|

برای ۸۴ سالگی ستاره صحنه‌های تئاتر «جمیله شیخی»

در آفتاب امیدبخشت، روییدیم

رضا بابک

تولدت مبارک بانوی جاودان عرصه بازیگری. ستاره جاودان صحنه‌های تئاتر. مادر مسافران رخت بربسته از زمین. مادر... مام هنر. ای کاش می‌توانستیم میلادت را با حضور نازنینت جشن بگیریم. همراه با ما، با خانواده، همراه با مردم مهربان این مرز و بوم که قدرت را می‌دانند، که قدرمان را می‌دانند، که رنجمان را احساس می‌کنند، چنانچه ما نیز رنج این مردمان را احساس می‌کنیم و حضور گرمشان را ارج می‌نهیم. که اگر هستیم از بزرگی و بزرگواری‌های این مردمان است. بانوی بزرگوار! زیبایی حضور پررنگت در زندگی و در نمایش، احساس صمیمی و والایت و طنین پرقدرت صدا و کلامت در صحنه‌های تئاتر این مرز و بوم یگانه بود و پر‌جاذبه. ما خیل بازی‌سازان، در شباهنگام سرزمینمان پیش پای تو با احترام ایستاده‌ایم و تو با فروتنی و مهربانی چون ستاره‌ای درخشان ما را می‌نگری و سحرگاهان با طلوع خورشیدواره‌ات که زیباست و زندگی بخش، بر ما می‌تابانی آفتاب امیدبخشت را، که باشیم، با حضوری خلاقانه. ما در زمین سرد روییدیم، با گرمی آفتابت و با بارش بارانت. اگر به غنچه نشستیم و گاهی گل دادیم، از برکت وجود ستارگان هنرمندی چون تو بود. نگاه کنید آن بالا را... آسمان ابرآلوده را... رنگین کمانی به رنگارنگی هنر، به زیبایی تمام پیداست. بانوی بزرگوار! خانم جمیله شیخی! یاد و خاطره‌ات جاودان باد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.