|

انتقاد تندروهای مجلس از دولت تشدید شد

دلواپس‏‌های «بهارستان»

شرق: بیشتر از همیشه در راهروهای مجلس رفت‌وآمد دارند؛ از نبویان گرفته تا آقاتهرانی و کوچک‌زاده و کریمی‌قدوسی. منظورم همان دلواپس‌های مجلس نهم است. صحن هم پر است از اعتراض‌های یکی در میان‌شان به دولت و همه برنامه‌های اقتصادی و غیراقتصادی‌اش. ادبیات نمایندگان متصل به این طیف فکری، همیشه قابل‌تامل است. از به‌کاربردن ادبیاتی چون «شیوه مشمئز» گرفته تا « تندرو و کج فهم» خواندن برخی مشاوران رییس‌جمهوری و در نهایت نسبت‌دادن «خیانت‌های آشکار و پنهان» به دولت یازدهم. مهم‌تر از اینها خط‌ونشان‌های چند نماینده برای دولت، شنیدنی است. یکی از احتمال کودتای برندگان انتخابات اخیر می‌گوید و دیگری تهدید می‌کند که اگر دولت خطا رود، ملت، گلیم را از زیر پای دولت خواهد کشید. این ادبیات پیش از هرچیز، نشان از تنظیمات پیچیده مجلسی‌ها دارد، چیزی که در هزارتوی فکر برخی نمایندگان ریشه دوانده و دست از سرشان برنخواهد داشت. آن‌سوتر از اعتراض پرطمطراق برخی نمایندگان دلواپس در بهارستان، درست مقابل در شمالی مجلس، صدها کارگر صنایع نساجی مازندران ایستاده‌اند. در میانه گرمای اردیبهشت. چند ساعتی پلاکارد به دست ایستادند برای اعتراض. البته اعتراض اینها از جنس «غم نان است». برخی‌شان کفش‌ها را از پا درآورده‌اند و زیر سایه نرده‌های فلزی حفاظت مجلس لحظه‌ای آسوده‌اند، بی‌خبر از آنکه در خانه ملت، برخی به‌جای دفاع از حق مردم، از حقوق سیاسی و موقعیت‌های ازدست‌رفته سخن می‌گویند، اینجا در گود بهارستان، برخی نماینده‌ها به فکر تخریبند، تخریب دولتی که هر چند متر با گودالی در پیش‌رویش مواجه است. شیوه مشمئز‌کننده صاحبان میلیاردی دولتی از مردم همه دلواپسی‌ها از نطق میان‌دستور الیاس نادران شروع می‌شود و یکی‌یکی به بقیه می‌رسد. اصل مطلب نادران این است که چرا «صاحبان میلیاردی دولتی و غیردولتی با شیوه مشمئز‌کننده از مردم می‌خواهند از یارانه‌ها انصراف دهند که مردم هم پاسخ آنها را دادند.» و البته از پیشنهاد غیرمعمول دولت به صداوسیما برای تبلیغات انصراف از یارانه می‌گوید. پیشنهادش به حسن روحانی این است که «رییس‌جمهوری به خاطر این اشتباه عذرخواهی کند و مشاوران تندرو و کج فهم را از خود دور کند و از سرنوشت دولت‌های قبل درس عبرت بگیرد. وزیری که اعلام می‌کند 10میلیون‌نفر از افراد ثروتمند را شناسایی کرده پس چرا ماه‌ها معطل کرد.» روایت نادران از جلسه‌ای که مسوولان صداوسیما با معاونان رییس‌جمهوری داشته‌اند هم شنیدنی است: «در آن جلسه اعلام شده اگر تبلیغات شما به‌گونه‌ای باشد که مردم از یارانه‌ها انصراف دهند درصدی از آن را به شما می‌دهیم اما الان فحشش به صداوسیما رسیده.» ماجرای هسته‌ای که مدتی است گروهی از سیاستمداران کشور را دلواپس خود کرده هم محور دیگر حرف‌های نادران است. او می‌گوید: «قریب به اتفاق مردم در جریان جزییات نیستند و ما حق داریم، دلواپس باشیم، هر توافقی برای محدودکردن غنی‌سازی، مردود است.» کودتا علیه اسلام به بهانه رای 7/50درصدی همه داستان به همینجا ختم نمی‌شود. «مهدی کوچک‌زاده» هم در نطق میان‌دستور به صراحت می‌گوید: «دلواپس اصل انقلابم و اینکه برخی به بهانه رای 7/50درصدی درصدد کودتا علیه اسلام هستند.» سخنرانی کوچک‌زاده پیرامون مسایل هسته‌ای است و دولتی‌ها مانند همیشه مورد خطابند: «ملت ما را از حصر اقتصادی نترسانید، ملت ما، ملت روزه است؛ ملت ما را از حمله نظامی نترسانید، ملت ما، ملت شهادت است.» شورایعالی امنیت مانع آزادی بیان می‌شود از جبهه پایداری به جبهه اصولگرایی. نطق‌ها همگی از پیش آماده شده و در ادامه همان همایش دلواپس‌ها بیان می‌شود. حالا این‌بار «علیرضا زاکانی» عضو شورای مرکزی فراکسیون اصولگرایان به سخنان روحانی درباره ممیزی کتاب اعتراض دارد: «جناب آقای روحانی با نام دبیرخانه شورایعالی امنیت ملی منصوبان جنابعالی مانع آزادی بیان و ارایه حداقلی از حقیقت‌های جامعه و حوزه سیاست خارجی می‌شوند.» حسن روحانی در افتتاحیه نمایشگاه کتاب اعلام کرده بود «صاحبان فرهنگ نیاز به ارشاد و گشت ارشاد ندارند.» تاکید بر مسایل هسته‌ای، محور دیگر حرف‌های زاکانی است: «چرا درباره دل‌نگرانی‌های بحث‌برانگیز در مذاکرات هسته‌ای، نمایندگان از اظهارنظر منع می‌شوند؟ خیانت‌های آشکار و پنهان در کشور در این حوزه پیگیری نمی‌شود و مسوولان با قسم دروغ افکار عمومی را اقناع می‌کنند.» تهدید زیرپوستی دولت جواد کریمی‌قدوسی، نماینده مشهد هم از دل‌نگران‌هایی است که به حماسه 24 خرداد اشاره دارد و اینکه «مردم با رای خود مرکب قوه‌مجریه را زین کردند، حالا مراقب باشید از اصول خود عبور نکنید که همین مردم زین مرکب را از زیرپای شما می‌کشند و مرکب بدون زین صاحب را به زمین می‌زند و اگر پایی از گلیم درازتر شود ملت گلیم را از زیر پایش می‌کشند.» در مجلس اگرچه تعداد اصلاح‌طلبان انگشت‌شمار است و معدود اما میانه‌ها پرشمارند و کم‌صدا. اگر اینطور نبود در هر برهه سیاسی چهار، پنج نماینده نزدیک به فراکسیون اصولگرایان و «جبهه پایداری» اینطور در مجلس سر و صدا به راه نمی‌انداختند. واقعیت پیش‌رو این است که این‌روزها حتی از سوی فراکسیون‌های همراه با دولت، کمتر صدای همراهی از بهارستان به گوش می‌رسد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.