ها در اردوی سوییس که آخرین مرحله اردوی تیم ملی قبل از جام‌جهانی بود، اکثر لژیونر‌ها مصدوم بودند و معلوم نبود به جام‌جهانی برسند و بعضی از بازیکنان مانند من و علی دایی هم به دلیل بازی‌های صبا باتری در لیگ قهرمانان آسیا نمی‌توانستیم با تیم ملی به اردو برویم. همین عوامل باعث شد تا تیم کیفیت لازم را برای حضور در جام‌جهانی نداشته باشد.  بسیاری عقیده داشتند که دودستگی در تیم ملی وجود داشته؛ باند علی دایی و شما از یک‌طرف و باند علی کریمی و مهدی مهدوی‌کیا از سوی دیگر؟ من هرگونه باندبازی را تکذیب می‌کنم. واقعا خنده‌دار است که بازیکنان تیم ملی به خاطر منافع خودشان به منافع ملی ضربه بزنند. اختلاف در تیم ملی وجود داشت، اما آنقدری نبود که در مطبوعات گفته می‌شد. شاید در داخل مشکلاتی وجود داشت، اما خیلی شدید نبود که از بیرون مشخص شود و این حرف و حدیث‌ها به‌وجود بیاید. همه بازیکنان از جمله بازیکنانی که نام بردید همگی با جان و دل بازی کردند و اگر اشتباهی وجود داشت، به خاطر اختلافات نبود.  در بازی اول برابر مکزیک ما نیمه اول خیلی خوب بازی کردیم و با گل شما با تیم مکزیک مساوی کردیم، چه اتفاقی در نیمه دوم افتاد؟ من چند وقت پیش بازی را داشتم دوباره می‌دیدم، ما قبل از گل اول مکزیک هم موقعیت گل داشتیم، وقتی آنها گل اول را زدند، بازی در دست تیم ملی ایران بود. روی ضربه کرنر مهدوی‌کیا و در حالی که توپ بین پای بازیکن مکزیک بود، از غفلتش نهایت استفاده را کردم و گل مساوی را زدم. واقعا یکی از بهترین لحظات زندگی من بود، اتفاقی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم، یک گل به‌یادماندنی برای من، خودم هم شوکه شده بودم. در آغاز نیمه‌دوم وقتی چند دقیقه از بازی گذشت، وقتی شرایط بازی را دیدم، به خودم گفتم امکان نداره این بازی را ببازیم، اما بعد از یک‌سری اشتباهات زنجیره‌ای که پشت‌سر هم کعبی، میرزاپور و رحمان رضایی انجام دادند گل خوردیم. گل سوم را هم در ضدحمله دریافت کردیم.  گل حساسی هم که زدی مثل همیشه نتیجه نداد، قبلا در بازی با ایرلند هم گل زده بودی ولی تیم ملی به جام‌جهانی نرفت؟ نمی‌دانم چه حکمتی داشت که همیشه گل‌های به‌یادماندنی و البته تلخ می‌زنم. آن گل را که زدم احساس خیلی خوبی داشتم. می‌دانستم با این حرکت ۷۰میلیون ایرانی خوشحال شدند، آن هم در روزی که به‌هیچ‌‌وجه مستحق باخت نبودیم.  تیم‌ملی در بازی دوم برابر پرتغال بازی خوبی ارایه نداد، دلیلش چه بود؟ ما در بازی دوم بیشتر دنبال توپ می‌دویدیم. از دقیقه 60 هم که دچار افت بدنی شدیم، تیم حریف توانست دو گل خود را به ثمر برساند. روی گل اول هیچ کاری از کسی برنمی‌آمد، چون شوت دکو شاهکار بود. اما در مورد پنالتی که من انجام دادم، هنوز هم اعتقاد دارم، پنالتی نبود، چون من خطایی روی فیگو انجام ندادم و او با حرفه‌ای‌گری داور را فریب داد.  قبل از جام‌جهانی از عملکردت انتقاد می‌کردند، اما در این دو بازی تقریبا خوب بودی. در بازی مکزیک گل زدی، مقابل پرتغال هم غیر از پنالتی وضعیت خوبی داشتی... من خودم را برای این بازی‌ها آماده کرده بودم. تقریبا شرایطم ایده‌آل بود. در جام‌جهانی کسی که بتواند از لحاظ روحی و روانی خودش را آماده کند برنده است. فکر می‌کنم تا حدود زیادی به وظایفی که کادر فنی خواسته بود عمل کردم.  در بازی با پرتغال در غیاب علی دایی بازوبند را تو بستی، تجربه کاپیتانی تیم ملی در جام‌جهانی چطور بود؟ این چیزها اصلا مهم نیست. کاش گل نمی‌زدم ولی تیم ملی امتیاز می‌گرفت. حتی بودن یا نبودن در ترکیب هم برایم مهم نبود. اصل، موفقیت تیم بود که متاسفانه اتفاق نیفتاد.  شما بعد از بازی با پرتغال، از بازی‌های ملی خداحافظی کردید، چه زمانی تصمیم گرفتید، این کار انجام دهید؟ من از سال 71 در اردوهای مختلف تیم ملی حضور داشتم و بعد از چندین سال واقعا خسته شده بودم. بعد از بازی پرتغال که مصدوم هم شدم، فکر کردم و به این نتیجه رسیدم از بازی‌های ملی خداحافظی کنم. من 32 سالم بود که 14 بازی ملی‌ داشتم از 32سالگی تا 37سالگی که در تیم ملی بازی کردم تقریبا 70 بازی اضافه شد، این نشان‌دهنده این است که تحولی‌ در فوتبال ایجاد شد.  اوضاع تیم ملی در جام‌جهانی 2014 را چطور می‌بینید؟ تیم ملی همان مشکلات سال 2006 را دارد، اما یک تفاوت این است که بازیکن مصدوم که در ترکیب اصلی تیم ملی باشد، در تیم ملی حاضر وجود ندارد. مشکلات خستگی بازیکنان در همه سال‌ها وجود دارد. اردوی تیم ملی طبق آن چیزی که کی‌روش خواسته در حال برگزاری است، نبود بازی‌های تدارکاتی هم بیشتر به سلیقه سرمربی تیم ملی برمی‌گردد، مطمئن هستم می‌شد تیم‌های قوی‌تری پیدا کرد، اما سرمربی تیم ملی می‌خواهد بدون بازی تدارکاتی با تیم‌های حاضر در جام‌جهانی به این مسابقات برود. من امیدوار هستم تیم ملی در جام‌جهانی نتایج خوبی بگیرد. به نتایج تیم ملی در جام‌جهانی خوشبین هستم و امیدوارم بتوانیم نتایج آبرومندی کسب کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.