|

بیمارستان فوق‌تخصصی محک، وامدار فداکاری‌های «پروانه وثوق»

مادری در لباس استاد

عظیم مهرور . رییس بیمارستان فوق‌تخصصی سرطان کودکان محک

به‌راستی که نوشتن از استاد عزیزم، پروفسور «پروانه وثوق» دشوار است. همه شاگردان، ایشان را مادر معنوی و الگوی علمی خود می‌دانند و فقدان او برای جامعه پزشکی بسیار دشوار است. زنده‌یاد دکتر «پروانه وثوق» عاشقانه زیست و عاشقانه برای کمک به کودکان مبتلا به سرطان تلاش کرد و تمامی زندگی و وقت ارزشمند خود را صرف خدمت به بیماران کرد و اکنون در ذهن و قلب دوستدارانش زنده است. بیمارستان فوق‌تخصصی محک، وامدار فداکاری‌ها و زحمات اوست؛ او که سرشار از روحیه همکاری بود، برای بیمارانش از جان مایه می‌گذاشت، متدین و بدون تکلف بود و برای بیماران نه پزشکی، بلکه مادری می‌کرد. دکتر «وثوق» در کنار علم و دانش و تخصص، سرشار از امید و شادی و عشق به زندگی بود و همیشه سرزندگی و امیدواری را به همه هدیه می‌داد. در بیمارستان محک تمامی متخصصان و پزشکان به سرپرستی علمی ایشان با اتکا به خرد جمعی با مشورت و همراهی هم تمامی مراحل درمانی بیماران را دنبال می‌کردند و ایشان با اینکه داوطلبانه (بدون دریافت حقوق)، هرروز در محک خدمت می‌کردند، زودتر از همه پزشکان می‌آمدند و دیرتر از همه، بیمارستان را ترک می‌کردند و اینگونه بود که نگاهش، عملش و حرف‌هایش، آموزش‌بخش شاگردانش بوده است. در حقیقت دکتر «وثوق» در بیمارستان محک مدرسه‌ای ایجاد کرد و با آموزش دانش و تخصص همراه با عشق و انسان‌دوستی به پزشکانی که امروز در محک به درمان کودکان می‌پردازند، یاد خود را جاودان ساخت. به‌عنوان یکی از شاگردان این استاد فرزانه که از سال 1386 تا اردیبهشت 1392 که بدرود حیات گفت، هرروز همراه ایشان و با بهره‌مندی از آموزه‌های علمی و اخلاقی‌شان، در خدمت کودکان مبتلا به سرطان در محک بودیم. با ایشان پیمانی از صمیم قلب دارم که صبر، تلاش و عشق بی‌پایانی را که از او آموختم، بی‌دریغ نثار فرزندان این خاک کنم. تلاش‌های این استاد فرزانه در مسیر رشد و اعتلای دانش پزشکی و حمایت از بیماران همواره جاودان خواهد بود. یادش گرامی.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.