همچون قهرمانی به «کویسنجق » برگشتیم
ترجمه: سامان سلیمانی
من و تعدادی از دوستانم در کویسنجق بعضی اوقات کت معمولی (افندی) میپوشیدیم، برای همین بسیار عادی بود که در بغداد لباس کردی بپوشم، بغدادیها این لباس را میشناسند و به آن عادت دارند، چون تعداد زیادی کرد در پایتخت میزیستند، مردم بغداد نیز با روی خوش و با مهربانی و به گرمی با ما برخورد میکردند، در کنفرانس نیز از طرف شهروندان شهرهای دیگر نیز بهخوبی مورد استقبال قرار گرفتیم، تعداد شیوعیها در کنفرانس زیاد بود، همچنین فرستاده حزب مردم و حزب ملی دموکراتیک و پارتی (پارت دموکرات کرد) و اعضای احزاب سیاسی مختلف حضور داشتند، اعضای احزاب دیگر نیز برخورد خوبی با ما داشتند، به ما خوشآمد میگفتند و ما را مقدم میدانستند و برای فعالیتهایمان ارزش قایل میشدند، این نیز مساله برادری عرب و کرد و اندیشه مبارزه مشترک را عمیقتر میکرد.»در کردستان عراق، به جز حزب شیوعی عراق و پارت دموکرات کرد هیچ سازمان سیاسی دیگری وجود نداشت، برای همین کاملا طبیعی بود که فقط اعضا یا نمایندگان این حزب کردی نمایندگی کرد عراق را در این کنگره بر عهده داشته باشند، که بهعنوان نقطه عطفی از ابتدای تاریخ زندگی طالبانی به حساب میآید و چیزهای زیادی
به او بخشید، در این رابطه نیز میگوید: «ما تنها طرفی بودیم که نمایندگی کرد را به عهده داشتیم، چون حزب کردی دیگری در عراق وجود نداشت، در کردستان دو سازمان سیاسی وجود داشتند، اولی شاخه کردستان حزب شیوعی و دومی پارت دموکرات کرد (پارتی) بود.» پس از دو هفته که مام جلال با دیگر اعضای هیات در بغداد به سر برد، همچنان که خود ایشان تعریف میکنند، همچون «قهرمانی» به کویسنجق برگشت و میگوید: «همچون قهرمانی به کویسنجق برگشتیم، جلسات برگزار میکردیم و برای دانشآموزان از کنگره و مشاهداتمان در بغداد میگفتیم، همچنین از محتوای گفتوگوهای برادری کرد و عرب و اصول مبارزه مشترکمان صحبت میکردیم، آن زمان من مسوول کمیته دانشآموختگان پارت دموکرات کرد بودم، یک سال بعد از آن، یعنی در سال ١٩٤٩ در کویسنجق عضو کمیته منطقه حزب شدم، یعنی به یک مرحله بالاتر حزبی ارتقا یافتم، آن زمان علی عبدالله با ما بود که ما را سازماندهی میکرد و در حال حاضر جانشین رییس پارت دموکرات کردستان است.»
ادامه دارد...
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.