|

شخصیت دینی طالبانی

ترجمه: سامان سلیمانی

تکیه طالبانی بود که جلال طالبانی را آماده ساخت تا به سرعت دروس سیاسی را یاد بگیرد. او در این رابطه می‌گوید: «در سال ١٩٤٥ در مدرسه اول ابتدایی کویسنجق دانش‌آموز بودم، سال جنب‌وجوش در کردستان بود، چون در کردستان عراق قیام دوم ملامصطفی بارزانی آغاز شده بود، در کردستان ایران نیز تحرکات فعالی در مهاباد آغاز شده بود که نتیجه آن تاسیس جمهوری مشهور مهاباد شد، احساس همه‌جانبه‌ای میان کردها شکل گرفته بود مبنی بر اینکه، دوستانی هستند که از کرد حمایت می‌کنند، چون شوروی‌ها در ایران بودند و ارتش سرخ (شوروی) نیز در بخشی از مناطق کردستان مستقر شده بود، این نیز خواسته‌های میهنی کردها را افزایش می‌داد، زیرا احساس و تفکری که در میان کردها رایج بود که جدا از کوه‌ها کسی پشتیبان ما نیست، به پایان رسیده است، اما الان پشتیبان دیگری دارند که اتحاد شوروی است، در این مقطع من دانش‌آموز بودم در مدرسه ابتدایی و هر سال با موفقیت و رتبه اول درسم را به پایان می‌رسانیدم.» زمانی که به دیدار اولین مدرسه ایشان در کویسنجق رفتیم مشاهده کردیم در حال بازسازی آن هستند، چون مدرسه‌ای قدیمی است و در زمان عثمانی‌ها بنا شده است، نوسازی نیز باعث شده بود همه اسناد به جای دیگری منتقل شوند، یکی از معلمان مدرسه به ما گفت مدیریت مدرسه تمام برگه‌های امتحانی دانش‌آموزی جلال طالبانی را نگهداری کرده است و نمراتش از کلاس اول تا زمان اتمام مدرسه ابتدایی از همه دانش‌آموزان دیگر بیشتر بوده است. همچنین رییس‌جمهور طالبانی می‌گوید: «زمانی که مقطع ابتدایی را به اتمام‌ رسانیدم در امتحان نهایی رتبه اول را با موفقیت در سطح تمام استان سلیمانیه به دست آوردم.»همچنین می‌گوید به علت موفقیتش «معلمان از من می‌خواستند که آوازهای صبحگاهی را قبل از شروع کلاس‌ها سر صف بخوانم، من نیز مرتبا آوازهای ملی را انتخاب می‌کردم، چون معلمانی داشتیم که روحیه میهن‌پرستانه‌ داشتند و اشعار ملی را یادمان می‌دادند، از اینجا به بعد روحیه ملی و میهنی در من رشد و در ذهنم رسوخ کرد، در کنار احساس کردی برای قیام بارزان و جمهوری مهاباد، احساس و نگاهم ملی‌ چپروانه بود، چون آن زمان از طرف اتحاد شوروی حمایت می‌شدیم و موج چپروی در منطقه غالب بود، به‌این‌ترتیب در میان دانش‌آموزان با حمایت یکی از معلمان وطن‌پرست که الحمدالله تاکنون نیز زنده هستند و اسمش کمال عبدالقادر نشاط بود فعالیت می‌کردم، معلم ورزش بود و مرا مامور کرد که مسوولیت بازی تنیس روی میز را بر عهده بگیرم، به این مناسبت نیز با دوستانم با او می‌نشستیم که از احساسات و آگاهی میهنی و ملی برایمان صحبت کند، همچنین ایشان بودند که ما را تشویق کرد که جمعیتی مخفی برای دانش‌آموزان به نام «انجمن ترقی فرهنگی» شکل دهیم، در عمل نیز در سال ١٩٤٦ این جمعیت مخفی را شکل دادیم و تعداد زیادی از دانش‌آموزان در آن عضو شدند، به‌ویژه دانش‌آموزان کلاس ششم، از طریق این جمعیت به شکلی از اشکال با فعالیت سازماندهی سیاسی گره خوردم، در مراسم‌ها و مناسبت‌های عمومی و در عید نوروز در کویسنجق شعر می‌خواندم.»
ادامه دارد...

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.