|

امیر پوردستان، در گفت‌وگو با «شرق» تاکید کرد

آمادگی نیروی زمینی برای نبرد در چند جبهه

شرق: پس از پیروزی انقلاب در 22بهمن 1357، برخی افراد و گروه‌ها به بهانه‌های گوناگون بر طبل انحلال ارتش کوبیدند. اما نهایتا امام‌خمینی(ره) در 28فروردین 1358 در پیامی تاریخی، بر لزوم حمایت ملت ایران از ارتش تاکید کرد. هر سال با فرارسیدن 29فروردین، تقویم‌‌ها از روز ارتش و بزرگداشت حماسه‌‌آفرینی فرزندان وطن حکایت می‌کنند؛ رشادت‌هایی که در هشت‌سال دفاع مقدس به اوج خود رسید. در سالگرد روز ارتش، امیر سرتیپ احمدرضا پوردستان، فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری‌اسلامی‌ایران از فعالیت‌های ارتش گفته است. احمدرضا پوردستان سال ۱۳۸۷ به فرماندهی نیروی زمینی ارتش منصوب شد. او پیش از این ریاست دانشگاه افسری امام‌علی(ع) و فرماندهی ارتش در استان‌های فارس و کهگیلویه‌وبویراحمد را برعهده داشت. امیر پوردستان صدماه سابقه حضور در مناطق عملیاتی در جنگ تحمیلی را داشته که عمده آن در لشکر ۹۲ زرهی خوزستان بوده ‌است. مایلم کمی به فعالیت‌های ارتش در سال گذشته بپردازیم، عمده‌ترین دستاوردهایی که بتوانید بگویید، چیست؟ در ابتدا روز نیروی زمینی ارتش را به محضر فرماندهی معظم کل‌قوا، ملت شریف، فرماندهان نیروهای مسلح، رزمندگان غیور ارتش و به‌ویژه همرزمانم در نیروی زمینی ارتش تبریک عرض می‌کنم. بحمدالله سال 1392، مثل همه سال‌های عمر بابرکت نظام مقدس جمهوری‌اسلامی، برای نیروی زمینی ارتش سالی خوب و بابرکت بود. چراکه اعتقاد دارم با تمام سختی‌ها و فراز و نشیب‌ها در ایفای نقش خود در دستیابی نظام به اهداف مقدس آن کوشا بوده‌ایم و وظیفه‌ سربازی خود را به‌جا آورده‌ایم و تمام افتخار ما، همین لباس و خدمت در لوای فرماندهی ولی‌فقیه و زیر سایه پرچم کشور امام‌زمان(عج) است و هرقدر که در این راه گام برداریم برکت است. ما مانند تمام سازمان‌های دارای برنامه که در ابتدای هر سال، هدف‌گذاری‌های خاص خود را دارند، منطبق بر راهبردهایی که به‌طور معمول در ستادکل نیروهای مسلح و قرارگاه خاتم‌الانبیاء(ص) بر اساس اهداف کلان نظام و اندیشه‌های دفاعی حضرت امام‌راحل(ره) و مقام‌معظم‌رهبری (حفظه‌الله) و سند چشم‌انداز و اهداف پنج‌ساله، تدوین و ابلاغ می‌شود، سال را با هدف‌گذاری‌هایی جامع در تمام بخش‌ها آغاز و خود را ملزم به حرکت در مسیر تدوین‌شده کردیم. ‌ البته یک اولویت‌هایی در بین اهداف نیروی زمینی وجود دارد که من برای آنها عنوان «اهداف ویژه» را انتخاب می‌کنم و بنا دارم که فقط بخش‌هایی از این اهداف را تشریح کنم، چراکه سازمانی به گستردگی نیروی زمینی ارتش اهداف خرد و کلانی به فراخور استعداد یگان‌ها، سرزمین محل استقرار و... دارد. یکی از اهدافی که برای نیروی زمینی در سال 1392 تعریف شد، «ارتقای سطح آموزش» بود. دیگری، اجرای بهتر و کامل‌تر طرح جامع نیروی زمینی بود. همچنین توجه به رزمایش‌ها و آموزش‌های شبانه، هدف دیگر نیروی زمینی بود که ترسیم شد. در سال 1392، اجرای رزمایش‌ها را به‌عنوان یک هدف بزرگ به‌خوبی انجام دادیم. نیروی زمینی در مجموعه نیروهای مسلح، به‌عنوان یک نیروی محوری است. به فرموده مقام‌معظم‌رهبری نیروی زمینی، «ستون فقرات» ارتش است. سال گذشته، رزمایش الگوی پیاده، رزمایش الگوی توپخانه، رزمایش الگوی زرهی و... را داشتیم که بر اساس برنامه تدوین‌شده بود و به مورد اجرا گذاشته شد. در این الگوها بود که به این نتیجه رسیدیم این گردان‌ها در یک نبرد ناهمتراز چگونه باید عمل کنند. این مساله در حال تبدیل‌شدن به «آیین‌نامه» است و به‌زودی انتشار یافته و توزیع خواهد شد. از دیگر کارهای انجام‌شده طی سال گذشته، رزمایش قمر بنی‌هاشم(ع) بود که به‌صورت بسیار گسترده در منطقه‌ای به وسعت بیش از 250‌هزارکیلومترمربع در مرزهای جنوب شرق کشور، انجام گرفت. الحمدلله این رزمایش، برکات و ثمرات بسیاری داشت. از یک‌سو نشان‌دهنده قابلیت‌های نیروی زمینی در حوزه نبرد ناهمتراز و از سوی دیگر، ایجادکننده امنیت وسیعی در منطقه رزمایش بود. من با استانداران و فرمانداران شهرهای منطقه راجع‌به این موضوع صحبت کردم. همه آنها از حضور مقتدرانه ارتش تشکر کردند و معتقد بودند طی حضور نیروی زمینی، موادمخدر در منطقه نایاب شده بود. بحث آموزش تا چه اندازه در فهرست فعالیت‌هایتان اهمیت داشته و به آن پرداخته‌اید؟ در بعد آموزش هم کارهای بسیار خوبی انجام شده است. ثقل حرکت نیروی زمینی، متوجه کارهای آموزش است. در حقیقت، آموزش، زیربنا و پایه همه امور نیروی زمینی است. به همین خاطر آموزش از جایگاه ویژه‌ای در نیروی زمینی برخوردار است؛ هم آموزش‌های نظری و هم مستندات آموزشی. یعنی ما به مراجع و کتب آموزشی توجه خاصی کرده، سعی کرده‌ایم کتاب‌های منبع خود را به‌‌روز کرده‌، متناسب با شرایط رزم ناهمتراز آنها را تدوین کنیم. راجع‌به موضوع تحقیقات و جهاد خودکفایی هم باید به این حقیقت اشاره کنم که کارهای بسیار ارزنده‌ای در این زمینه انجام شده است. ما شاهد پرده‌برداری از خودرو 2/5 تنی «نینوا» بوده‌ایم که به جرات می‌توانم بگویم برای نخستین‌بار است که در کشور یک خودرو راه‌کنشی 2/5 تنی طراحی می‌شود. به‌طوری که مورد استقبال خودروسازان کشور قرار گرفت و نیروی زمینی در آستانه عقد قراردادی است که این خودرو، به‌عنوان یک خودرو ملی در کشور ساخته شود. تفنگ تک‌تیرانداز موسوم به «شاهر »ساخته شد که سلاحی بسیار ارزنده است. این تفنگ می‌تواند هدف را در فاصله سه‌کیلومتری مورد اصابت قرار دهد. این سلاح از یک‌سو علیه بالگردهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد که قصد نزدیک‌شدن به نیروهای ما را دارند و از سوی دیگر، علیه نیروهای انسانی نیز به‌کار گرفته می‌شود و در جای خود منحصربه‌فرد است. برای نخستین‌بار در کشور چتر «ذوالجناح» را تولید کردیم که مخصوص سقوط آزاد است. همچنین یک زره منحصربه‌فرد طراحی کرده‌ایم. این زره از جنس مایع است و در برابر گلوله و اجسام سخت مقاومت می‌کند و کاری که می‌کند، آن است که وزن جلیقه‌های ضدگلوله را به یک‌دهم کاهش می‌دهد. جلیقه‌هایی که هم‌اکنون مورد استفاده قرار می‌گیرد، از نوع سرامیکی و همراه با وزن بسیار زیاد است. زره مایع، به‌صورت خمیر روی جلیقه کشیده می‌شود و همان‌طور که گفتم، وزن را تا یک‌دهم کاهش می‌دهد. ساخت تفنگ شش‌لول با کالیبر 50 نیز برای نخستین‌بار در کشور صورت می‌گیرد. به گفته بسیاری از صاحبنظران، ساخت این سلاح ابتکار خارق‌العاده‌ای است که در این گروه از سلاح‌ها صورت گرفته است. در سایر زمینه‌ها نیز نیروی زمینی فعال و پویا ظاهر شده است. یکی مربوط به پادگان‌سازی است. با توجه به موضوع انتقال و جابه‌جایی پادگان‌ها که در شهرهای مشهد، تبریز، اهواز و زاهدان مطالعاتی راجع‌به این جا‌به‌جایی‌ها در دست انجام است. در زمینه ورزش هم باید بگویم که نیروی زمینی دست‌کم در 18رشته ورزشی فعال است. سعی کرده‌ایم در تمام زمینه‌ها به‌عنوان یک سرباز بتوانیم عمل کنیم. شما به موضوع پیشرفت‌های نیروی زمینی در زمینه تحقیقات و خودکفایی اشاره کردید، آیا این گروه از پیشرفت‌ها می‌تواند نیروی زمینی را از آنچه ضرورت‌های یک نبرد است، بی‌نیاز کند و دیگر اینکه این پیشرفت‌ها محصول خاص اندیشمندان نیروی زمینی است یا اینکه از تجارب دانشمندان بیرون از ارتش هم سود برده شده است؟ در نیروی زمینی از نیروی انسانی توانمندی برخوردار هستیم. بخش عظیمی از بدنه نیروی زمینی را جوانان مستعد و علاقه‌مندی تشکیل می‌دهند که به‌عنوان سرباز وارد این مجموعه می‌شوند. این افراد از مجموع کارکنان نیروی زمینی، شناسایی و جذب سازمان تحقیقات جهاد خودکفایی می‌شوند. یکی از مولفه‌های دیگر نیروی زمینی، سرمایه‌گذاری است که روی نیروهای پایورشده است؛ یعنی از سال‌های گذشته، جوانان مستعدی را در دانشگاه‌های معتبر کشور مامور به تحصیل کرده‌ایم و آن بذری که کاشته شد، امروز به درخت تنومندی تبدیل شده که ثمرات بسیاری به ما می‌دهد. این مجموعه دانشمند، خیلی از کارها را انجام می‌دهد. در حقیقت، ما متناسب با رهنامیهمان، سلاح‌های مورد نیازمان را تعریف می‌کنیم و الگو و نمونه‌ها توسط همین جوانان طراحی می‌شود، ولی به معنی آن نیست که از سایر توانمندی‌های بیرون از نیرو استفاده نکنیم، ما ارتباط بسیار نزدیکی با مراکز تحقیقاتی کشور داریم؛ به‌ویژه مراکز تحقیقاتی دفاعی کشور، قسمت‌های متعدد موجود در وزارت دفاع، دانشگاه‌های صنعتی کشور و...، خیلی از خلأهای احساس‌شده را اینگونه برطرف می‌کنیم. وقتی نیاز به در اختیارداشتن محصولی احساس می‌شود، با تکیه بر این منابع آن را آماده می‌کنیم. شرایط صنعت دفاعی کشور ما به‌گونه‌ای است که می‌تواند در کوتاه‌ترین مدت نیاز ما را تامین کند. من به‌عنوان یک سرباز عرض می‌کنم: در حوزه دفاع زمینی، تجهیزات وارداتی که مورد نیاز نیروی زمینی است، در اختیار است و ما این قابلیت را داریم که هرگونه تهدیدی را در هر نقطه از مرز با قوت و استحکام از بین ببریم. البته باید این موضوع را مورد اشاره قرار دهم که جنگ‌های آینده، تجهیزات‌‌محور نیستند، بلکه واقعیت‌های میدان نبرد حاکی از آن است که جنگ‌های آینده- منظورم جنگ‌هایی متناسب با راه کنش‌های نوین و شاخص‌هایی است که مصطلح است- نظیر آنچه در جنگ‌های 33روزه، جنگ غزه، جنگ‌های واقع‌شده در مرز مدیترانه و مانند اینها رخ داده است، تجهیزات حرف اصلی را نمی‌زنند؛ بلکه این نیروی مومن و باانگیزه است که می‌تواند حرف نخست را بزند و مجموعه نیروی زمینی مملو از چنین انسان‌هایی است که از یک‌سو به سلاح‌شان متکی و آشنا هستند و از سوی دیگر، قابلیت‌های معنوی والایی دارند. به نظر می‌رسد نیروی زمینی در یک دوره «گذار» به سر می‌برد؛ از آن جهت که در حال اجرای طرحی است که «ثامن» نام دارد و مطابق این طرح، نیروی زمینی تحولاتی را در خود شاهد خواهد بود. اجرای این طرح در چه مرحله‌ای قرار دارد؟ اولین موضوعی که در طرح جامع نیروی زمینی موردنظر قرار داشت، موضوع «آمایش سرزمینی» بود. این موضوع بسیار دارای اهمیت بوده و هست. یک نگاه گذرا به نحوه پراکندگی نیرو تا پیش از استقرار و اجرای این طرح، گویای این واقعیت است که پراکندگی نیرو بیشتر در مرزهای غربی حاکم است. با این توجیه که تهدیدهایی احتمالی از این ناحیه احساس می‌شد و به همین خاطر عمده نیروها را در این بخش سازماندهی کرده بودیم. در مرزهای شرقی، جنوبی و شمالی، این پراکندگی کمتر به چشم می‌آمد. طرح جامع نیروی زمینی در حقیقت، توزیع مناسبی است در سرتاسر مرزها و این توانمندی را به نیروی زمینی می‌دهد که نیروهایش را در نقاط گوناگون مرزها مستقر کرده، در کوتاه‌ترین زمان ممکن علیه تهدیدات وارد عمل شود. نکته دوم که در طرح جامع مورد نظر بود، برجستگی‌ها و قابلیت‌هایی بود که در تهدیدات وجود دارد. تهدیدات در فضای ناهمتراز این قابلیت را دارند که همزمان یک کشور را از چند جبهه درگیر کنند. درگیرشدن یک کشور از چند جبهه سبب می‌شود که سامانه واپایش و هدایت نبرد، گهگاه دچار اختلالاتی شود. یکی از محورهای این طرح، «خودکافی»کردن قرارگاه‌هاست. اینجا هم موضوع «تفویض اختیار» مطرح شده و هم واگذاری یگان‌های مورد نیاز این نیروها. فرمانده قرارگاه در چنین طرحی، یگان‌های رزمی، پشتیبانی، توپخانه و... را در اختیار دارد. حتی آمادگاه‌های مهماتی نیز در اختیار قرارگاه‌ها قرار گرفته که بتواند با تکیه بر توان خود، عملیاتی را مدیریت کند. محور دیگر مدنظر قرارگرفته در این طرح، موضوع «چابکی» و «چالاکی» یگان‌هاست. در فضای ناهمتراز یگان‌هایی می‌توانند ظرفیت‌هایشان را نشان داده، مورد استفاده قرار دهند که چابک و چالاک باشند. چابک و چالاکی البته تعاریف خاص خودش را دارد که من بنا ندارم به آن بحث ورود کنم، اما در ساختار گردان‌ها، تیپ‌ها و لشکرها تغییراتی صورت گرفته که این یگان‌ها چابک و چالاک شوند و الحمدلله، فضای فعلی طرح جامع به‌گونه‌ای است که قابلیت پاسخگویی به تهدیدات را در یک فضای ناهمتراز در خود دارد. بر همین اساس چند رزمایش در سطوح مختلف، شامل گردان، تیپ، قرارگاه و غیره اجرا کرده‌ایم و نقاط ضعف و قوت را ارزیابی کرده‌، نقاط ضعف را برطرف و نقاط قوت را تقویت کرده‌ایم. در زمینه تامین روحیه و رفاه نیروی زمینی چه اقداماتی انجام شده است؟ با قاطعیت عرض می‌کنم که نیروی زمینی در موضوع رسیدگی به معیشت کارکنانش در میان یگان‌های ارتش رتبه نخست را احراز می‌کند. به مصداق‌هایش هم اشاره خواهم کرد. ما در نیروی زمینی بیش از 90 تعاونی فعال داریم. این 90 تعاونی را با تمام قوت پشتیبانی می‌کنیم؛ یعنی از نظر نیروی انسانی کارآمد در زمینه تامین مهندسان عمران یا گرایش‌هایی حقوقی موضوع آنها را پشتیبانی می‌کنیم. از نظر تجهیزات مهندسی هم این تعاونی‌ها تحت حمایت نیروی زمینی هستند تجهیزاتی نظیر تامین بولدوزر، بیل مکانیکی و... اگر مشکلاتی در مسیر برایشان پیش بیاید، آنها را پشتیبانی و رفع می‌کنیم. در ضمن مصوبه‌ای مبنی بر فروش اراضی آزاد از سوی مقام‌معظم‌رهبری در اختیار داریم که تعاونی‌ها در مزایده‌هایش شرکت می‌کنند و عمدتا برنده می‌شوند. بقیه کارسازی‌ها را خودمان برایشان انجام می‌دهیم؛ برای مثال در زمینه ارتباطاتی که با وزیر مسکن، وزیر تعاون و... برقرار می‌کنیم، به تعاونی‌هایمان کمک می‌کنیم. سال گذشته، فکر می‌کنم همه کارکنان نیروی زمینی که خدمتی بالاتر از 10سال دارند، از موهبت زمین این تعاونی‌ها بهره‌مند شده‌اند. در زمینه پرداخت وام هم با مراکزی نظیر بانک تجارت، بانک ملی و... ارتباطاتی برقرار کرده‌ایم و از این طریق موضوع درخواست وام کارکنان مورد بررسی قرار گرفته و وام به آنها اعطا می‌شود. موضوع دیگری که در افزایش روحیه و رفاه کارکنان تاثیر زیادی دارد، «ورزش» است. بیش از 18 رشته ورزشی در نیروی زمینی فعالیت می‌کنند و در تمام پادگان‌ها فضای ورزشی به اندازه کافی وجود دارد. با قاطعیت عرض می‌کنم همه پادگان‌های ما از فضاهای ورزشی برای فعالیت کارکنان برخوردار است‌. برای خانواده‌ها هم اقدامات خوبی انجام شده است. یکی، همین زیباسازی کوی‌های سازمانی است. وام‌های بسیار زیادی از بانک‌ها گرفته‌ایم و در اختیار کارکنان تحت عنوان ودیعه مسکن گذاشته‌ایم. کلاس‌های بصیرت، آگاه‌سازی و... برگزار می‌شود که به ارتقای روحیه آنان منجر می‌شود. چه تسهیلاتی برای سربازان وظیفه در نظر گرفته‌اید؟ راجع به سربازان هم اقداماتی کرده‌ایم. موضوع «برون‌سازی» را اجرا کرده‌ایم؛ باتوجه به اینکه تلاش بر آن است که سربازان حتما در شهری خدمت کنند که محل زندگی‌شان است یا دست‌کم در شهرهای نزدیک به محل زندگی‌شان باشد. این به یک فرهنگ در نیروی زمینی تبدیل شده است. دیگر اینکه تلاش کرده‌ایم محیط زندگی سرباز، محیط شادابی باشد. آسایشگاهی که در آن استراحت می‌کنند، مناسب شأن و شرایط سرباز باشد. همچنین فرماندهان موظف به برخورد توأم با رأفت با سربازان هستند. یکی از اصول ایجاد انگیزه درکارکنان، ارتباط پررنگ فرماندهان با زیردستان است. شما به‌عنوان فرمانده نیروی زمینی چگونه از حال و روز نظامیان در دوردست‌ترین نقاط این سرزمین مطلع می‌شوید؟ هم‌اکنون پنج‌سال است که همایشی تحت عنوان همایش «سرانگشتان» در نیروی زمینی برگزار می‌شود. این همایش برای فرماندهان گروهان و گردان برگزار می‌شود. علاقه‌مند هستم آن چیزی را که در ذهن دارم، به سرباز، فرمانده گروهان و گردان منتقل شود. احساس من این است که ممکن است طی مسیر و بر اثر زمان، تغییری در نوع بیان و خواسته من ایجاد شود، ولی زمانی که این خواسته از زبان من صادر می‌شود و توسط آن سرباز یا فرمانده شنیده می‌شود، تاثیرش واقعی و عمیق خواهد بود. به همین خاطر فرماندهان را بارها جمع کرده و به‌صورت مستقیم با آنها سخن گفته‌ایم. مطالب را گفته‌ایم و فرماندهان گروهان و گردان هم اگر نکته یا مطلبی داشته‌اند، ارایه کرده‌اند. یکی از مسایلی که به‌عنوان اصول خدمت مدنظر دارم، موضوع ارتباط با سربازان و درجه‌داران است. من این را از همان موقع که درجه ستوانی داشتم، به‌عنوان یک اصل در برنامه‌های کاری‌ام قرار داده‌ام. دسترسی به فرمانده نیروی زمینی کار سختی نیست. من روزهای دوشنبه دیدار عمومی و همگانی دارم و روزهای شنبه هم معاون هماهنگ‌کننده نزاجا برنامه‌ای برای دیدار عمومی دارد. اگر کسی نتوانست شرایطش را با این برنامه‌ها و دیدارهای هفتگی هماهنگ کند، می‌تواند به مسجد بیاید که ظهر و پس از اقامه نماز شنونده سخنان آنان خواهم بود. علاوه بر اینها عادت من این است که به هر پادگانی برای بازدید می‌روم، یک جلسه حتما سخنرانی می‌کنم و کارکنان آنجا حضور دارند. ارتباط من آنجا به‌صورت چهره‌‌به‌‌چهره و با غالب کارکنان است. ما هم با حوصله به همه خواسته‌هایشان گوش می‌کنیم و معتقدم این نوع ارتباط می‌تواند تاثیر عمده‌ای در کیفیت امور خدمت داشته باشد.

برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیل‌ها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.