|

نگاهی به فیلم «زندگی پنهانی والترمیتی»

مصایب شخصی

ترجمه: مریم ذوالجوادی

والترمیتی آنطور که توسط بِن اِستیلر به تصویر درآمده، مردی ا‌ست که با زمانه خود نمی‌خواند. یک خیالباف مثال‌زدنی که توسط جیمز تِربِر به‌عنوان یک شوهر زن‌ذلیل حومه شهری به عموم مردم معرفی شد. بعدتر دَنی‌کِی نقش او را به‌عنوان یک مرد نازنین احساساتی با صدایی دلنشین بر پرده سینما بازی کرد. حالا والتر به ‌یک طفیلی اداره‌ای مدرن تبدیل شده که زندگی تخیلی بسیار فعالی هم دارد. در جهانی تحت‌تسلط مرد-پسربچه‌های بیش‌ازحد رشدکرده، والتر از مصیبتی بسیار نادر رنج می‌برد: پختگی بیش از حد. اولین کاری که او را مشغول انجام دادنش می‌بینیم رسیدگی به حساب وکتاب‌های مالیش است. هرچند ممکن است در ابتدا دوست داشته باشیم اینطور تصور کنیم که حس مسوولیت‌پذیری بیش از حد رشدیافته او نتیجه یک شخصیت وسواسی است؛ ولی به‌زودی درمی‌یابیم که این حس برخاسته از مصایب شخصی اوست. والتر در نوجوانی پدرش را از دست داد و از آن زمان تاکنون مشغول کارکردن بوده است تا مخارج مادر و خواهرش را تامین کند و در جهانی ناپایدار حس امنیتش را از دست ندهد. ممکن است در محل کار به‌خاطر لباس‌های از مدافتاده و رفتار فروتنانه‌اش مورد تمسخر قرار گیرد ولی از همان ابتدا والتر احساس دلسوزی تماشاگران را به‌خود جلب می‌کند. این والتر نه آدم معمولی بی‌عرضه‌ای است که تِربِر خلق کرد و نه آن احمق پرهیزگاری که کِی نقشش را بازی کرد، بلکه مرد غمگین و محجوبی است که به حمایت و عشق نیاز دارد. تخیل دیوانه‌وار والتر نشان‌دهنده ماجراجویی‌هایی است که او قربانی زندگی سرشار از وظیفه‌شناسی و خرحمالی کرده است. او در بخش عکاسی مجله لایف کار می‌کند، به‌یکی از همکارانش به‌نام شِریل علاقه‌مند است و با روسای جدید مشکلات جدی دارد. والتر که بازمانده‌ای از جهان آنالوگ است در خطر اخراج از کارش به‌دلیل تعدیل نیرو قرار دارد. تلاش‌های ناامیدانه او برای یافتن یک نگاتیو گمشده و یک عکاس مرموز، او را به جاهای دورافتاده‌ای مانند ایسلند و افغانستان می‌کشاند و فیلم به یک سفرنامه عجیب‌وغریب تبدیل می‌شود که جلوه‌های دیجیتالی و عکس‌های مونتاژشده را از مناظر خیره‌کننده با هم ترکیب کرده است. با اینکه «والترمیتی» فیلمی در ستایش فروتنی است ولی نخوت زیادی در فیلم وجود دارد و همچنین تبلیغات تجاری بسیار زیاد برای وب‌سایت‌های دوست‌یابی آنلاین و رستوران‌های زنجیره‌ای. آقای اِستیلر که فیلم را از روی فیلمنامه استیون کُنراد ساخته است، تنها به‌ این بسنده نمی‌کند که قهرمان فیلم باشد. او از والتر شهیدی می‌سازد، یک راهنما و مرشد معنوی که سفرش در راه خودشناسی او را به شخصی برتر از همه تبدیل می‌کند. هرچند که او روشنفکرتر از آن است که به این موضوع اعتراف کند.
منبع: نیویورک تایمز

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.