|

هفت سال شکاف در فلسطین؛ از دیدگاه «فتح و حماس»

ترجمه پریسا فرهادی

پس از اینکه حماس در سال 2006 انتخابات مجلس را برد، تنش‌ها بین دو گروه فتح و حماس شدت یافته است. حماس توسط ایالات‌متحده، اسراییل، اتحادیه اروپا، کانادا و ژاپن در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار گرفته است. بعد از رای‌گیری، تحریم‌ها علیه فلسطین اعمال شد و کمک‌های خارجی به حالت تعلیق درآمد. در سال 2007 نبرد طولانی در نوارغزه منجر به کشته‌شدن ده‌ها نفر شد. در 14ماه ژوئن همان سال رییس‌جمهور محمود عباس دولت را منحل کرد. فتح کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه غربی را در دست گرفت و اداره غزه نیز در کنترل حماس بود. شکاف سیاسی با جدایی جغرافیایی فلسطینی‌ها آمیخته شده و باعث خشم و ناامیدی بسیاری شده است. در ادامه از زبان دو سیاستمدار فلسطینی که خود را در سمت اشتباه شکاف یافته‌اند، می‌خوانیم: فیصل ابوشهلا، از اعضای فتح و عضو شورای قانونگذاری فلسطین در غزه من آنچه را که هفت‌سال پیش به‌عنوان دومین «نکبت» در فلسطین اتفاق افتاد را به یاد دارم. اولین «نکبت» در سال 1948 رخ داد هنگامی که صد‌هاهزار فلسطینی در جنگی که در پی اعلام استقلال اسراییل به‌وقوع پیوست، از خانه‌های خود رانده شدند. برای اولین‌بار بود که چنین جدایی‌ای در جامعه فلسطین اتفاق می‌افتاد. با وجود تفاوت‌های مذهبی و منطقه‌ای فلسطینی‌ها عموما یکپارچه و متحد بودند. کودتا، غزه و کرانه باختری را جدا ساخت و این باعث تضعیف آرمان فلسطین شد و تنها اسراییل بود که از این ضعف سود می‌برد. من در غزه به‌عنوان طرفدار حکومت پارلمانی در حال انجام وظیفه بودم. آن‌موقع نیز کشمکش‌هایی بین فتح و حماس وجود داشت. حماس قادر به مدیریت دولت و پرداخت حقوق نبود و کشورهای اروپایی و سازمان‌های بین‌المللی آن را به رسمیت نمی‌شناختند. اینها منجر به درگیری شد و حماس برای پایان‌دادن به کشمکش‌ها به زور و خشونت متوسل شد. من اهل غزه هستم و در غزه زندگی می‌کنم. تصمیم گرفتم که در این شهر بمانم و خانه، خانواده و دوستانم را ترک نکنم. و با وجود پیشنهادهای بسیار از رفتن به کرانه‌باختری امتناع کردم. از هنگامی که فتح در غزه، یک حزب ممنوعه تلقی شد، اوضاع سخت‌تر شد. نمی‌خواهم پرونده قدیمی را دوباره باز کنم ولی بسیاری از رهبران فتح در غزه دستگیر شدند، با آنها با خشونت برخورد و اموالشان توقیف شد. من به این دلیل که عضو شورای قانونگذاری بودم امنیت بیشتری داشتم. در حال حاضر وضع بهتر است ولی ما هنوز نمی‌توانیم دفاتر خود را باز کنیم و اموال خود را پس بگیریم. دوست ندارم راجع‌به گذشته صحبت کنم. دوست دارم راجع‌به آینده صحبت کنم زیرا که ما خواهان مصالحه هستیم. در ماه می ‌سال 2011 ما توافقنامه‌ای را امضا کردیم و همچنین در بیانیه دوحه در فوریه 2012 که متاسفانه اجرا نشد. جلسه آخر در 14ماه می‌ (امسال) در مصر برگزار شد که طی آن هر دو حزب توافق کردند در جهت تحقق مصالحه در سه‌ماه گام‌های مشخصی بردارند. تا 14آگوست ما باید یک دولت متحد داشته باشیم و تاریخ انتخابات را مشخص کنیم و من به این مساله امیدوارم. انوار زبون، از اعضای حماس و عضو شورای قانونگذاری فلسطین در کرانه‌باختری در زمان جداشدن من در اسراییل زندانی بودم چون بعد از انتخابات سال 2006 چندین نفر از اعضای شورا و بعضی از وزرا در کرانه غربی بازداشت شده بودند. ما در زندان از اخبار باخبر شدیم و همکاران ما در نوارغزه به ما گفتند نامه‌هایی به محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطین، نوشته‌اند و در آن از اعمال محمد دهلان، رهبر وقت فتح در نوار غزه شکایت کرده‌اند، ولی او این نامه را جدی نگرفت. به نظر من محمد دهلان نقشه بزرگی برای حذف ریشه‌های حماس در غزه و کرانه غربی و پایان‌بخشیدن به مقاومت در سر داشت. این نقشه در نوار غزه با شکست مواجه شد ولی در کرانه غربی با موفقیت انجام شد. من در سال 2010 از زندان آزاد شدم ولی هشت ماه بعد دوباره بازداشت شده و یک سال در بازداشت بدون محاکمه به‌سر بردم. هنوز هم با آنکه شش‌سال از خودمختاری گذشته است نیروهای امنیتی اسراییل و فلسطین به بازداشت‌ها ادامه می‌دهند. خانه‌ها و خودرو‌های ما مورد تفتیش قرار می‌گیرند. برای ما هیچ امنیتی وجود ندارد. زندگی سرشار از دشواری‌هاست. من یک عضو شورا هستم و با این وجود اجازه گشایش دفترم را ندارم. آنها دایم بر سر کارها و وظایف ما در کرانه غربی مانع‌تراشی می‌کنند و کسانی که با من تماس می‌گیرند، بازداشت می‌شوند. ما خواهان یک صلح واقعی در کرانه غربی هستیم. ما بارها به نقطه اجماع رسیدیم ولی ناگهان همه چیز از هم فروپاشید. البته با این وجود هنوز امیدوارم این دولت تکنوکرات دوباره حیات را از سر بگیرد. آنها ادعا می‌کنند که دولت جدید مستقل خواهد بود اما به نظر من دیگر هیچ فلسطینی مستقلی وجود ندارد، همه مردم هوادار این گروه یا آن گروه هستند. من همچنین خواهان انجام انتخابات همین امروز هستم، نه فردا. اما اگر ما خواهان دموکراسی هستیم مردم باید برای ابراز نظراتشان آزاد باشند. می‌خواهم که مردم کرانه غربی احساس امنیت کنند اما این امر تا زمانی که زندانیان سیاسی وجود دارند ممکن نیست. لازم است به مردم این اطمینان را بدهم که دیگر برای انتخاب‌کردن آنچه که خواسته‌اند بازداشت نخواهند شد. در زمینه صلح، می‌دانم که از طرف آمریکا یا اتحادیه اروپا وتو خواهد شد. همه این عوامل بر روابط بین فلسطینیان تاثیرگذار خواهد بود. ما نمی‌توانیم به قدرت‌های خارجی اعتماد کنیم.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.