صبر استراتژیک مقابل کرهشمالی
ترجمه: پریسا فرهادی
فقط چندروز یا شاید چند ساعت باقیمانده به اینکه دولت کرهشمالی آزمایش هستهای خود را که چهارمین آزمایش هستهای در طول تاریخ برنامه هستهای کرهشمالی محسوب میشود، عملی کند. سخنگویان دولت کرهشمالی به تازگی به احتمال این آزمایش اشاره کردهاند و تصاویر ماهوارهای دریافتشده توسط بنگاه اطلاعاتی کره جنوبی و متخصصان آمریکایی نشاندهنده امور (فعالیتهای) معمول در مقر آزمایشهای هستهای کرهشمالی است. برنامهریزی زمانی (کرهشمالی) نیز به نظر مناسب میرسد. رییسجمهور باراک اوباما در 25 آوریل وارد سئول شد. با توجه به مقاصد احتمالی سیاسی رهبران کرهشمالی، باید دید که آزمایش هستهای در زمان ملاقات باراک اوباما انجام میشود یا با خروج او (از منطقه). به نظر میرسد که هدف اصلی این نمایش نظامی-سیاسی کرهشمالی، دولت آمریکاست. شاید سادهانگاری باشد که بگوییم تصمیم احتمالی کرهشمالی برای یک آزمایش هستهای دیگر منحصرا بهوسیله ملاحظات سیاسی هدایت میشود حتی اگر این ملاحظات برجسته به نظر برسند. رهبران و دانشمندان کرهشمالی نیز دلایل فنی و نظامی معتبری برای انجام یک آزمایش هستهای دیگر دارند. اکنون بیش از یک دهه است که
کرهشمالی بهمنظور تقویت برنامههای هستهای خود که بر اساس پلوتونیم پایهگذاری شده، برای تولید اورانیوم غنیشده در سطح بالا (HEU) تلاش میکند. فناوری هستهای بر پایه HEU مزیتهای بسیاری دارد و توسعه و تکثیر آن آسانتر است. در نتیجه تلاشهای کرهشمالی برای تکمیل پروژه HEU خود منطقی به نظر میرسد. اگر کرهشمالی به اندازه کافی اورانیوم تولید کرده باشد، این آزمایشها برای اینکه دریابند قادر به ساخت بمب هستهای هستند یا خیر، نیز منطقی است. دلیل دیگری نیز وجود دارد؛ به نظر میرسد سختافزارهای هستهای که کرهشمالی تاکنون در معرض آزمایش گذاشته است برای استفاده بهعنوان کلاهک موشکی بسیار بزرگ و سنگین و نامطمئن بوده است. از آنجا که کرهشمالی برای دستیابی به قابلیتهای موشکهای هستهای در مقیاس کامل بسیار تلاش میکند، سختافزارهای عظیمالجثه کنونی باید جنگ افزاریتر و کوچکتر طراحی شوند. برای نیل به این هدف نیز آزمایشهای بیشتر یک ضرورت به حساب میآید. با این وجود دلایل اصلی این آزمایشها به وضوح سیاسی است. با انفجار یک سختافزار هستهای پیامی به جهان بیرون به ویژه آمریکا فرستاده میشود. سیاستگذاران کرهشمالی
میخواهند ناکارآمدی سیاست «صبر استراتژیک» (که «مسامحه بیخطر» نیز گفته میشود) را نشان دهند. این استراتژی مدتهاست که از سوی واشنگتن در مقابل خاندان کیم در پیونگیانگ اتخاذ شده است. موضع رسمی آمریکا در رابطه با مساله هستهای بسیار ساده است و این را بارها بهصراحت بیان کرده است: کرهشمالی هرگز بهعنوان یک قدرت هستهای شناخته نخواهد شد و باید هرچه زودتر برنامههای دستیابی به سلاح هستهای خود را متوقف سازد. تا هنگامی که پیونگیانگ گامهای جدی در جهت خلع سلاحهای هستهای بر نداشته است، ایالاتمتحده وارد مذاکره جدی با آن نخواهد شد، چه رسد به ارایه کمکهای اقتصادی به این کشور. از نظر رهبران کرهشمالی و متخصصان هستهای این کشور سیاست «مسامحه بیخطری» که آمریکا پیش گرفته است، برای این کشور فرصت بیشتری در جهت تبدیلشدن به تهدیدی جدیتر برای آمریکا فراهم میکند. با وجود اینکه ایالاتمتحده و بسیاری از کشورهای دیگر به کرهشمالی درباره عواقب وخیم فعالیتهای هستهای آن هشدار دادهاند، کرهشمالی میداند که این بار نیز همان الگوی قدیمی تکرار خواهد شد: بعد از یکسری لفاظیهای شدید، در نهایت کمیته بینالمللی کار چندانی از
پیش نخواهد برد و تحریمها همچنان بیتاثیر خواهد ماند. چنانچه شروع تحریمها در سال 2006 با شروع بهبود اقتصاد نسبتا ضعیف کرهشمالی نیز مقارن بوده است.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.