ردای ریاست برازنده کدام قامت؟
فاطمه کلانتری
چهارمخرداد، آخرین مهلت مجلس لبنان برای انتخاب رییسجمهور این کشور است. فرصتی که اگر مغتنم شمرده نشود، لبنان بار دیگر همچون سال2007 وارد خلأ سیاسی خواهد شد. در این رابطه، مجلس تاکنون سهجلسه برگزار کرده که جلسه نخست، پس از بحثهای فراوان پیرامون انتخاب سمیر جعجع، با رای منفی نمایندگان به پایان رسید. جلسه دوم و سوم نیز به دلیل نرسیدن به حد نصاب، برگزار نشد. حال باید دید لبنانی که مستعد ورود به بحران است، پس از چالش تازه رفعشده انتخاب کابینه و تصویب بیانیه وزارتی، چگونه بحران حاضر، یعنی انتخاب رییسجمهور را از سر خواهد گذراند. از دیگر سو، لبنان در حالی روند تعیین رییسجمهور را طی میکند که تحولات اخیر سوریه، باعث ناآرامی و تنشهایی در این کشور شده است. بمبگذاریهای متعدد که دو مورد آن مقابل رایزنی فرهنگی و سفارت ایران صورت گرفت و یک مورد نیز موجب کشتهشدن محمد بهاء شطح، سیاستمدار مشهور لبنانی شد. مساله مهم دیگری که نباید در انتخاب رییسجمهور جدید لبنان از قلم افتد، دور یک میز نشستن ایران و ایالاتمتحده آمریکا، پس از سالها تنش و درگیری است. نمیتوان با قاطعیت در این خصوص که لبنان، یکی از محورهای
گفتوگو میان دو هیات دیپلماتیک بوده یا خیر سخن به میان آورد، اما در خبرها، موضعی از سوی یک مقام آمریکایی که خواسته نامش فاش نشود، جای تامل دارد. وی رییسجمهور آینده لبنان را حاصل توافق میان ایران و آمریکا دانسته است! در هفتههای اخیر، چند سناریو از سوی جریانهای سیاسی لبنان کلید خورد. دسته اول ردای ریاستجمهوری را بر قامت سمیر جعجع پوشانده بود، اما به نتیجه نرسید. جعجع که به هیچ عنوان نمیتوانست حمایت 8مارس را داشته باشد، دلخوش به حمایت 14مارس و گروههای راست افراطی وارد صحنه شد که تقریبا پیش از رایگیری، شکست این پروژه قابل پیشبینی بود. دسته دوم، برای ورود ژنرال میشل عون یا ژنرال جان قهوجی به کاخ بعبدا تلاش میکنند که این نیز مستلزم به اجماعرسیدن یکی از دو جناح 8مارس یا 14مارس است. درحالی که به نظر میرسد عربستان از رویکارآمدن یک رییسجمهور غیرنظامی در لبنان استقبال میکند، اما با توجه به گزینههای مطرح، انتخاب یک غیرنظامی بسیار دشوار مینماید. دیدارهای این روزها حاکی از آن است که افراد موثر و جناحها، همچنان در پی لابی و تلاش برای رسیدن به اجماع هستند. دیدار نبیه بری و ولید جنبلاط در حاشیه لغو جلسه
مجلس را میتوان یکی از همین نوع تحرکات دانست. دیدار جنبلاط، رهبر حزب سوسیالیست ترقیخواه از احزاب ائتلاف 14مارس و بری، دبیرکل جنبش امل از احزاب ائتلاف 8مارس در شرایطی صورت میگیرد که به واسطه ترور محمد شطح و نیز ادامه رسیدگی به پرونده ترور رفیق حریری، احتمال توافق میان دو جناح هر روز کمرنگتر از گذشته میشود. دسته سوم که گویا اقبال چندانی هم ندارند، به دنبال ابقای میشل سلیمان هستند. سیاستمداری که برای ماندن در مدار قدرت، در اظهاراتی محور مقاومت را هدف گرفت و باعث شد نماینده حزبالله، نشست گفتوگوهای ملی را تحریم کند. حتی این اقدام وی نیز نتوانست حمایت 14 مارس و عربستان را برایش به ارمغان بیاورد تا میشل سلیمان، پس از الیاس هراوی و امیل لحود، سومین رییسجمهور لبنان باشد که دوره ریاستش تمدید میشود. هرچند انتخاب رییسجمهور در جلسه چهارم، آرای به مراتب کمتری را نیاز دارد اما رییسجمهوری با پشتوانه آرای کم، بیشک نمیتواند ناخدایی خوب برای توفانهای سیاسی لبنان باشد. هرچند این روزها نام جان قهوجی، کموبیش در محافل انتخاباتی مطرح است، اما به نظر میرسد درصورت عدم اجماع هر یک از جریانهای سیاسی، شرایط میشل عون
برای به توافقرسیدن با هر دو جناح، مهیاتر از سایرین است و میتواند بهترین گزینه برای نشستن بر کرسی ریاستجمهوری باشد.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.