|

روایت الهام پاوه‌نژاد از بازی در شاهگوش

«دکتر زرین زوزنی شخصیت پیچیده ولی بسیار آشنایی ‌است. زنانی که با سیلی روی خود را سرخ نگاه می‌دارند تا از گزند حرف عوام و دغدغه‌های رایج در جامعه در امان بمانند. حتی زنی که در عین حال که تحصیلکرده و متجدد و موفق و امروزی است باز از نگاه عوام هراس دارد.» این توصیف الهام پاوه‌نژاد از کاراکتری است که در شاهگوش به نمایش گذاشته. با او زمانی که تیمار‌دار پدرش در بیمارستان بود درباره بازی‌اش در سریال شاهگوش گپ کوتاهی زدیم. چه‌چیزی باعث شد با پروژه شاهگوش همکاری کنید. متن یا نام آقای میرباقری؟ به‌نظرم کارگردانانی که آگاهی و اشراف کامل به کارشان داشته باشند و ارتباط با بازیگر را بشناسند بسیار محدودند و هر بازیگری که همکاری با آقای میرباقری را تجربه کرده باشد، مترصد و مشتاق همکاری مجدد با ایشان است. سابقه همکاری‌ام در پروژه «یلدا» مسبب آشنایی‌ام با ایشان بود و خوشحالم که کارگردان سختگیری مثل آقای میرباقری به میزانی از این همکاری رضایت داشتند که مرا برای کار بعدی دعوت کنند. زمانی که مرا برای این پروژه خواستند هنوز متن کامل حاضر نبود ولی تجربه خوب کار قبلی و اعتمادی که به ایشان داشتم و با توضیحات کامل و مفصل، نقش را پذیرفتم. خودتان فکر می‌کنید نماد چه قشری از جامعه در شاهگوش هستید؟ دکتر زرین زوزنی شخصیت پیچیده ولی بسیار آشنایی است. زنانی که با سیلی روی خود را سرخ نگاه می‌دارند تا از گزند عوام و دغدغه‌های رایج در جامعه در امان بمانند. حتی زنی که در عین حال که تحصیلکرده و متجدد و موفق و امروزی است باز از نگاه و افکار عوام هراس دارد. زنان زیادی در جامعه ما هستند که با معضل زرین زوزنی روبه‌رو هستند، یعنی همسر یک فرد معتادند اما کمتر شاهدیم که به‌خاطر علاقه پای آنها بمانند و بیشتر مشکلات دیگری است که آنها را مجبور به ادامه زندگی می‌کند، چرا به آن ابعاد نپرداختید یا برای خودتان سوالی در این مورد پیش نیامد؟ این قصه داستان فرد نیست که به ریز مشکلات شخصیت‌ها بپردازد. در حدی که نیاز قصه بود به گذشته عاشقانه، فرزند و نگرانی‌های محیطی دکتر زوزنی، در این زوج پرداخته شد. فکر می‌کنم بیش از این احتیاجی نبود. قصه از یک داستان ساده و جزیی و بسیار متداول آغاز می‌شود و به‌مرور بسط و گسترش پیدا می‌کند و به محیط و اجتماعی که در آن زندگی می‌کنیم می‌رسد. خطاهایی که هرکداممان داریم و هریک به دلیلی بر آن سرپوش می‌گذاریم. این قصه داستان فرد نیست. دغدغه‌های اجتماعی و شخصی شما چقدر در این کار وجود داشت؟ مهم‌ترین ویژگی و خصلت این قصه برای من نگاه تیز به حوادث و به‌چالش‌کشیدن تمام اقشار جامعه است. یک تصادف ساده می‌تواند از خطاهای پنهانی پرده بردارد. می‌فهمیم که در یک جامعه چقدر حوادث و اشتباهات به هم گره خورده‌اند. یکی از شاخص‌ترین خصلت‌های این داستان به‌چالش‌کشیدن تمامی اقشار است و این یعنی شکستن تابوهایی که سال‌هاست رسانه‌ها توان و جرات به‌نمایش‌کشیدن آن را ندارند. انسان جایزالخطاست و این یک قانون طبیعت است. متاسفانه رسانه‌ای مثل تلویزیون همیشه از این به‌تصویرکشیدن واهمه دارد؛ اشتباه‌کردن در جایگاه نیروی انتظامی، هنرمند، سیاستمدار، ورزشکار، پزشک و... . خیلی طبیعی است اما چگونگی واکنش به این اشتباه می‌تواند برای مخاطب الگوی رفتاری باشد. اینکه ما همیشه نگرانیم پلیس یا قاضی یا شخصیت‌های مهم اجتماعی اشتباه نکنند غیرعادی است. شخصیت‌های نمایشی تلویزیونی یا سیاه هستند یا سفید و به همین دلیل و ویژگی است که شخصیت‌ها باورپذیر نیستند. نکته آخر؟ امیدوارم رسانه ملی متوجه و آگاه به این امر باشد که در حال از دست دادن کارگردانان مولف و برتر خود، به‌دلیل سختگیری‌های سلیقه‌ای و ایجاد مشکلات سطحی مالی است. شاهگوش ثابت کرد اگر مخاطب، اثر را دوست داشته باشد، برای پیگیری و دیدن آن هزینه هم پرداخت می‌کند و با اعتماد به مولفان می‌توان با شبکه‌های ماهواره‌ای هم رقابت کرد... .

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.