|

آینه

اعتماد گفت‌وگو / عبدالله نوری: آیت‌الله طاهری همیشه پیشرو ‌بود آقای طاهری در اختلافات فکری اصفهان طرف دعوا نبودند. در مباحث عقیدتی ایشان هیچ‌وقت مورد بحث قرار نمی‌گرفتند. برای او چارچوب علمی، ایمانی و مبارزاتی امام مطرح بود... انقلاب که پیروز شد مثل همه‌جا ایشان هم احساس مسوولیت کردند که نهادهای انقلابی شکل بگیرد و پیگیری‌کردند تا کارهایی که لازم است، انجام شود. چه‌بسا در آن دوران جریانات چپ افراطی یکسری حرکات تندی می‌خواستند بکنند که آیت‌الله طاهری در برابر این جریانات حضور فعال داشتند و نفر اول بودند. تهران هم هروقت می‌خواستند در اصفهان به کسی مراجعه کنند با آیت‌الله طاهری مشورت می‌کردند و نظر ایشان را می‌خواستند. مثلا برای تعیین استاندار، تشکیل سپاه، جهاد و... در همه این‌تصمیم‌ها ایشان نماینده معتمد مردم اصفهان بودند. در مسایل مختلف ایشان نفر اول و چهره مردمی بودند. مثلا در انتخابات خبرگان کاندیدا می‌شدند و به علت مقبولیت تام فاصله زیادی با نفر دوم داشتند. در جنگ و جبهه هم نفر اولی بود که از رزمندگان حمایت می‌کردند. چه بسیار کمک‌های مردمی را جمع‌ و در جبهه‌ها حضور پیدا کرد. نیروهای مختلف مردمی را برای جبهه بسیج کرد البته دیگران هم بودند؛ روحانی و غیرروحانی ولی نفر اول آقای طاهری بود و این نقش بی‌بدیل غیرقابل‌کتمان است. رسالت یادداشت: «اصولگرایان؛ ضرورت خروج از رخوت سیاسی»؛ امیر محبیان مدت‌هاست که نوعی از سکوت بر فضای جریان اصولگرایی حاکم است... پس از انتخابات ریاست‌جمهوری سال92 عملا همان‌گونه که انتظار می‌رفت فضای دوقطبی اصولگرا-اصلاح‌طلب تحت‌الشعاع دوقطبی اعتدال- افراط قرار گرفت. همین امر تا حدودی باعث شد که مباحث چالشی میان این دوجناح به حاشیه رود... با ضرباتی که از دوم‌خرداد76 به جایگاه جامعتین... وارد شد و سپس بعضی از جریانات تندرو درون اصولگرایان محوریت جامعتین را زیر سوال بردند؛ عملا نقش این محور در رهبری جریان اصولگرا کاهش یافت. با کاهش نقش جامعتین وزن ایدئولوژیک جریان اصولگرا به صورت قابل مشاهده‌ای کاسته شد... برای هرگونه حرکت آتی لازم است جایگاه جامعتین در جریان اصولگرا مجددا بازسازی شود... ادامه این رخوت سیاسی به مصلحت نیست؛ از سوی دیگر ورود به چالش‌ها بدون برنامه و ساماندهی مناسب، به‌واقع برنامه‌ریزی برای شکست است. به‌زودی فضای لازم برای خروج از رخوت فراهم خواهد شد و آن نزدیکی به زمان فعالیت برای انتخابات مجلس است. از هم‌اکنون باید برای ورود هوشمندانه و سامان‌مند به فضای سیاسی آماده شد والا در غیر این صورت تغییرات باقیمانده موقعیت اجتماعی اصولگرایان را با مخاطره روبه‌رو خواهد کرد. کیهان «توضیح وزارت ارشاد و سوال کیهان: چرا از مسوولیت قانونی طفره می‌روید؟» معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد در واکنش به خبر ویژه و گفت‌وشنود روز شنبه 10خرداد توضیحی ارایه کرد. در توضیح... آمده است: ‌«... 1- در پی درگذشت صاحب امتیاز نشریه «ایران فردا» و با توجه به رفع توقیف این نشریه (به استناد رای مورخ 88/11/19 شعبه 1083 دادگاه عمومی جزایی تهران) هیات محترم نظارت بر مطبوعات در جلسه مورخ 92/4/24 با انتقال امتیاز به نماینده ورثه قانونی متوفی، موافقت کرده است. همچنین پرونده مدیرمسوول معرفی‌شده هنوز در هیات محترم مطرح نشده است و انتشار این نشریه در چارچوب ماده14 قانون مطبوعات صورت می‌پذیرد. 2- نشریه «زنان» در جلسه مورخ 86/11/28 هیات محترم نظارت بر مطبوعات لغو پروانه شده است. صاحب امتیاز آن در اردیبهشت سال بعد تقاضای انتشار نشریه‌ای جدید تسلیم کرده است. هیات محترم نظارت بر مطبوعات نیز با توجه به نوبت طرح، در جلسه مورخ 92/9/18خود با انتشار نشریه «زنان امروز» موافقت کرده... بنابراین انتساب این مجوزها به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌ویژه سیاق عبارات و ادبیات آن روزنامه می‌تواند مصداق عناوین مجرمانه نشر اکاذیب، تهمت و تشویش اذهان‌عمومی باشد و ضمنا نشانگر میزان اطلاع از قانون مطبوعات در مرجع صدور مجوز نشریات است... همان‌طور که ملاحظه می‌فرمایید مورد اول در دولت دهم انجام پذیرفته...» درباره این واکنش، توضیحاتی ضروری به‌نظر می‌رسد: ... صورت مساله اصلی این است که در برابر برنامه‌ سازمان‌یافته دشمنان نمی‌توان از خود سلب مسوولیت کرد و مثلا توپ را در زمین قوه‌قضاییه، یا هیات نظارت بر مطبوعات یا دولت قبلی و... انداخت... اجازه تجدید حیات نشریات زنجیره‌ای توقیف شده- مثلا در پوشش مجوز تازه و اردوکشی همان تیم‌های مفسد به نشریات جدید- عملی مجرمانه و ضدامنیت ملی و خیانت به جمهوری‌اسلامی است از سوی هر نهادی که صورت گیرد؛ خواه در دولت قبلی و خواه در دولت فعلی. جوان یادداشت: «مغالطه شلاق و بهشت»؛ کبری آسوپار سوال اول این نیست که آیا می‌توان انسان‌ها را با شلاق به بهشت برد یا خیر؛ بلکه سوال اول آن است که چه کسی مدعی شده می‌توان با شلاق مردم را به بهشت برد که حال بتوان درباره درستی یا نادرستی آن قلم زد و سخن راند؟! مغالطه «پهلوان پنبه یا مرد پوشالی» اینگونه است که فرد در مواجهه با گزاره‌ای که نمی‌خواهد آن را بپذیرد و استدلالی هم در رد آن ندارد، مدعای ساخته‌وپرداخته ذهن خود را به جای مدعای اصلی جا زده و رد می‌کند... حد مغالطه... آنقدر بالا هست که می‌توان با کمی شوخ‌طبعی، یک عنوان به فهرست مغالطه‌های موجود در علم منطق اضافه کرد و آن را مغالطه «شلاق و بهشت» نامید!

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.