هاله همیشه با من است
آسیه شامخی . دختر هاله سحابی
نگاهی داشت به وسعت بیکرانهها، پر رمز و راز، پرسشگر و کنجکاو، صاف و ساده، همچون آینه که هرگاه در آن نگاه میکنی باطن خود را در آن میبینی. با نگاهش با تو صحبت میکرد و به حرفهایت گوش میداد. با نگاهش به تو اطمینان خاطر میداد و تو را دعوت به آرامش میکرد. با نگاهش دلت به لرزه درمیآمد، چون حس غریب و ناشناختهای در آن میدیدی. در نگاهش تناقضهای شیرینی وجود داشت؛ گاهی اشک و غم و گاهی شادی و شیطنتهای کودکی و گاهی هم پختگیهای بزرگسالی. در نگاهش شور و نشاط جوانی و دلسوزی مادرانه موج میزد. در چشمهای مهربان هاله، نگرانی بیانتها و آرامشی نهفته را با تمام وجود حس میکردی. میگویم «هاله»؛ چرا که در خانه همیشه او را هاله صدا میکردیم. در نگاهش برق خاصی سرشار از احساس بود، در نگاهش همه چیز دیده میشد. او نگران بود، نه برای خود که برای دیگران. همه نگران خود هستند و او همیشه نگران دیگران بود. همه از غم خود میگریند و او از غم دیگران. همه به آینده خود میاندیشند و او به آینده دیگران. دیگران همه چیز را برای خود میخواهند و او همه چیز را برای آدمهای دیگر میخواست. آن نگاه را هیچگاه از یاد نمیبرم حتی اگر برای
همیشه در زیر پلکهای بسته باشد. هاله بهترین دوستم بود و هنوز این آخرها که رشته نقاشی میخواندم، هاله در رنگگذاریها و امتحان، خیلی کمکم میکرد... من مرگ هاله را باور نکردهام و فکر میکنم هاله از پیشم نمیرود و همیشه با من است...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.