شجریان به مراسم بزرگداشت لطفی آمد
«خسرو آواز» در بزرگداشت «شهسوار تار»
شرق: یاران موافق همه جمع بودند؛ از شجریان و علیزاده گرفته تا هوشنگ و اردشیر کامکار. یارانی که به مراسم تشییع جنازه استاد تار ایران نرسیده بودند، غروب یکشنبه بیستویکم اردیبهشت خود را به مراسم بزرگداشت لطفی در مسجد جامع شهرک غرب رساندند. شاید در میان آنها، حضور محمدرضا شجریان بیش از همه به چشم میآمد؛ هنرمندی که در دوران طلایی چاووش در کنار لطفی آثاری به یادماندنی خلق کرده بود. شجریان که بهتازگی از سفر خارج از کشور برگشته در این مراسم شرکت کرد و در کنار حسین علیزاده در صف صاحبان عزا ایستاد. در میان غایبان مراسم باز عدم حضور هوشنگ ابتهاج (سایه) بسیار محسوس بود. هوشنگ کامکار، سرپرست گروه کامکارها نیز که به تازگی از تور اروپایی خود رسیده بودند بههمراه اردشیر کامکار برای شرکت در مراسم بزرگداشت لطفی خودش را رسانده بود. حسین علیزاده، علی مرادخانی معاون هنری، علیاکبر شکارچی، محمد سریر، داریوش طلایی، روزبه نعمتاللهی، کیوان ساکت، فخرالدین صدیق تعریف، محمد سریر، هادی منتظری، عباس سجادی، فاضل جمشیدی، بیژن بیژنی و محمدرضا طالقانی چهرههایی بودند که در این مراسم یادبود حاضر شدند و به روح آهنگساز
شناختهشده کشور ادای احترام کردند. احمد مسجدجامعی رییس شورای اسلامی شهر تهران از میهمانان ویژهای بود که در این مراسم از او صحبت کرد. مسجدجامعی با برشمردن برخی ویژگیهای آثار لطفی گفت: «ذات هنر ایرانی استاد محمدرضا لطفی بود و کارهای ماندگاری را به انجام رساند. او و دوستانش تلاشهای زیادی برای موسیقی کردند که سرانجام ارزشمندی برای ما داشت.» مسجدجامعی به سختی دورانی که لطفی و یارانش با پیریزی گروه موسیقی ستنی چاووش، موسیقی ایرانی را احیا کردند اشاره کرد و افزود: «در دورانی که موسیقی رو به انحطاط و افول گذاشته بود، لطفی و همچنین تعداد دیگری از هنرمندان تاب نیاورده و صدای اعتراض برآوردند و این اعتراض با تشکیل یک گروه موسیقی نمود پیدا کرد که چهرههای مطرحی در آن هنرنمایی میکردند و در دوران سخت جنگ با مردم همراه بودند. استاد لطفی مدیریت این گروه را برعهده داشت. استاد لطفی مدیر ویژهای بود. او توانست مهمترین شخصیتها را دور خود جمع کند و جوانانی را به عرصه موسیقی کشور معرفی کند که اکنون از بزرگترین اساتید موسیقی هستند. این در حالی است که شاگردان زیادی نیز بدون هیچگونه شهریهای در محضر استاد لطفی تلمذ
کردند. او، خود به تنهایی یک تئوریسین، یک مدیر ویژه و یک پژوهشگر گرانقدر برای موسیقی ایران بود. او بدون هیچ چشمداشتی به هیچکسی جز هنر ایران و اعتلای آن فکر نمیکرد.» رییس شورای شهر تهران نقبی هم به خاطراتش از لطفی زد و از زمانی گفت که برای گرفتن مجوز به دفتر او در زمان وزارتش آمده بود: «آخرین کاری که لطفی انجام داد مربوط به اواخر دهه 80 بود که مجموعهای از دفترهای نت موسیقایی بهجا مانده از عهد قاجار را بازخوانی و تایید کرد. او در این مجموعه سرودهای ملی و شأن نزول همه قطعات موسیقایی بهجامانده از عهد قاجار را بازسازی کرد و بعدها برخی از آن را اجرا کرد و یادم میآید وقتی برای انجام این کار برای او حقوقی در نظر گرفته شده بود و این حقوق نیز به او پرداخت نشد حتی یکبار هم سراغ ماجرا را نگرفت و کمترین عکسالعمل را هم درباره عدم پرداخت حقوق خود نداشت و این فعالیتی بود که استاد لطفی در دهه 80 برای موسیقی این سرزمین انجام داد.» وجه آموزشی لطفی موضوعی بود که مسجدجامعی هم در این مراسم به آن اشاره کرد و افزود: «شاگردان بسیاری در محضر این هنرمند تربیت شدند و به مدارج بالای هنری دست پیدا کردند. امیدوارم شاگردان
زندهیاد لطفی ادامهدهنده راه این هنرمند باشند.»
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.