|

سفر به خارج از عراق

ترجمه: سامان سلیمانی

طالبانی می‌گوید: «ملامصطفی بارزانی رهبر حزب هنوز در مسکو ساکن بود، ارتباط مستقیمی با حزب نداشت، حتی هیچ راهنمایی نیز نمی‌کردند، دفتر سیاسی بود که حزب را اداره می‌کرد، ابراهیم احمد دبیرکل حزب بودند، همچنین نوری شاویس عضو دفتر سیاسی. در تمام کنگره‌ها نیز بارزانی را بدون اینکه خودشان حضور داشته باشند به‌عنوان رهبر انتخاب می‌کردیم.» مرحله تحصیل در دانشگاه فرصت‌های زیادی به طالبانی داد که شاخص‌ترین آن سفری بود به خارج از عراق، حتی خودشان نیز این را می‌پذیرند و می‌گویند: «در اثنای تحصیل در دانشکده حقوق برای اولین‌بار سفری به خارج از عراق داشتم، که در سال ١٩٥٥ به‌منظور شرکت در کنگره جوانان و دانشجویان جهان در ورشو انجام شد، که من و تعدادی جوان کرد در هیات عراق حضور داشتیم، آنجا به‌عنوان جوانان کرد هدیه‌ا‌ی کردی به تعدادی از هیات‌ها دادیم. همچنین به ما اجازه دادند مراسمی برگزار کنیم و چند هیات جهانی را از کشورهای بریتانیا، فرانسه، هندوستان و کشورهای سوسیالیستی و لهستان و اتحاد شوروی و چین و سودان به آن دعوت کنیم، این هیات‌ها هیچ اطلاعی در مورد شرایط مردم کرد و بدبختی‌ها و مبارزاتش نداشتند. چند سخنرانی در مورد مساله کرد و مبارزه ملت کرد ارایه دادیم، به همین مناسبت رقص کردی نیز اجرا کردیم، اما تعداد دختران همراهمان کم بودند، بنابراین بشری برتو (که شخصیت مترقی عراقی بود و به مبارزه برای بهبود شرایط و کاستن از مشکلات زنان می‌پرداخت) به‌طور افتخاری لباس کردی به تن کرد و در فعالیت‌هایمان شرکت می‌کرد. از شناخته‌شده‌ترین کسانی که در این مراسم حضور پیدا کردند، شاعر مشهور ترک ناظم حکمت بود، که حضورش ارزش زیادی به مراسم ما و حتی کنگره داده بود. همچنین طالبانی گفت: «ما کردهای عراق تنها افرادی بودیم که به‌عنوان دانشجویان و جوانان کرد خودمان را معرفی کردیم، فقط ما فعالیت داشتیم، کنگره جوانان و دانشجویان جهان در ورشو درها را به سوی طالبانی باز کرد که به‌عنوان نماینده دانشجویان کرد فعالیت کند بر این اساس که دبیرکل اتحادیه دانشجویان کردستان بود، همچنان که به بهترین شکل ممکن مساله کرد را نمایندگی کرد، از تاثیرات آن نیز، طالبانی می‌گوید: «چین از من دعوت کرد که به آن کشور سفری داشته باشم، همچنان که یکی از اعضای عرب هیات عراقی را نیز دعوت کرده بودند، یعنی یک کرد و یک عرب را در کنار نماینده هیات‌های کشورهای دیگر دعوت کرده بودند، بعد از اتمام فعالیت‌های کنگره جوانان جهان در ورشو با قطار به سمت چین رفتیم و از اتحاد شوروی عبور کردیم.» مام جلال صحبت‌هایش را در مورد سفر تاریخی زندگی‌ خود ادامه‌ می‌دهد و می‌گوید: «به چین رسیدیم و یک ماه آنجا ماندیم و تحت عنوان دانشجویان و جوانان کردستان چندین فعالیت انجام دادیم.» موضوعی که آن زمان بیشتر از هر چیز دیگری ذهن طالبانی را به خود مشغول کرده بود، دیدار با ملامصطفی بارزانی رهبر قیام کرد و سمبل بزرگ مبارزه کرد و بسیاری از عراقی‌های غیرکرد بود، در این رابطه نیز می‌گوید: «در زمان بازگشتم از چین، در مسکو ماندم و تلاش کردم ملامصطفی بارزانی رهبر پارت دموکرات کردستان را که آن زمان آنجا ساکن بود ملاقات کنم، برای این ملاقات موفق نشدم، اما شخصیت مشهور عراقی محمد هاشم نجفی را دیدم، که در رادیو مسکو گوینده بخش عربی بود، ملاقاتمان تصادفی بود، چون بعد از اینکه از ملاقات با بارزانی ناامید شدم و آدرسش را پیدا نکردم و نمی‌دانستم چگونه پیدایش کنم، روزی در خیابان گورکی پیاده‌روی می‌کردم که سخنان دونفر را شنیدم که با زبان عربی لهجه عراقی با هم حرف می‌زدند، نجفی را از صدایش شناختم، چون روزانه برنامه اجرا می‌کرد و ما نیز به این رادیو گوش می‌دادیم، صدایش برایمان آشنا بود، برای همین از آنها جلو زدم و با عجله جلویشان ایستادم و گفتم: سلام استاد محمد مهدی، او به من گفت: من محمد مهدی نیستم، این را نیز برای این گفت که می‌خواست به دلایل امنیتی هویت خود را پنهان کند، من نیز گفتم: امیدوارم نگرانتان نکرده باشم، چون من از طریق صدایتان شما را می‌شناسم و روزانه از رادیو مسکو صدایتان را می‌شنویم، من نیز جوان کردی هستم که در جشنواره ورشو شرکت کرده بودم و بعد از آن به چین رفتیم و از آنجا برگشتیم، خودم را نیز به‌عنوان عضو کمیته مرکزی پارت دموکرات کردستان معرفی کردم و به او گفتم که بارزانی رهبرمان اینجاست و نامه مهمی به همراه دارم که بایستی به ایشان برسانم، امیدوارم برای ملاقاتش کمکم کنید، بعد اسم هتلی را که در آن مستقر بودم با شماره اتاق از من خواست و گفت: فردا به نزد تو می‌آیم، مشخص بود که از هویتم مطمئن شده بود، چون روز بعد از آن به دیدارم آمد و گفت که ملامصطفی اینجاست، اما این‌بار نمی‌توانی او را ببینی، هر نامه‌ای به همراه ‌داری من به او می‌رسانم، برای همین نامه را به او دادم، بعد از آن من را به رادیو مسکو برد و آنجا با اسم مستعار محمد امین مطلبی خواندم.» طالبانی می‌گوید آن زمان آرزو داشته است که بارزانی را ببیند و می‌گوید: «عملا آرزو داشتم بارزانی را در مسکو ببینم، اما وقتی که موفق به انجام این کار نشدم، اثری بر روحیه‌ام نگذاشت، چون نجفی که نامه‌ را از من گرفت امید زیادی به من داد و موقعی که برگشت توصیه‌هایی از طرف بارزانی برای حزب آورده بود، همچنین آدرس یک ایرانی را به من داد که در آلمان غربی ساکن بود و قرار شد از طریق پست ، حلقه ارتباطی ما و رهبر حزب شود. ادامه دارد

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.