|

آینه

قانون: یادداشت: «ایران، سفیر دیگری معرفی کند» علی خرم صدور ویزا برای یک سفیر از معقولات حاکمیت کشورهاست. ایران هم با صادرکردن ویزا به برخی سفرا و دیپلمات‌ها موافقت نکرده است. بنابراین با موافقت اوباما برای عدم صدور ویزا به ابوطالبی، مساله خاص و حادی صورت نگرفته است و ایران هم طبق روال همیشگی دیپلماسی باید سفیر دیگری را به سازمان ملل معرفی کند. اما از زاویه دیگر باید تاکید کرد که اقدام اوباما چند وجه دارد: اوباما به مردم آمریکا پیام داد که در کنار ملت خود قرار دارد و نگرانی ملی از گروگانگیری در ایران را درک می‌کند... نباید فراموش کرد که سند چشم‌انداز 20ساله تاکید دارد که باید با تمام دنیا ارتباط برقرار کرد. از سوی دیگر وقتی به‌دنبال بهبود شرایط اقتصادی هستیم این هدف جز با داشتن رابطه با دنیا ممکن نیست، پس مخالفان و تندرو‌های داخلی بدانند اگر دولت با غرب ارتباط برقرار نکند نه سند چشم‌انداز محقق می‌شود و نه می‌توانیم در اقتصاد موفق عمل کنیم. جمهوری اسلامی سرمقاله: «پیامدهای ناهماهنگی گروه اقتصادی دولت» ناهماهنگی‌ها و تشتت در تصمیم‌گیری‌های دولت در حوزه اقتصاد به وضعیت نگران‌کننده‌ای رسیده است. این نگرانی به حدی است که ناظران و تحلیلگران را به این نتیجه رسانده که در صورت تداوم این روند، دولت یازدهم هم مانند سلف خود، گرفتار مارپیچ تصمیمات متناقض و سیاست‌های یک‌شبه مستمر در بخش اقتصاد شود... به نظر می‌رسد دو مدیر کلیدی دولت در حوزه اقتصاد، یعنی رییس کل بانک مرکزی و وزیر اقتصاد، در اوج ناهماهنگی با یکدیگر قرار دارند... آیا تیم اقتصادی دولت نمی‌توانست تاثیر تصمیماتی مانند وضع عوارض بر صادرات سنگ‌آهن، افزایش قیمت خوراک پتروشیمی‌ها و بالارفتن قیمت حامل‌های انرژی بر حاشیه سود صنایع مهم بورسی را بسنجد تا بازار سرمایه کشور اینچنین از همه طرف مورد تهدید قرار نگیرد؟ وطن امروز سرمقاله: «جور دیگر باید دید»؛ حسام‌الدین برومند هدف حریف در شرایط فعلی از سروصدا و جنجال علیه ایران با کوک‌کردن ساز «تروریسم» و «حقوق‌بشر» چیست؟ پاسخ پیچیده نیست و بخشی از بازی به مساله باج‌خواهی طرف غربی در مذاکرات هسته‌ای برای توافق جامع بازمی‌گردد. تاکتیک آنها این است که برای لغو تحریم‌های هسته‌ای، شرط‌های غیرهسته‌ای پیش بکشند و به عبارت دیگر، پرونده هسته‌ای بهانه است و در مواجهه با ایران اسلامی، بستر را برای موضوعات دیگری مانند اتهام توخالی تروریسم، پرونده‌سازی حقوق‌بشری و چانه‌زنی برای توانمندی موشکی ایران آماده نگه می‌دارند. حال آیا می‌شود به دزدها و دروغگوها که از قضا هفت‌تیر هم می‌کشند، لبخند زد؟ و همه‌چیز را حمل بر صحت کرد؟ یا چشم‌ها را باید شست و جور دیگر باید دید؟ کیهان سرمقاله: «پای کار اصولگرایی»؛ محمد ایمانی از هر زاویه که به ماجرای تهدیدها و فشارها و مضیقه‌ها بنگریم، غلبه بر این دشواری‌ها نیازمند مصلحت‌جویی است. قایلان به اصولگرایی در این میان مسوولیتی بزرگ بر دوش دارند... باید فراتر از بردوباخت‌های رایج سیاسی، به منطقی استوارتر تکیه داد که بتواند راه برون‌رفت از دشواری‌ها و تنگناها را تضمین کند... اگر باید از جایی شروع کرد و این ضعف‌ها را برطرف ساخت، این نقطه عزیمت، در اصلاح تلقی نسبت به خود، جامعه و سیاست و تهدیدها و فرصت‌هاست. افراطیون و فتنه‌گران هم‌جبهه با آنان بدشان نمی‌آید که افکارعمومی را همواره سیاست‌زده و انتخابات‌زده و در التهاب دو قطبی‌های جعلی و گمراه‌کننده نگه دارند. در این میان ضرورتی که به مصلحت اصولگرایی نزدیک‌تر است، پرهیز از ورود بی‌هنگام در این سرگرمی‌های فرصت‌سوز و جنجال‌های بی‌محتوای پیرامونی آن است. قبل از هر چیز باید به قدرت نهفته در «سازمان» (ساماندهی و انسجام) و «پیام» (رسانه) اندیشید و با پرهیز از کارهای نمایشی پرسروصدا اما کم‌مایه، این سازماندهی و پیام‌سازی و پیام‌رسانی را عملیاتی کرد. شهروند سرمقاله «از قضا سرکنگبین صفرا فزود!» اکنون هم نمایندگان مجلس با غیرقانونی‌کردن عمل وازکتومی و توپکتومی، گمان می‌کنند که می‌توانند مانع مهمی را از سر راه رشد جمعیت بردارند، آن‌هم در جامعه‌ای که چندروز پیش یک پدر، دو کودک یک‌ساله خود را به‌دلیل مشکلات زنده‌به‌گور کرده است. یک مشکل این طرح این است که عمل عقیم‌کردن از گذشته غیرقانونی بوده است. ولی این دو عمل مصداق عقیم‌کردن محسوب نمی‌شوند، زیرا به‌لحاظ علمی بازگشت‌پذیر هستند. بنابراین معلوم نیست که نمایندگان به چه دلیلی می‌خواهند حق انتخاب مردم را بر بدن خودشان از آنها سلب کنند؟ به علاوه مگر اکنون که سقط‌جنین غیرقانونی است، کاری از دست این قانون برای افزایش جمعیت برآمده و مانع سقط‌جنین‌های زیاد شده است؟ مشکلات و مسایل اجتماعی را با محدودکردن قدرت انتخاب مردم، نمی‌توان حل کرد. سیاستگذاران باید قدرت انتخاب و منافع حاصل از یک خواسته را بیشتر کنند تا مردم آگاهانه و بر حسب نیاز خود آن را پیگیری کنند، همچنان که در زمان افزایش جمعیت مردم چنین انتخابی داشتند. مردم اگر چیزی را نخواهند، راه‌های دورزدن آن را پیدا می‌کنند، حتی اگر این راه‌ها پرهزینه و برای جامعه نیز عوارض زیادی داشته باشند.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.