|

آینه

جمهوری اسلامی سرمقاله: «باغ به جای شوره‌زار» [ با انتقاد از محتوای سخنان علم‌الهدی خطیب جمعه مشهد درباره وزیر ارتباطات] تاسف بالاتر این است که این ادبیات، عرصه سیاسی کشور ما را به شوره‌زار فحش و تشر تبدیل کرده و همین وضعیت موجب شده بسیاری از مردم به‌ویژه جوانان از محافل مذهبی فاصله بگیرند. به نماز جمعه‌ها و کاهش تدریجی شرکت‌کنندگان در آن بنگرید و به رسانه‌های مجازی که میدان گسترده اظهارنظر جوانان است سری بزنید و ببینید که واگرایی چگونه درحال گسترش است. اعتماد یادداشت: «من دلواپس چه‌چیزهایی‌هستم»؛ صادق زیباکلام هیچ‌کسی به اندازه من از تشکیل همایش «دلواپسی» در سفارت آمریکا به وجد نیامد... نمی‌شود که منتقدان سیاست‌های هسته‌ای دولت قبلی را به اتهام «تشویش اذهان عمومی» و «تبلیغ علیه نظام» به دادگاه احضار کنیم اما به مخالفان سیاست‌های هسته‌ای آقای روحانی نشان ذوالفقار و شیر و خورشید هم بدهیم. اگر قرار است چراغ برای نقد برنامه‌های هسته‌ای سبز شود و سبز بماند و بتوان برنامه‌های هسته‌ای را نقد کرد، در آن صورت نمی‌توان گزینشی برخورد کرد. اگر «دلواپسی»چی‌ها نگران آن هستند که در نتیجه کاهش سرعت برنامه‌های هسته‌ای‌مان و توافق با غرب به مملکت ضرر و زیان وارد خواهد شد و به آنها این حق باید داده شود که انتقاد و اعتراض‌شان را بنمایند، در آن صورت چرا اگر صادق زیباکلام‌ها معتقد بودند که اتفاقا به‌واسطه افزایش سرعت برنامه‌های هسته‌ای ماست که به مملکت ضرر و زیان هنگفتی وارد شده، آنان نتوانند این انتقاد را وارد کرده و جلوی اعتراضشان را ‌باید می‌گرفتیم؟ راستی را آن است که دوستان مخالف دولت در همایش «دلواپسی» تابویی را شکستند که منتقدان برنامه هسته‌ای سال‌هاست در حسرت و آرزوی شکسته شدن آن بودند. شخصا از «دلواپسی»چی‌ها واقعا تشکر می‌کنم. جوان گزارش: «چالش‌های حقوقی درمان خانواده زندانیان»؛ وحیده کریمی ساعت دو بعدازظهر روز یکشنبه است و ما در بیمارستان سینا به‌دنبال دختری می‌گردیم که زندانی‌بودن پدر مانع از مداوای او در یکی از بیمارستان‌های دولتی در شنبه‌شب‌گذشته شده بود. مانا دختر هشت‌ساله گزارش ما، در اتاق عمل است و مادر او پشت اتاق عمل در انتظار دوباره سالم دیدن فرزندش، نگاه و همه امیدش را به آسمان دوخته، اشک نمی‌ریزد اما حال مادر گواه ازحال پریشان دختر خردسالش است. مادر با چهره‌ای رنگ پریده و مستاصل به یک صندلی رنگ‌‌ورورفته تکیه داده و توان ایستادن ندارد. او تمام شب را بیدار بالای سر دختر کوچکش در بیمارستانی بوده که متخصصان آن حتی با دیدن وخامت حال مانا حاضر به بستری‌کردن بیمار نشده بودند... آنگونه که ما متوجه شدیم یکی از بستگان به‌دنبال دریافت رضایت از پدر مانا صبح زود به دادستانی مراجعه کرده که به او گفته‌اند مسوول مربوطه به اوین رفته، بروید آنجا و پیدایش کنید و از او بخواهید زندانی را بیابد و رضایت بگیرد... به‌راستی در شرایط اورژانسی، اگر پدر به دلایل مختلفی حضور ندارد، بیمارستان از لحاظ انسانی و پزشکی می‌تواند بگوید که باید رضایتنامه از طرف پدر داشته باشید تا کودک مداوا شود؟ جواب پیمان عطار، وکیل دادگستری به این سوال خواندنی‌است، عطار تاکید دارد که در مسایل اورژانسی و غیرمترقبه که دسترسی به اولیای کودک مقدور نیست قانون این اجازه را به بیمارستان داده در راستای وظایف قانونی و علمی خود نسبت به معالجه و جراحی و تجویز دارو و مسایل پزشکی کاستی از خود نشان ندهد. کیهان سرمقاله: «اسب و شمشیر را پس بده!»؛ حسین شریعتمداری آقای علی یونسی دستیار ارشد رییس‌جمهور در امور اقوام و اقلیت‌های دینی و مذهبی که به شیراز سفر کرده بود، با حضور در کنیسه یهودیان این شهر، سخنانی ایراد کرد که نه‌فقط با آموزه‌های اسلامی، بلکه با بسیاری از آموزه‌های پذیرفته‌شده در میان سایر ادیان الهی نیز مغایرت داشت... اساسا چه نیازی بود که آقای یونسی مسایل اختصاصی اسلام و تشیع را در جمع هموطنان یهودی مطرح کنند؟! اگر ایشان نسبت به مسایل یادشده درباره سینه‌زنی و عزاداری حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام توصیه‌ای دارند، به حکم عقل و شرع باید در جمع عالمان دینی مطرح فرمایند تا در صورت لزوم پاسخ روشنی نیز دریافت کنند... به‌یقین اینگونه نیست و منظور از «حکومت امروز بنی‌اسراییل»، همان رژیم جعلی و کودک‌کش اسراییل است که جناب دستیار ارشد رییس‌جمهور با گشاده‌دستی موجودیت آن را - احتمالا بی‌آنکه بخواهند و قطعا بدون آنکه بتوانند - به رسمیت شمرده‌اند! ... آقای یونسی درباره کوروش، تاریخ باستان ایران و سرگذشت قوم یهود و... نیز اظهارات غیرواقعی دیگری داشته است که می‌گذاریم و می‌گذریم. رسالت سرمقاله: «ادب و آداب پاسخگویی» سیدمسعود علوی اغلب منتقدان دولت یازدهم در حوزه اقتصاد، فرهنگ، سیاست داخلی و سیاست خارجی، نقدها و حرف‌های شفاف، روشن و مشفقانه‌ای دارند. اگر با دیده خریداری به این نقدها نگاه نشود و پاسخ‌های شایسته به آنها داده نشود، روی اعتماد مردم و نخبگان به دولت اثر‌گذار خواهد بود. به نظر می‌رسد صبر و حوصله رییس دولت و آستانه تحمل وی به‌گونه‌ای نیست که این اعتماد را پاسداری کند. حداقل انبوه رسانه‌های وابسته به دولت و هم‌پیمانان دولت باید این کاستی را جبران کنند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.