نباتداغ
پوریا عالمی : دوُروبر میدان هفتادودوم نارمک داشتم دوُردوُر میکردم که شاید بعد از 9سال بفهمم آقای احمدینژاد از کجا خرید میکند که برای خودش ارزان تمام میشد برای ما گران، که یکهو یک برادر ورزشی موتورسوار یک برگه انداخت توی آمبولانس. برگه اعلان و دعوت به همایش دلواپسها بود. اینشکلی: زیرش هم نوشته بود «دلواپسی از گرهزدن چرخ زندگی مردم به مذاکرات هستهای». خب. خیلی تابلو داشتند آدرس غلط میدادند. چون تا آنجا که ما دیدیم دولت قبل که میخواست چرخ زندگی مردم بچرخد، چوب گرانی و فساد اقتصادی و تورم و اختلاس و سلین دیون و انحرافی را گذاشت لای چرخ زندگی مردم. یعنی زندگی مردم از حالت چهارچرخه دوران خاتمی تبدیل شد به سهچرخه بعد هم که دلار و طلا گران شد و تحریم و قطعنامه کاغذپاره شدند وضعیت زندگی مردم شد دوچرخه و دوسال آخر هم که بهخاطر فشار اقتصادی عملا مردم داشتند تکچرخ میزدند. ولی با تمام اوصاف من چیزی نگفتم. آدرس غلط را گرفتم و گفتم بگذار ببینم به کجا میرسم. شاید شانس هم زد و آدرس غلط ما را هم برد بغل سلین دیون، همسایه شدیم. یا شاید آدرس غلط ما را برد دم جنگیر معروف انحرافی و طرف دوخط
نوشت بخت ما هم باز شد و زد پولشویی کردیم. یا شاید آدرس غلط ما را برد دم ارز دارو، باهاش پورشه وارد کردیم بعد با پول بادآوردهاش رفتیم پنتهاوس خریدیم برای این و آن. با چنین خیالاتی دنبال آدرس غلط میگشتم که رفتم و رفتم و رفتم تا خوردم به یک در بسته. از آمبولانس پیاده شدم و در زدم. تقتق. - کیه؟ - من آمبولانسچی هستم. بهم آدرس غلط دادند که بیایم اینجا دلواپس شم. - دلواپس چی ننه؟ - راستش نمیدانم. الان جدیدا اول دلواپس میشوند بهصورت اتوماتیک، بعد میگردند ببینند برای چی دلواپس بشوند خوبه. مثلا دیروز هستهای دلواپس شده بودند، بعد که دیدند مذاکرات هستهای دلواپسی ندارد و باعث دلگرمی مردم هم شده، پس بهتره برای خود مردم دلواپس بشویم که ردخور نداشته باشد. - ببین ننه. من که نمیفهمم شما چه میگویی. ولی اگر واقعا دلواپسی و دلشوره داری که یک نباتداغ درست کن و برو در افق گم شو تا پایان تاثیرگذاری داشته باشی.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.