تفرجگاه «چم رزان»
ترجمه: سامان سلیمانی
مامجلال نیز از هر طرفی که عبور کنند توقفی میکند که به خانوادهها سلام کند و سر صحبت را با آنها باز میکند و با آنها میخندد تا او نیز با خوشیهای درونیشان سرمست شود. به جایی رسیدیم که تفرجگاه بود، آبشار از بالای کوه پایین میآمد، چادری برای استقبال از مامجلال و میهمانانش آماده شده بود که خواستهها و علایق و سنن متفاوتی داشتند، به محض اینکه نشستیم برایم توضیح داد و گفت: «اسم این منطقه «چم رزان» (رودخانه رزان) است»، این منطقه، اولین مرکز فعالیت نظامی طالبانی در سال ١٩٦١ برای دفاع از کردستان در مقابل نیروهای رژیم بوده است، امروزه نیز بنا به خواست یکی از پیشمرگههایی که بعدا شهید شدند، تبدیل به تفرجگاه شده است، زمانی که از رهبر و رفیقش مامجلال خواست که این منطقه به علت زیبایی طبیعتش تبدیل به تفرجگاه شود، این خواستهاش عملی شد و اسم شهید نیز بر این تفرجگاه گذاشته شد، در این قسمت رییسجمهور عراق از شعلهورشدن قیام کرد در زمان عبدالکریم قاسم صحبت میکنند. آرزوی جلال طالبانی برای ملاقات با ملامصطفی بارزانی رهبر حزبش، در درونش زنده بود، زیرا همچنان که در قسمت قبلی توضیح دادیم بارزانی فقط رهبر یک حزب کردی
نبود، بلکه نماد آزادیخواهی انقلابی ملی و مدافع حقوق ملت کُرد بود و یکی از ستونهای جمهوری کردی مهاباد نیز بود، این حکومت یا جمهوری مهاباد گرچه دوام چندانی نداشت، اما بهعنوان یکی از نمادهای آرمانهای کرد قلمداد میشود که حکومت مستقل خود را دارا باشند. طالبانی هنوز آن کلمه رمز را به یاد دارد که برای دیدن رهبرش بارزانی همچون کلمهای جادویی درها را به رویش باز کرد، عملیشدن این آرزو هم دو سال به طول انجامید. چون دبیرکل اتحادیه دانشجویان کرد بود، برای شرکت در جشنواره جوانان و دانشجویان جهان در مسکو سال ١٩٥٧ و بهعنوان عضوی از هیات عراقی دعوت شد تا حدی یقین پیدا کرده بود که اینبار بارزانی را ملاقات میکند. طالبانی میگوید: «قبل از اینکه برای شرکت در جشنواره جوانان جهان در سال ١٩٥٧ به مسکو بروم، راجعبه سفرم به پایتخت اتحاد شوروی و عزمم برای دیدار؛ نامهای به بارزانی نوشته بودم، از طریق فرد ایرانی که در آلمان غربی بود نامه را ارسال کردم، همچنان که هنوز آن کلمه رمز را به یاد دارم که در سال ١٩٥٥ نجفی از طرف بارزانی برایم آورد.» ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.