حتی اگر فوتبالدوست نباشی
عسل عباسیان .روزنامهنگار
اگر فوتبالدوست نباشی، یا حتی از فوتبال منزجر باشی، باز هم نمیتوانی از بازیهای جامجهانی چشم بپوشی. هیجان، شادی و شور و شوقی که این بازیها در بین همه میپراکند، وادارت میکند لااقل بازیهایی که یکطرفش غولهایی مثل اسپانیا، آرژانتین، آلمان، پرتغال، مکزیک یا برزیل هستند را تا حدی دنبال کنی. اگر فوتبالدوست نباشی یا حتی دویدن 22نفر روی چمنهای سبز در 90 دقیقه به نظرت ابزوردترین اتفاق جهان باشد، باز هم، یک ماهِ جامجهانی را میتوانی در کنار رفقایت تخمه بشکنی، بازیها را دنبال کنی و با گلزدنها و گلخوردنها و برد و باختها آدرنالین خونت بالا و پایین شود. فرقی ندارد عاشق فوتبال باشی یا نباشی، جامجهانی اتفاقی نیست که بتوان از آن چشم پوشید، مثلِ یک کارناوال است... حتی اگر بخواهی از کنارش عبور کنی، باز در لحظاتی شور و هیجانش تو را در بر خواهد گرفت و حتی برای یک ماه، با فوتبال، رفیقت خواهد کرد. بماند که حالا «ایران» هم سهمی در این کارناوال دارد و این خودش به اندازه کافی تو را همراه جهانیان میکند تا لااقل به اندازه 270 دقیقه خیره به تلویزیون، قلبت برای توپی که بین 22نفر در حال دریبل، پاس یا شوتشدن است،
بتپد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.